1
Substantiv[C]
Ein Handschuh; eine Bedeckung für die Hand, meist mit getrennten Teilen für die Finger und den Daumen, getragen wegen Wärme, Schutz oder Hygiene.
hándskoen
Etymologie
Aus Afrikaans hand + skoen, entsprechend dem niederländischen handschoen, wörtlich „Handschuh“.
Beispiele
Ek trek my handskoen aan voordat ek fietsry.
Ek trék my hándskoen áán voordat ek fíetsry.
Ich ziehe meinen Handschuh an, bevor ich Rad fahre.
Sy het haar handskoen in die motor vergeet.
Sy hét haar hándskoen in die mótor vergéet.
Sie hat ihren Handschuh im Auto vergessen.
Synonyme
Kollokationen
’n paar handskoene
leerhandskoen
werkhandskoen
rubberhandskoen
KI-generiert