1
Substantiv[C]
Eine erwachsene weibliche Person; eine Frau.
vróu
Etymologie
Aus dem niederländischen vrouw, aus dem mittelniederländischen vrouwe, ursprünglich ein respektvoller Ausdruck für eine Dame oder Herrin.
Beispiele
Die vrou lees 'n boek.
Die vróu léés 'n bóék.
Die Frau liest ein Buch.
Hy praat met die vrou by die deur.
Hy práát met die vróu by die déúr.
Er spricht mit der Frau an der Tür.
Kollokationen
KI-generiert