Persisch-Vokabeln durchsuchen

آب

āb

Wasser

Farbloses, geschmackloses Flüssigkeit, die für das Leben unerlässlich ist.

آدم

ādam

انسان؛ شخص.

آسان

āsān

leicht

Erfordert wenig Anstrengung; ohne Schwierigkeiten.

آسمان

āsemān

فضای بالای زمین که در آن ابرها و ستارگان قرار دارند.

آمدن

āmadan

حرکت کردن به سمت گوینده یا رسیدن به محل.

آن

ān

اسم اشاره برای چیزی که دور از گوینده است.

از

az

aus; von

Präposition, die den Ausgangspunkt, Ursprung oder eine Trennung bezeichnet.

است

ast

ist

Dritte Person Singular des Verbs „sein“ im Präsens.

الان

alān

jetzt

In diesem Moment, zurzeit.

اما

ammā

حرف ربط که تضاد یا اشکال را نشان می‌دهد.

امروز

emruz

در روز جاری.

او

u

ضمیر سوم شخص مفرد؛ جنسیت خنثی در فارسی.

اگر

agar

حرف شرط که جمله شرطی را می‌سازد.

ایران

Īrān

Iran

Ein Land im Nahen Osten mit einer alten Kultur und Zivilisation.

این

īn

dies

Demonstrativpronomen für etwas, das sich in der Nähe des Sprechers befindet.

با

bā

mit; per

Präposition, die Begleitung, Mittel oder Art und Weise ausdrückt.

باید

bāyad

فعل وجهی که اجبار یا لزوم را نشان می‌دهد.

بر

bar

حرف اضافه که روی یا بر اساس را نشان می‌دهد؛ رسمی‌تر از 'روی'.

برای

barāye

für

Präposition, die Ziel, Zweck oder Adressat ausdrückt.

بزرگ

bozorg

دارای اندازه، مقدار یا اهمیت زیاد.

بسیار

besyār

sehr

Adverb, das eine hohe Menge oder einen hohen Grad ausdrückt.

بله

bale

پاسخ مثبت.

به

be

zu; nach

Präposition, die Richtung, Ziel oder Bestimmungsort angibt.

بود

būd

سوم شخص مفرد فعل بودن در گذشته.

بچه

bačče

انسان جوانی که هنوز بالغ نشده است.

تا

tā

حرف اضافه که محدوده زمانی یا مکانی، یا هدف را نشان می‌دهد.

جدید

jadīd

به تازگی ساخته شده یا خریداری شده.

خانه

khāne

ساختمانی که در آن زندگی می‌کنند.

خانواده

khānevāde

گروهی از افراد که از طریق ازدواج یا خون به هم مرتبطند.

خواب

khāb

حالت استراحت طبیعی که در آن آگاهی کاهش می‌یابد.

خواندن

khāndan

دیدن و فهمیدن متن نوشته شده؛ آواز خواندن.

خوب

khūb

دارای کیفیت مطلوب؛ رضایت‌بخش.

خود

khod

selbst

Reflexivpronomen, das sich auf das Subjekt des Satzes bezieht.

خوردن

khordan

غذا یا مواد خوراکی مصرف کردن.

خیلی

xeyli

به درجه زیاد؛ خیلی بیشتر از حد معمول.

دارد

dārad

سوم شخص مفرد فعل داشتن در حال؛ نشان‌دهنده مالکیت.

داشتن

dāshtan

در اختیار داشتن چیزی یا مالک بودن.

دانستن

dānestan

اطلاعات یا آگاهی درباره چیزی داشتن.

در

dar

in; bei

Eine Präposition, die einen Ort oder eine Zeit angibt.

درس

dars

Unterrichtsstunde

Stoff, der in der Schule oder an der Universität gelernt wird.

دوست

dūst

کسی که با او رابطه صمیمانه دارند.

دیدن

dīdan

sehen

Mit den Augen wahrnehmen; anschauen.

دیروز

dīrūz

روز قبل از امروز.

را

rā

Akkusativmarker

Kennzeichen des direkten Objekts im Persischen.

راه

rāh

مسیر یا جاده برای رفت و آمد؛ روش یا شیوه.

رفتن

raftan

حرکت کردن از جایی یا به سمتی.

روز

rūz

یک دوره بیست و چهار ساعته.

زبان

zabān

سیستم ارتباطی که از کلمات و دستور زبان تشکیل شده.

زن

zan

Frau

Erwachsener weiblicher Mensch.

زندگی

zendegī

حالت موجودیت؛ مجموع تجربیات انسانی.

زیرا

zirā

حرف ربط رسمی‌تر که علت را نشان می‌دهد.

سال

sāl

دوره دوازده ماه.

سخت

sakht

نیاز به تلاش زیاد؛ دشوار.

سرد

sard

دارای دمای پایین.

سلام

salām

کلمه احوال‌پرسی در هنگام ملاقات یا خداحافظی.

شاید

shāyad

احتمالاً، ممکن است.

شب

šab

بخش تاریک شبانروز از غروب تا طلوع آفتاب.

شد

šod

سوم شخص مفرد فعل شدن در گذشته؛ نشان‌دهنده تغییر یا تبدیل.

شده

shode

اسم مفعول فعل شدن؛ نشان‌دهنده تغییر یا حالت.

شهر

shahr

منطقه پر جمعیت با ساختارهای اجتماعی و اداری.

صبح

sobh

ساعات اول روز از طلوع آفتاب تا ظهر.

صبر

sabr

توانایی تحمل کردن در برابر مشکلات بدون شکایت.

غذا

ghazā

مواد خوراکی که برای تأمین انرژی و رشد خورده می‌شود.

فردا

fardā

روز بعد از امروز.

قدیم

qadīm

قدیمی، از زمان‌های گذشته.

قلب

qalb

عضو پمپ کننده خون در بدن؛ همچنین مرکز احساسات.

ما

mā

ضمیر اول شخص جمع.

مدرسه

madrese

مؤسسه آموزشی که در آن به دانش‌آموزان درس می‌دهند.

مرد

mard

انسان بالغ مذکر.

ممنون

mamnūn

کلمه‌ای که سپاسگزاری را بیان می‌کند.

من

man

ضمیر اول شخص مفرد.

مهم

mohemm

دارای ارزش یا اهمیت بالا.

موسیقی

mūsīqī

هنری که از طریق ترکیب اصوات بیان می‌شود.

می

mey

پیشوند فعلی که زمان حال یا گذشته استمراری را می‌سازد.

نشستن

neshastan

قرار گرفتن در حالتی که وزن بدن روی پاها نیست.

نه

na

پاسخ منفی.

نوشتن

neveštan

خط و نشانه‌های معنادار بر روی کاغذ یا صفحه نوشتن.

هر

har

صفت که همه اعضای یک گروه را شامل می‌شود.

هرگز

hargez

در هیچ زمانی؛ هیچ‌وقت.

هم

ham

قید اضافه که یک عنصر دیگر را به موضوع اضافه می‌کند.

همه

hame

ضمیر که به کل یک گروه اشاره می‌کند.

همیشه

hamīše

در همه اوقات، بدون استثنا.

هیچ

hīch

ضمیر نفی که نبود چیزی را نشان می‌دهد.

و

va

und

Konjunktion, die zwei Wörter, Ausdrücke oder Sätze miteinander verbindet.

وقت

vaqt

مدت زمان یا لحظه مشخص.

وقتی

vaqti

ظرف زمانی که وقوع همزمان دو رویداد را نشان می‌دهد.

ولی

vali

حرف ربط که تضاد یا استثنا را نشان می‌دهد.

پرسیدن

porsidan

سؤال کردن برای دریافت اطلاعات.

پول

pūl

وسیله مبادله و پرداخت برای خرید کالا و خدمات.

چه

che

ضمیر پرسشی برای سؤال از اشیا یا موضوعات.

چون

chūn

حرف ربط که علت یا مقایسه را نشان می‌دهد.

کار

kār

فعالیتی که برای کسب درآمد یا رسیدن به هدفی انجام می‌شود.

کتاب

ketāb

اثر نوشته شده یا چاپ شده.

کرد

kard

سوم شخص مفرد فعل کردن در گذشته.

کلمه

kalame

واحد اساسی زبان که معنا دارد.

که

ke

dass

Konjunktion, die einen Nebensatz mit dem Hauptsatz verbindet.

کوچک

kučak

دارای اندازه یا مقدار کم.

گرم

garm

دارای دمای بالا؛ حرارت داشتن.

گفتن

goftan

بیان کردن چیزی با کلمات؛ حرف زدن.

یک

yek

عدد یک؛ مقدار واحد؛ نکره در مورد یک چیز نامعلوم.