تصفّح مفردات البوسنية

a

/a/

Suprotni veznik koji povezuje dijelove rečenice uz blagu suprotnost.

ako

/ˈakɔ/

Pogodbeni veznik kojim se izražava uvjet.

ali

/ˈali/

لكن

حرف عطف يفيد المخالفة لما قبله.

bi

/bi/

Pomoćna riječca za tvorbu kondicionala (pogodbenog načina).

bio

/ˈbiɔ/

Muški rod radnog glagolskog pridjeva glagola biti.

biti

/ˈbiti/

Postojati; nalaziti se u nekom stanju ili na nekom mjestu.

da

/da/

أن

حرفُ عطفٍ أو رابطٍ يُدخِل جملةً تابعةً أو يُفيدُ الغايةَ أو النية.

dan

/dan/

Vremensko razdoblje od dvadeset četiri sata; dio dana kad je svjetlo.

dati

/ˈdati/

Predati nekome nešto u posjed; pružiti.

dijete

/ˈdijete/

Ljudsko biće u ranom periodu života; nečiji sin ili kći.

do

/dɔ/

إلى

حرف جر يدل على الحدّ أو الغاية أو القرب في المكان والزمان.

dobar

/ˈdɔbar/

Koji ima pozitivne osobine, kvalitet ili vrijednost.

dobro

/ˈdɔbrɔ/

Prilog koji označava da je nešto na zadovoljavajući način ili u redu.

doći

/ˈdɔtɕi/

يأتي

الوصول إلى مكانٍ ما بالتحرّك نحو المتكلّم.

drugi

/ˈdruɡi/

Koji dolazi po redu iza prvoga; koji nije isti, različit.

ga

/ɡa/

ـه

صيغة إنكليزية ملتصقة في حالتي النصب والجر للضمير هو/هي/هو؛ إياه.

gdje

/ɡdje/

Upitni i odnosni prilog za mjesto; na kojem mjestu.

godina

/ˈɡɔdina/

Vremensko razdoblje od dvanaest mjeseci.

grad

/ɡrad/

Veliko naseljeno mjesto s razvijenom infrastrukturom i mnogo stanovnika.

htjeti

/ˈxtjeti/

يريد

أن تكون لديه رغبة أو إرادة في شيء؛ يرغب.

hvala

/ˈxʋala/

شكراً

كلمة يُعبَّر بها عن الامتنان.

i

/i/

Veznik kojim se povezuju riječi, izrazi ili rečenice iste vrijednosti.

ili

/ˈili/

Rastavni veznik kojim se izražava izbor između mogućnosti.

imati

/ˈimati/

يملك

امتلاك شيء؛ التصرّف به.

ići

/ˈitɕi/

Kretati se pješice s jednog mjesta na drugo.

ja

/ja/

Lična zamjenica prvog lica jednine kojom govornik označava sebe.

je

/je/

Treće lice jednine prezenta glagola biti; nalazi se, jeste.

jedan

/ˈjedan/

Osnovni broj koji označava količinu od jedne jedinice.

kad

/kad/

متى

ظرف استفهام وموصول يدل على الزمان؛ أي: في أي وقت.

kada

/ˈkada/

Prilog za vrijeme; u koje vrijeme, u kojem trenutku.

kako

/ˈkakɔ/

Upitni i odnosni prilog koji označava način.

kao

/ˈkao/

Poredbena riječca kojom se izražava sličnost ili usporedba.

ko

/kɔ/

Upitna i odnosna zamjenica za osobe; koja osoba.

koji

/ˈkɔji/

Odnosna i upitna zamjenica kojom se izdvaja ili pobliže određuje neko ili nešto.

kroz

/krɔz/

Prijedlog koji označava prolaz nekog prostora ili vremenskog razdoblja.

kuća

/ˈkutɕa/

Građevina u kojoj ljudi žive; dom.

li

/li/

هل

حرف استفهام يُستعمل لبدء السؤال أو لتوكيده.

lijep

/lijep/

Koji ima ugodan izgled ili izaziva estetsko zadovoljstvo.

majka

/ˈmajka/

Ženski roditelj u odnosu na svoje dijete.

malo

/ˈmalɔ/

Prilog koji označava malu količinu, stepen ili kratko trajanje.

me

/me/

Enklitički oblik akuzativa i genitiva zamjenice ja; mene.

mi

/mi/

نحن

ضمير شخصي للمتكلم بصيغة الجمع يُستعمل للدلالة على المتكلم وغيرِه.

mnogo

/ˈmnɔɡɔ/

Prilog koji označava veliku količinu ili visok stepen.

more

/ˈmɔre/

بحر

مساحة مائية مالحة كبيرة تغطي جزءًا كبيرًا من سطح الأرض.

moći

/ˈmɔtɕi/

Biti u stanju ili imati mogućnost da se nešto uradi.

može

/ˈmɔʒe/

Treće lice jednine prezenta glagola moći; ima mogućnost.

na

/na/

على

حرف جر يدلّ على المكان على سطح شيء ما أو على الاتجاه.

ne

/ne/

لا

أداة تُنفى بها الفعل أو الحالة، أو تُعبَّر بها عن الرفض.

nema

/ˈnema/

Bezlični oblik kojim se izražava nepostojanje ili odsustvo nečega.

nije

/ˈnije/

Odrični oblik trećeg lica jednine prezenta glagola biti.

ništa

/ˈniʃta/

Odrična zamjenica koja označava odsustvo bilo koje stvari.

njega

/ˈɲeɡa/

إيّاه

الصيغة المؤكَّدة للمفعول به والمجرور من الضمير هو؛ إيّاه.

njegov

/ˈɲeɡɔʋ/

Prisvojna zamjenica koja izražava pripadanje muškom licu.

novi

/ˈnɔʋi/

Koji je nedavno nastao, nabavljen ili se prvi put pojavljuje.

od

/ɔd/

من

حرف جر يدل على الأصل أو نقطة الانطلاق أو الانتماء.

on

/ɔn/

Lična zamjenica trećeg lica jednine muškog roda.

ona

/ˈɔna/

Lična zamjenica trećeg lica jednine ženskog roda.

onda

/ˈɔnda/

Prilog koji označava vrijeme nakon nečega ili u prošlosti; tada, zatim.

otac

/ˈɔtats/

Muški roditelj u odnosu na svoje dijete.

ovaj

/ˈɔʋaj/

Pokazna zamjenica koja upućuje na nešto blisko govorniku.

ovako

/ˈɔʋakɔ/

Prilog koji označava način na koji se nešto radi; na ovaj način.

ovdje

/ˈɔʋdje/

Prilog za mjesto koji označava blizinu govornika; na ovom mjestu.

ovo

/ˈɔʋɔ/

Pokazna zamjenica srednjeg roda za nešto blisko govorniku.

pa

/pa/

Veznik koji izražava posljedicu ili nadovezivanje; onda, zatim.

po

/pɔ/

Prijedlog koji označava način, kretanje ili raspored.

posao

/ˈpɔsaɔ/

Djelatnost koju čovjek obavlja radi zarade; zaposlenje ili zadatak.

prijatelj

/ˈprijatel̠/

Osoba s kojom nas veže prisan i iskren odnos naklonosti.

prvi

/ˈpr̩ʋi/

Koji dolazi na početku niza, prije svih ostalih.

raditi

/ˈraditi/

Obavljati neki posao ili djelatnost; činiti nešto.

reći

/ˈretɕi/

يقول

أن ينطق بشيء، أو يبلّغه بالكلمات.

riječ

/ˈrijetʃ/

كلمة

الوحدة الأساسية في اللغة التي تحمل معنى؛ ما يُنطَق.

ruka

/ˈruka/

Dio tijela od ramena do vrhova prstiju kojim čovjek hvata i radi.

sa

/sa/

مع، من

حرف جر يدل على الصحبة أو الوسيلة أو نقطة الانطلاق؛ س.

sada

/ˈsada/

Prilog koji označava sadašnji trenutak; u ovom trenutku.

sam

/sam/

Prvo lice jednine prezenta glagola biti; jesam.

samo

/ˈsamɔ/

Prilog koji izražava ograničenje; ni više ni manje nego to.

sav

/saʋ/

كُلّ

ضمير يشمل الكلّ أو مجموع شيءٍ ما.

se

/se/

Povratna zamjenica koja upućuje na subjekt radnje.

si

/si/

تكون

صيغة المخاطب المفرد في المضارع من الفعل «يكون»؛ أنتَ.

su

/su/

يكونون

صيغة المضارع للجمع الغائب من الفعل «يكون»؛ هم.

svaki

/ˈsʋaki/

Zamjenica koja pojedinačno obuhvata sve članove neke skupine.

sve

/sʋe/

Neodređena zamjenica koja obuhvata cjelinu ili sve stvari.

taj

/taj/

Pokazna zamjenica za nešto što je blizu sagovornika ili već spomenuto.

tako

/ˈtakɔ/

Prilog koji označava način ili stepen; na taj način, u tolikoj mjeri.

te

/te/

Sastavni veznik kojim se povezuju rečenice; i, pa.

ti

/ti/

Lična zamjenica drugog lica jednine kojom se oslovljava sagovornik.

treba

/ˈtreba/

يجب

أن يكون ضروريًا؛ أن يلزم أن يُفعل شيء.

u

/u/

Prijedlog koji označava mjesto unutar nečega ili kretanje prema unutra.

velik

/ˈʋelik/

كبير

الذي له أبعاد أو حجم أو أهمية كبيرة؛ الذي ليس صغيرًا.

već

/ʋetɕ/

Prilog koji označava da se nešto dogodilo ranije nego što se očekivalo.

vidjeti

/ˈʋidjeti/

Opažati okom; primijetiti nešto očima.

voda

/ˈʋɔda/

Bezbojna tekućina bez mirisa i okusa, neophodna za život.

vrijeme

/ˈʋrijeme/

Trajanje pojava mjereno satima, danima i godinama.

vrlo

/ˈʋr̩lɔ/

Prilog kojim se pojačava značenje pridjeva ili priloga; veoma.

za

/za/

Prijedlog koji označava svrhu, namjenu ili cilj.

zašto

/ˈzaʃtɔ/

Upitni prilog kojim se traži razlog ili uzrok nečega.

znati

/ˈznati/

Imati saznanje ili vještinu o nečemu.

čovjek

/ˈtʃɔʋjek/

إنسان

كائن بشري؛ شخصٌ ذكرٌ بالغ.

što

/ʃto/

Upitna i odnosna zamjenica za neživo; koja stvar.

život

/ˈʒiʋɔt/

Postojanje živih bića; tok nečijeg postojanja od rođenja do smrti.