1
اسم[U]
الوفاء أو الإخلاص لشخص أو جماعة أو وعد أو واجب أو قضية.
ištikimýbė
النطق
أصل الكلمة
Derived from Lithuanian ištikimas “faithful, loyal” with the abstract-noun suffix -ybė.
أمثلة
Jo ištikimybė draugams niekada nekėlė abejonių.
Jó ištikimýbė draugáms niekadà nekėlė abejónių.
لم تكن إخلاصه لأصدقائه محلّ شكّ قط.
Kareiviai prisiekė ištikimybę valstybei.
Kareíviai prisiekė ištikimýbę valstýbei.
أقسم الجنود بالولاء للدولة.
متضادات
تلازمات لفظية
تم إنشاؤه بالذكاء الاصطناعي