تصفّح مفردات الألبانية

ai

/ai/

Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë mashkullore.

ajo

/aˈjɔ/

Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë femërore.

ata

/aˈta/

Përemër vetor i vetës së tretë shumës për gjininë mashkullore ose të përzier.

atje

/aˈtje/

Në atë vend, larg folësit.

baba

/baˈba/

Burrë në raport me fëmijët e vet; atë.

bëj

/bəj/

Kryej një veprim ose punë; sjell diçka në jetë.

cili

/ˈtsili/

Përemër pyetës që kërkon të dallojë një send a njeri midis të tjerëve.

deri

/ˈderi/

Parafjalë që tregon kufirin e fundit të një vendi a kohe.

dhe

/ðe/

Lidhëz bashkërenditëse që shërben për të bashkuar fjalë, togje a fjali.

di

/di/

Kam njohuri a dijeni për diçka; jam në gjendje të bëj diçka.

ditë

/ˈditə/

Koha nga lindja deri në perëndimin e diellit; njësi kohore prej njëzet e katër orësh.

dje

/dje/

Në ditën që shkoi para së sotmes.

do

/dɔ/

Pjesëz që përdoret me lidhoren për të ndërtuar kohën e ardhme.

dorë

/ˈdɔrə/

يد

جزء من الجسم يمتد من الكتف إلى الأصابع، ويُستعمل للإمساك والعمل.

dua

/ˈdua/

أريد

أرغب في شيء أو أحتاج إليه.

e

/e/

و

حرف عطف يُستعمل لربط الكلمات أو الجمل؛ ويقابل «و».

edhe

/ˈeðe/

Lidhëz që bashkon fjalë a fjali dhe shpreh shtim.

emër

/ˈemər/

اسم

الكلمة التي يُنادى بها أو يُعرَف بها شخص أو شيء أو مكان.

faleminderit

/faleminˈderit/

Fjalë që përdoret për të shprehur mirënjohje.

fjalë

/ˈfjalə/

Njësi e gjuhës që ka kuptim; togëz tingujsh që shpreh një nocion.

flas

/flas/

Shpreh mendimet me zë; bisedoj.

gjithashtu

/ɟiˈθaʃtu/

Në të njëjtën mënyrë; njësoj edhe; po ashtu.

gjithnjë

/ɟiθˈɲə/

Në çdo kohë; pa ndërprerje; përherë.

gjithë

/ˈɟiθə/

Përcaktor që tregon tërësinë e diçkaje; i tëri, tërësisht.

gjë

/ɟə/

Send a çështje e papërcaktuar; diçka.

herë

/ˈhɛrə/

Rast a çast kur ndodh diçka; radhë e një veprimi.

i

/i/

Nyjë e përparme që përdoret me emra e mbiemra në gjininë mashkullore.

jam

/jam/

Folje që tregon ekzistencë, gjendje a cilësi të vetes së parë.

jap

/jap/

I dorëzoj a i lë dikujt diçka; ofroj.

jetë

/ˈjetə/

Gjendja e të gjallit; koha nga lindja deri në vdekje.

jo

/jɔ/

Pjesëz mohuese që shpreh kundërshtim a mospranim.

ju

/ju/

Përemër vetor i vetës së dytë shumës; përdoret edhe si formë nderimi për një njeri.

ka

/ka/

Veta e tretë njëjës e foljes 'kam'; tregon zotërim ose ekzistencë.

kam

/kam/

Folje që tregon zotërim, posedim a detyrim të vetës së parë.

keq

/kec/

Në mënyrë të gabuar a të papërshtatshme; jo mirë.

kjo

/kjɔ/

Përemër dëftor femëror për një send a njeri të afërt.

kohë

/ˈkɔhə/

Rrjedha e vazhdueshme e ditëve, orëve e çasteve; periudhë kohore.

ku

/ku/

Ndajfolje pyetëse që pyet për vendin.

kur

/kur/

Ndajfolje pyetëse që pyet për kohën.

kurrë

/ˈkurə/

Në asnjë kohë; asnjëherë.

kush

/kuʃ/

Përemër pyetës që pyet për një njeri.

ky

/ky/

Përemër dëftor mashkullor për një send a njeri të afërt.

këtu

/kəˈtu/

Në këtë vend, afër folësit.

këtë

/ˈkətə/

Trajtë e rasës kallëzore e përemrit dëftor 'ky/kjo'; tregon një send të afërt.

madh

/mað/

Që ka përmasa, sasi a rëndësi të mëdha; i gjerë a i fuqishëm.

marr

/mar/

Kap a mbaj diçka me dorë; e bëj timen.

mbi

/mbi/

على

حرف جر يدل على مكان أعلى من شيء أو على سطحه.

me

/me/

مع

حرف جر يدل على المصاحبة أو الأداة أو الطريقة.

mirë

/ˈmirə/

جيد

له صفات جيدة؛ محمود أو نافع.

mjaft

/mjaft/

Në sasi a masë të mjaftueshme; sa duhet.

mund

/mund/

Kam mundësi a aftësi të bëj diçka; folje modale.

më

/mə/

ني

صيغة قصيرة لضمير المتكلم المفرد في حالة المفعول به.

mëngjes

/mənˈɟes/

Pjesa e parë e ditës, pas agimit; koha e hershme e ditës.

ne

/ne/

نحن

ضمير شخصي للمتكلم الجمع؛ يدل على المتكلم مع غيره.

nesër

/ˈnesər/

Në ditën që vjen pas së sotmes.

nga

/ŋa/

Parafjalë që tregon prejardhje, largim a shkak; nisjen nga një vend.

njeri

/ɲeˈri/

Qenie e gjallë e arsyeshme; person.

një

/ɲə/

Numri i parë; sasia e vetme e diçkaje.

nuk

/nuk/

Pjesëz mohuese që përdoret para foljes për të mohuar veprimin.

në

/nə/

Parafjalë që tregon vend, kohë a gjendje ku ndodhet a hyn diçka; brenda ose mbi një vend.

nënë

/ˈnənə/

Grua në raport me fëmijët që ka lindur; mëmë.

nëse

/ˈnəse/

Lidhëz kushtore që tregon një kusht.

ose

/ˈɔse/

Lidhëz veçuese që tregon zgjedhje midis dy a më shumë gjërave.

pak

/pak/

Në sasi a masë të vogël; jo shumë.

para

/paˈra/

Parafjalë që tregon vend a kohë përpara diçkaje.

pas

/pas/

Parafjalë që tregon vend a kohë që vjen më vonë ose mbrapa diçkaje.

po

/pɔ/

Pjesëz pohuese që shpreh miratim; e kundërta e 'jo'.

por

/pɔr/

Lidhëz kundërshtore që tregon një kufizim a të kundërt.

pra

/pra/

Lidhëz përfundimore që nxjerr një përfundim; prandaj, si rrjedhim.

pse

/pse/

لماذا

ظرف استفهام يُسأل به عن السبب أو العلة.

punë

/ˈpunə/

Veprimtari që kryhet për të prodhuar diçka ose për të fituar jetesën.

për

/pər/

Parafjalë që tregon qëllim, shkak, dobi a caktim.

që

/cə/

Lidhëz nënrenditëse që lidh fjalinë e nënrenditur me kryesoren.

ri

/ri/

جديد

حديث العهد بالولادة أو الصنع؛ غير قديم.

rri

/ri/

Qëndroj në një vend a gjendje; nuk lëviz.

se

/se/

Lidhëz që fut një fjali të nënrenditur ose tregon shkak.

sepse

/ˈsepse/

Lidhëz shkakore që tregon arsyen a shkakun e diçkaje.

shkoj

/ʃkɔj/

Nisem drejt një vendi; lëviz nga një vend në tjetrin.

shoh

/ʃɔh/

Vë re a dalloj me sy; vështroj.

shtëpi

/ʃtəˈpi/

Ndërtesë ku banon një familje; banesë.

shumë

/ˈʃumə/

كثيرًا

ظرف كمية يدل على مقدار كبير؛ بدرجة عالية.

si

/si/

Ndajfolje pyetëse që pyet për mënyrën a gjendjen.

sot

/sɔt/

Në ditën e sotme; në ditën ku ndodhemi.

sy

/sy/

Organ i trupit me të cilin shohim.

tani

/taˈni/

Në këtë çast; në kohën e tashme.

te

/te/

عند

حرف جر يدل على مكان قريب من شخص أو شيء أو باتجاهه.

them

/θem/

يقول

أُعبِّر بالكلمات عن فكرةٍ أو خبرٍ؛ أقول شيئًا.

ti

/ti/

أنت

ضمير شخصي للمخاطَب المفرد؛ يدلّ على الشخص الذي تُوجَّه إليه الخطاب.

tjetër

/ˈtjetər/

Që nuk është ky; i ndryshëm nga ai për të cilin flitet.

të

/tə/

Pjesëz që përdoret para foljes në lidhore ose para paskajores.

u

/u/

Trajtë e shkurtër e përemrit për vetën e tretë shumës, kundrinor i zhdrejtë.

ujë

/ˈujə/

Lëng i pangjyrë e i pashije që pihet dhe mbush detet e lumenjtë.

unë

/ˈunə/

Përemër vetor i vetës së parë njëjës; tregon folësin.

vend

/vend/

Hapësirë a pikë ku ndodhet a vendoset diçka.

vetëm

/ˈvetəm/

فقط

من دون غيره؛ وحيدًا أو ببساطة.

vij

/vij/

Afrohem drejt vendit ku ndodhet folësi; mbërrij.

vit

/vit/

Njësi kohore prej dymbëdhjetë muajsh.

vogël

/ˈvɔɡəl/

Që ka përmasa a sasi të pakta; jo i madh.

çfarë

/tʃˈfarə/

Përemër pyetës që kërkon të dijë natyrën a llojin e diçkaje.

është

/ˈəʃtə/

Veta e tretë njëjës e së tashmes së foljes 'jam'; tregon ekzistencë ose gjendje.