Belarussisch-Vokabeln durchsuchen

а

/a/

Супраціўны злучнік, які супастаўляе розныя часткі выказвання.

ад

/at/

Прыназоўнік, які паказвае аддаленне, крыніцу ці прычыну.

адзін

/aˈd͡zʲin/

Лічэбнік, які абазначае найменшую цэлую колькасць — лічбу «1».

бачыць

/ˈbat͡ʂɨt͡sʲ/

Успрымаць нешта зрокам; заўважаць вачыма.

быць

/bɨt͡sʲ/

Існаваць, знаходзіцца дзесьці ці мець якасць; звязвае дзейнік з выказнікам.

вада

/vaˈda/

Празрыстая бясколерная вадкасць, неабходная для жыцця.

ведаць

/ˈvʲedat͡sʲ/

Мець уяўленне пра нешта, валодаць звесткамі ці ведамі.

вельмі

/ˈvʲelʲmʲi/

Прыслоўе ступені, якое ўзмацняе якасць ці дзеянне.

вельмі добра

/ˈvʲelʲmʲi ˈdɔbra/

Вельмі паспяхова, якасна ці прыемна.

вельмі дрэнна

/ˈvʲelʲmʲi ˈdrɛnːa/

Зусім кепска, нездавальняюча.

вельмі многа

/ˈvʲelʲmʲi ˈmnɔɣa/

У вельмі вялікай колькасці ці ступені.

вельмі проста

/ˈvʲelʲmʲi ˈprɔsta/

Зусім лёгка, без цяжкасцей.

вельмі прыгожа

/ˈvʲelʲmʲi prɨˈɣɔʐa/

Так, што выклікае эстэтычнае задавальненне; вельмі прыгожым чынам.

вельмі цікава

/ˈvʲelʲmʲi t͡sʲiˈkava/

Так, што выклікае вялікую цікавасць.

вельмі шмат

/ˈvʲelʲmʲi ʂmat/

У вельмі вялікай колькасці.

вечар

/ˈvʲet͡ʂar/

Частка сутак пасля заходу сонца перад ноччу.

вока

/ˈvɔka/

Орган зроку ў чалавека і жывёл.

вось

/vɔsʲ/

Указальная часціца, якая звяртае ўвагу на блізкі прадмет ці на выказванне.

вось жа

/vɔsʲ ʐa/

Узмацняльны выраз, які падкрэслівае сказанае.

вось так

/vɔsʲ tak/

Выраз, які паказвае менавіта такі спосаб дзеяння ці завяршэнне.

вы

/vɨ/

Асабовы займеннік другой асобы множнага ліку ці ветлівага звароту.

вырашыць

/vɨˈraʂɨt͡sʲ/

Прыняць рашэнне; знайсці адказ ці выйсце з праблемы.

вялікая

/vʲaˈlʲikaja/

Жаночая форма прыметніка «вялікі»: значнага памеру ці значэння.

вялікі

/vʲaˈlʲikʲi/

Такі, што мае значны памер, аб'ём ці значэнне.

вялікі свет

/vʲaˈlʲikʲi svʲet/

Уся навакольная прастора; далёкі і разнастайны свет за межамі роднага месца.

галава

/ɣalaˈva/

Верхняя частка цела чалавека, дзе знаходзіцца мозг.

год

/ɣɔt/

Прамежак часу ў дванаццаць месяцаў; адзінка вымярэння часу.

гэта

/ˈɣɛta/

Указальны займеннік, які паказвае на блізкі прадмет ці з'яву.

гэты

/ˈɣɛtɨ/

Указальны займеннік, які паказвае на блізкі, канкрэтны прадмет.

да

/da/

Прыназоўнік, які паказвае напрамак руху ці мяжу ў часе.

дапамагчы

/dapamaˈɣt͡ʂɨ/

Аказаць падтрымку; палегчыць камусьці справу ці выйсце з бяды.

дарога

/daˈrɔɣa/

Паласа зямлі для руху; шлях, па якім едуць ці ідуць.

дзе

/d͡zʲe/

Пытальнае ці адноснае прыслоўе месца.

дзень

/d͡zʲenʲ/

Частка сутак ад усходу да заходу сонца; адзінка адліку часу.

дзіця

/d͡zʲaˈt͡sʲa/

Маленькі чалавек ад нараджэння да падлеткавага ўзросту; сын ці дачка.

добра

/ˈdɔbra/

Так, як трэба; станоўча, паспяхова ці прыемна.

добры

/ˈdɔbrɨ/

Такі, што валодае станоўчымі якасцямі; спагадлівы, якасны.

дом

/dɔm/

Будынак для пражывання людзей; месца, дзе жыве сям'я.

дужа

/ˈduʐa/

У высокай ступені; вельмі, надта.

думаць

/ˈdumat͡sʲ/

Разважаць, мысліць; мець якую-небудзь думку ці меркаванне.

жанчына

/ʐanˈt͡ʂɨna/

Дарослая асоба жаночага полу.

жыццё

/ʐɨt͡sʲˈt͡sʲɔ/

Стан існавання жывой істоты; час ад нараджэння да смерці.

жыць

/ʐɨt͡sʲ/

Існаваць, быць жывым; пражываць дзе-небудзь.

з

/z/

Прыназоўнік, які паказвае паходжанне, крыніцу ці сумеснасць.

за

/za/

Прыназоўнік, які паказвае месца ззаду, мэту ці плату.

зараз

/ˈzaras/

У цяперашні момант; неадкладна.

зямля

/zʲamˈlʲa/

Планета, на якой мы жывём; глеба ці суша.

каб

/kab/

Злучнік, які выражае мэту ці пажаданасць дзеяння.

казаць

/kaˈzat͡sʲ/

Выказваць думкі словамі; гаварыць, паведамляць.

калі

/kaˈlʲi/

Злучнік умовы ці часу, які далучае даданую частку сказа.

кніга

/ˈknʲiɣa/

Друкаванае выданне са злучаных старонак з тэкстам ці малюнкамі.

кожны

/ˈkɔʐnɨ/

Азначальны займеннік, які ўказвае на любы асобны прадмет з шэрагу.

месца

/ˈmʲest͡sa/

Пэўны ўчастак прасторы; тое, што займае прадмет ці асоба.

мець

/mʲet͡sʲ/

Валодаць чымсьці, распараджацца ці ўтрымліваць у сабе.

мой

/mɔj/

Прыналежны займеннік, які паказвае, што нешта належыць таму, хто гаворыць.

мужчына

/muʂˈt͡ʂɨna/

Дарослая асоба мужчынскага полу.

мы

/mɨ/

Асабовы займеннік першай асобы множнага ліку; той, хто гаворыць, разам з іншымі.

на

/na/

Прыназоўнік, які паказвае паверхню, месца, напрамак ці мэту дзеяння.

нават

/ˈnavat/

Узмацняльная часціца, якая падкрэслівае нечаканасць ці крайнюю ступень.

наогул

/naˈɔɣul/

Увогуле, у цэлым; заўсёды ці зусім.

наш

/naʂ/

Прыналежны займеннік, які паказвае прыналежнасць гаворачаму разам з іншымі.

не

/nʲe/

Часціца, якая выражае адмаўленне, нязгоду ці адсутнасць чагосьці.

нейкі

/ˈnʲejkʲi/

Неазначальны займеннік, які ўказвае на невядомы ці неакрэслены прадмет.

новы

/ˈnɔvɨ/

Той, што нядаўна ўзнік, з'явіўся ці зроблены; невядомы раней.

па

/pa/

Прыназоўнік, які паказвае паверхню руху, спосаб ці размеркаванне.

пайсці

/pajˈsʲt͡sʲi/

Пачаць рух пешшу; накіравацца кудысьці, пакінуць месца.

пачаць

/paˈt͡ʂat͡sʲ/

Прыступіць да дзеяння; зрабіць першы крок у справе.

пра

/pra/

Прыназоўнік, які паказвае прадмет думкі, гаворкі ці апавядання.

пра што

/pra ʂto/

Пытанне пра тэму гаворкі ці думкі.

працаваць

/prat͡saˈvat͡sʲ/

Займацца працай; выконваць пэўную дзейнасць за плату ці дзеля выніку.

пытанне

/pɨˈtanʲːe/

Зварот, якім хочуць нешта даведацца ці высветліць.

рабіць

/raˈbʲit͡sʲ/

Ажыццяўляць якое-небудзь дзеянне, займацца справай ці ствараць нешта.

рука

/ruˈka/

Верхняя канечнасць чалавека ад пляча да кончыкаў пальцаў.

свет

/svʲet/

Уся навакольная рэчаіснасць; зямны шар з усімі краінамі і людзьмі.

свой

/svɔj/

Зваротна-прыналежны займеннік, які паказвае прыналежнасць дзейніку.

слова

/ˈslɔva/

Адзінка мовы, якая мае значэнне і абазначае прадмет, дзеянне ці прымету.

стары

/staˈrɨ/

Той, што пражыў доўга ці існуе даўно; не новы.

сюды

/sʲuˈdɨ/

У гэтае месца, у гэты напрамак.

так

/tak/

Слова сцвярджэння, якое выражае згоду ці пацвярджэнне.

там

/tam/

У тым, аддаленым месцы.

той

/tɔj/

Указальны займеннік, які паказвае на аддалены ці ўжо названы прадмет.

толькі

/ˈtɔlʲkʲi/

Часціца, якая абмяжоўвае, вылучае адзіную магчымасць ці колькасць.

толькі што

/ˈtɔlʲkʲi ʂto/

Зусім нядаўна, у гэты самы момант.

туды

/tuˈdɨ/

У тое месца, у той напрамак.

тут

/tut/

У гэтым месцы, побач з тым, хто гаворыць.

ты

/tɨ/

Асабовы займеннік другой асобы адзіночнага ліку; той, да каго звяртаюцца.

у

/u/

Прыназоўнік, які паказвае месца, напрамак ці час дзеяння.

ужо

/uˈʐɔ/

Прыслоўе, якое паказвае, што дзеянне адбылося ці настала ў пэўны момант.

хацець

/xaˈt͡sʲet͡sʲ/

Мець жаданне, імкнуцца атрымаць ці зрабіць нешта.

ці

/t͡sʲi/

Пытальная часціца, якая ўводзіць пытанне.

чалавек

/t͡ʂalaˈvʲek/

Жывая істота, якая валодае розумам, мовай і здольнасцю да працы.

час

/t͡ʂas/

Працягласць існавання падзей і з'яў, якая вымяраецца гадзінамі, днямі, гадамі.

шмат

/ʂmat/

У вялікай колькасці; многа.

што

/ʂto/

Пытальны займеннік, які пытае пра прадмет ці з'яву.

я

/ja/

Асабовы займеннік першай асобы адзіночнага ліку; той, хто гаворыць пра сябе.

як

/jak/

Пытальнае ці адноснае слова, якое пытае пра спосаб ці ступень дзеяння.

яна

/jaˈna/

Асабовы займеннік трэцяй асобы жаночага роду адзіночнага ліку.

ён

/jɔn/

Асабовы займеннік трэцяй асобы мужчынскага роду адзіночнага ліку.

і

/i/

Злучнік, які злучае аднародныя словы, часткі сказа ці сказы.

ўсё

/u̯sʲɔ/

Азначальны займеннік, які абазначае поўнае ахопліванне прадметаў ці з'яў.