1
Verb[T, I]
jemanden oder etwas mit den Lippen als Zeichen von Liebe, Zuneigung, Begrüßung oder Respekt berühren; küssen
sóen
Etymologie
Aus dem Niederländischen zoenen, verwandt mit niederländisch zoen „Kuss“; letztlich aus dem Mittelniederländischen.
Beispiele
Hy soen sy ma op die wang.
Hy sóen sy má op die wáng.
Er küsst seine Mutter auf die Wange.
Moenie die baba op die mond soen nie.
Moenie die bába op die mónd sóen nie.
Küss das Baby nicht auf den Mund.
Hulle het mekaar voor die stasie gesoen.
Hulle het mekáár voor die stásie gesóen.
Sie küssten sich vor dem Bahnhof.
Kollokationen
KI-generiert