1
اسم[U]
شعور قوي بالاشمئزاز أو النفور أو الاشمئزاز الأخلاقي تجاه شخص أو شيء.
pasi'bjaurėjimas
النطق
أصل الكلمة
Derived from Lithuanian pasibjaurėti, “to feel disgust, to become disgusted,” with the nominal suffix -imas.
أمثلة
Jį apėmė pasibjaurėjimas melu.
Jį a'pėmė pasi'bjaurėjimas 'melu.
استولى عليه الاشمئزاز من الكذب.
Pasibjaurėjimas smurtu neleido jai tylėti.
Pasi'bjaurėjimas 'smurtu ne'leido jai ty'lėti.
لم يسمح لها اشمئزازها من العنف بأن تظل صامتة.
Jo balse buvo girdėti pasibjaurėjimas korupcija.
Jo 'balse buvo 'girdėti pasi'bjaurėjimas ko'rupcija.
كان يمكن سماع الاشمئزاز من الفساد في صوته.
تلازمات لفظية
jausti pasibjaurėjimą
kelti pasibjaurėjimą
pasibjaurėjimas smurtu
pasibjaurėjimo jausmas
تم إنشاؤه بالذكاء الاصطناعي