Wird geladen...
100 Wörter gefunden
a
/a/
Kalmar da take nuna wuri ko lokacin da wani abu yake.
abinci
/aˈbintʃi/
Duk abin da mutum yake ci don ya sami ƙarfi da lafiya.
abu
/aˈbuː/
Duk wani abin da ake iya gani, riƙewa ko ambatawa.
aiki
/ˈaikiː/
Arbeit
Allah
/ʔalˈlaː/
Mahalicci wanda ya yi sammai da ƙasa da dukkan halittu; Ubangiji.
amma
/amˈmaː/
Kalmar da take nuna saɓani ko bambanci tsakanin abubuwa biyu.
ba
/baː/
nicht
babba
/ˈbabba/
Abin da ya fi girma ko yawa; mai girma.
biyu
/ˈbiju/
Lamba mai zuwa bayan ɗaya; adadi biyu.
can
/tʃan/
Kalmar da take nuna wuri mai nisa daga mai magana.
ce
/tʃeː/
ist
ci
/tʃiː/
Sanya abinci a baki, tauna shi, sannan a haɗiye.
cikin
/tʃiˈkin/
Kalmar da take nuna cewa wani abu yana ciki ko tsakiyar wani abu.
da
/daː/
und
don
/don/
damit
duka
/duˈka/
Kalmar da take nuna cikakken adadin abu ba tare da ragi ba.
fara
/faˈra/
Kama farkon yin wani abu; ɗauko wani aiki.
faɗa
/faˈɗa/
Sanar da wani wani abu ta hanyar magana.
fita
/fiˈta/
Barin ciki zuwa waje.
gama
/ɡaˈma/
Kawo ƙarshen wani aiki ko abu; kammalawa.
gani
/ɡaˈniː/
Amfani da ido wajen ganin abu.
gari
/ɡaˈriː/
Wurin da mutane da yawa suke zaune tare, mai gidaje da kasuwanni.
gaya
/ɡaˈja/
Bayyana wa wani wani labari ko bayani da magana.
gida
/ɡiˈda/
Wurin da mutane suke zaune tare da iyalansu.
gobe
/goˈbe/
morgen
hanya
/haˈnja/
Wurin da ake bi don isa wani wuri; titi ko turba.
idan
/iˈdan/
Kalmar da take gabatar da sharaɗin faruwar wani abu.
in
/in/
wenn
ina
/iˈnaː/
Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar wuri.
ita
/iˈta/
Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na jinsin mace.
iya
/iˈja/
Kasancewa da damar ko ƙwarewar yin wani abu.
ji
/ʒiː/
Amfani da kunne wajen jin sauti.
jiya
/ʒiˈja/
Ranar da ta gabaci yau kai tsaye.
ka
/ka/
Wakilin da ke nuna mutum ɗaya na namiji da ake magana da shi.
kai
/kai/
Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na namiji da ake magana da shi.
kan
/kan/
auf
kasuwa
/kaːˈsuwa/
Wurin da ake saye da sayar da kayayyaki.
kawo
/kaːˈwoː/
bringen
ki
/ki/
Wakilin da ke nuna mutum ɗaya na mace da ake magana da ita.
kira
/kiˈraː/
rufen
kuma
/ˈkuma/
Kalmar da take ƙara wani abu ga abin da aka riga aka faɗa.
kuɗi
/kuˈɗiː/
Takarda ko tsaba da ake amfani da su wajen saye da sayarwa.
kyau
/kʼjau/
Halin kasancewa mai kyau ko daɗi ga ido ko zuciya.
labari
/laːˈbariː/
Bayani game da wani abu da ya faru ko yake faruwa.
lafiya
/laːfiˈja/
Halin kasancewa cikin ƙoshin jiki ba tare da ciwo ba.
lokaci
/loˈkatʃi/
Tsawon ko wani ɓangare na zamani da ake auna faruwar abubuwa.
mace
/maˈtʃe/
Baligar mutum ta jinsin da take iya haihuwa.
me
/meː/
was
mu
/muː/
Wakilin suna na jam'i na mutum na farko, wato ni da wasu.
mun
/mun/
Wakilin fa'ili na jam'i na mutum na farko a lokacin da aikin ya kammala.
mutane
/muˈtaːne/
Menschen
mutum
/muˈtum/
Halittar Allah da take da hankali, tana magana kuma tana zaune a duniya.
na
/naː/
von
na (ni)
/naː/
Wakilin fa'ili na mutum na farko ɗaya a lokacin da aikin ya wuce.
namiji
/naˈmiʒi/
Mann
nan
/nan/
hier
ne
/neː/
Kalmar tabbatarwa da take zuwa bayan suna na jinsin namiji don nuna cewa haka abin yake.
ni
/niː/
Wakilin suna mai zaman kansa na mai magana, wato kai da kanka.
rana
/raˈnaː/
Tsawon lokaci daga fitowar rana zuwa faɗuwarta; kwana ɗaya.
rasa
/raˈsa/
Rabuwa da wani abu da ka mallaka ko rashin samun sa.
ruwa
/ˈruwa/
Ruwaye masu tsafta da ake sha kuma ake amfani da su wajen wanke-wanke.
saboda
/saˈboda/
Kalmar da take bayyana dalilin da ya sa aka yi wani abu.
sai
/sai/
Kalmar da take nuna cewa wani abu ba zai yiwu ba sai an cika wani sharaɗi.
samu
/saˈmu/
Kaiwa ga mallakar ko cimma wani abu.
sani
/saˈniː/
Kasancewa da masaniya ko fahimta game da wani abu.
sayi
/saˈji/
Ba da kuɗi don a mallaki wani abu.
sha
/ʃaː/
trinken
shekara
/ʃeˈkara/
Tsawon lokaci na wata goma sha biyu; shekara guda.
shi
/ʃiː/
Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na jinsin namiji.
shiga
/ʃiˈɡa/
Motsawa daga waje zuwa ciki.
so
/soː/
mögen; lieben
sosai
/soˈsai/
Kalmar da take ƙarfafa ma'anar wani abu; ƙwarai da gaske.
su
/suː/
Wakilin suna na jam'i na mutum na uku, wato mutane da yawa.
suka
/suka/
Wakilin fa'ili na jam'i na mutum na uku a lokacin da aikin ya wuce (a jere).
sun
/sun/
Wakilin fa'ili na jam'i na mutum na uku a lokacin da aikin ya kammala.
suna
/suˈnaː/
Name
ta
/ta/
Wakilin suna na mace ɗaya da ke nuna aikin da ya wuce.
tafi
/taˈfi/
Motsawa daga wani wuri zuwa wani wuri; bar wurin da ake ciki.
tashi
/taˈʃi/
Daga jiki daga zaune ko kwanciya zuwa tsaye.
uba
/uˈbaː/
Namijin da ya haifi mutum; mahaifi.
uwa
/uˈwaː/
Macen da ta haifi mutum; mahaifiya.
wa
/waː/
Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar mutum.
wannan
/wanˈnan/
Kalmar da take nuni ga abu ko mutum da ke kusa da mai magana.
ya
/ja/
er
yadda
/ˈjadda/
Kalmar da take nuna sigar ko hanyar yin wani abu.
yana
/jaˈna/
er ist
yanzu
/janˈzu/
Lokacin da ake ciki a halin yanzu, ba a baya ba ko gaba.
yaro
/jaːˈroː/
Ɗan ƙaramin mutum na namiji wanda bai kai balaga ba.
yau
/jau/
Ranar da muke ciki a wannan lokacin.
yaushe
/jauˈʃeː/
Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar lokaci.
yawa
/jaˈwaː/
Halin kasancewa da adadi mai tsoka; ba ƙaranci ba.
yi
/jiː/
Aikata ko kammala wani abu.
za
/zaː/
werden
zai
/zai/
wird
zauna
/zauˈna/
Ajiye jiki a kan wani abu maimakon tsayawa; ko rayuwa a wani wuri.
zo
/zoː/
kommen
zuwa
/zuˈwaː/
Kalmar da take nuna wurin da za a nufa ko iyakar wani abu.
ƙarami
/kʼaˈrami/
Abin da ba shi da girma; ƙanana.
ƙasa
/ˈkʼasaː/
Ƙasar da mutane suke zaune a kanta; ƙasa mai iyaka da gwamnati.
ɗaya
/ˈɗaja/
Lambar farko a ƙidaya; adadi guda.
a
/a/
Kalmar da take nuna wuri ko lokacin da wani abu yake.
abinci
/aˈbintʃi/
Duk abin da mutum yake ci don ya sami ƙarfi da lafiya.
abu
/aˈbuː/
Duk wani abin da ake iya gani, riƙewa ko ambatawa.
aiki
/ˈaikiː/
Arbeit
Die Anstrengung, die jemand unternimmt, um seinen Lebensunterhalt zu verdienen oder ein Ziel zu erreichen.
Allah
/ʔalˈlaː/
Mahalicci wanda ya yi sammai da ƙasa da dukkan halittu; Ubangiji.
amma
/amˈmaː/
Kalmar da take nuna saɓani ko bambanci tsakanin abubuwa biyu.
ba
/baː/
nicht
Wort, das die Verneinung oder das Ablehnen von etwas anzeigt.
babba
/ˈbabba/
Abin da ya fi girma ko yawa; mai girma.
biyu
/ˈbiju/
Lamba mai zuwa bayan ɗaya; adadi biyu.
can
/tʃan/
Kalmar da take nuna wuri mai nisa daga mai magana.
ce
/tʃeː/
ist
Bejahungspartikel, die nach einem weiblichen Substantiv steht und anzeigt, dass es so ist.
ci
/tʃiː/
Sanya abinci a baki, tauna shi, sannan a haɗiye.
cikin
/tʃiˈkin/
Kalmar da take nuna cewa wani abu yana ciki ko tsakiyar wani abu.
da
/daː/
und
Ein Bindewort, das zwei Wörter oder Sätze verbindet.
don
/don/
damit
Wort, das den Grund oder den Zweck einer Handlung bezeichnet.
duka
/duˈka/
Kalmar da take nuna cikakken adadin abu ba tare da ragi ba.
fara
/faˈra/
Kama farkon yin wani abu; ɗauko wani aiki.
faɗa
/faˈɗa/
Sanar da wani wani abu ta hanyar magana.
fita
/fiˈta/
Barin ciki zuwa waje.
gama
/ɡaˈma/
Kawo ƙarshen wani aiki ko abu; kammalawa.
gani
/ɡaˈniː/
Amfani da ido wajen ganin abu.
gari
/ɡaˈriː/
Wurin da mutane da yawa suke zaune tare, mai gidaje da kasuwanni.
gaya
/ɡaˈja/
Bayyana wa wani wani labari ko bayani da magana.
gida
/ɡiˈda/
Wurin da mutane suke zaune tare da iyalansu.
gobe
/goˈbe/
morgen
der Tag nach heute
hanya
/haˈnja/
Wurin da ake bi don isa wani wuri; titi ko turba.
idan
/iˈdan/
Kalmar da take gabatar da sharaɗin faruwar wani abu.
in
/in/
wenn
Ein Wort, das eine Bedingung oder die Möglichkeit des Eintretens einer Sache ausdrückt.
ina
/iˈnaː/
Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar wuri.
ita
/iˈta/
Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na jinsin mace.
iya
/iˈja/
Kasancewa da damar ko ƙwarewar yin wani abu.
ji
/ʒiː/
Amfani da kunne wajen jin sauti.
jiya
/ʒiˈja/
Ranar da ta gabaci yau kai tsaye.
ka
/ka/
Wakilin da ke nuna mutum ɗaya na namiji da ake magana da shi.
kai
/kai/
Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na namiji da ake magana da shi.
kan
/kan/
auf
Ein Wort, das anzeigt, dass etwas auf oder über etwas anderem ist.
kasuwa
/kaːˈsuwa/
Wurin da ake saye da sayar da kayayyaki.
kawo
/kaːˈwoː/
bringen
etwas von einem Ort zu dem Ort bringen, an dem der Sprecher ist.
ki
/ki/
Wakilin da ke nuna mutum ɗaya na mace da ake magana da ita.
kira
/kiˈraː/
rufen
Mit der Stimme jemanden herbeirufen oder benachrichtigen.
kuma
/ˈkuma/
Kalmar da take ƙara wani abu ga abin da aka riga aka faɗa.
kuɗi
/kuˈɗiː/
Takarda ko tsaba da ake amfani da su wajen saye da sayarwa.
kyau
/kʼjau/
Halin kasancewa mai kyau ko daɗi ga ido ko zuciya.
labari
/laːˈbariː/
Bayani game da wani abu da ya faru ko yake faruwa.
lafiya
/laːfiˈja/
Halin kasancewa cikin ƙoshin jiki ba tare da ciwo ba.
lokaci
/loˈkatʃi/
Tsawon ko wani ɓangare na zamani da ake auna faruwar abubuwa.
mace
/maˈtʃe/
Baligar mutum ta jinsin da take iya haihuwa.
me
/meː/
was
Ein Fragewort, das verwendet wird, um nach etwas zu fragen.
mu
/muː/
Wakilin suna na jam'i na mutum na farko, wato ni da wasu.
mun
/mun/
Wakilin fa'ili na jam'i na mutum na farko a lokacin da aikin ya kammala.
mutane
/muˈtaːne/
Menschen
Viele Menschen, also mehr als eine Person.
mutum
/muˈtum/
Halittar Allah da take da hankali, tana magana kuma tana zaune a duniya.
na
/naː/
von
Wort, das den Besitz oder die Beziehung zwischen zwei Dingen männlichen Geschlechts anzeigt.
na (ni)
/naː/
Wakilin fa'ili na mutum na farko ɗaya a lokacin da aikin ya wuce.
namiji
/naˈmiʒi/
Mann
erwachsener Mensch männlichen Geschlechts, der nicht gebiert
nan
/nan/
hier
Ein Wort, das einen Ort in der Nähe des Sprechers bezeichnet.
ne
/neː/
Kalmar tabbatarwa da take zuwa bayan suna na jinsin namiji don nuna cewa haka abin yake.
ni
/niː/
Wakilin suna mai zaman kansa na mai magana, wato kai da kanka.
rana
/raˈnaː/
Tsawon lokaci daga fitowar rana zuwa faɗuwarta; kwana ɗaya.
rasa
/raˈsa/
Rabuwa da wani abu da ka mallaka ko rashin samun sa.
ruwa
/ˈruwa/
Ruwaye masu tsafta da ake sha kuma ake amfani da su wajen wanke-wanke.
saboda
/saˈboda/
Kalmar da take bayyana dalilin da ya sa aka yi wani abu.
sai
/sai/
Kalmar da take nuna cewa wani abu ba zai yiwu ba sai an cika wani sharaɗi.
samu
/saˈmu/
Kaiwa ga mallakar ko cimma wani abu.
sani
/saˈniː/
Kasancewa da masaniya ko fahimta game da wani abu.
sayi
/saˈji/
Ba da kuɗi don a mallaki wani abu.
sha
/ʃaː/
trinken
Flüssigkeit oder etwas Flüssiges in den Mund nehmen und hinunterschlucken.
shekara
/ʃeˈkara/
Tsawon lokaci na wata goma sha biyu; shekara guda.
shi
/ʃiː/
Wakilin suna mai zaman kansa na mutum ɗaya na jinsin namiji.
shiga
/ʃiˈɡa/
Motsawa daga waje zuwa ciki.
so
/soː/
mögen; lieben
Das Verlangen haben, etwas zu bekommen oder zu tun.
sosai
/soˈsai/
Kalmar da take ƙarfafa ma'anar wani abu; ƙwarai da gaske.
su
/suː/
Wakilin suna na jam'i na mutum na uku, wato mutane da yawa.
suka
/suka/
Wakilin fa'ili na jam'i na mutum na uku a lokacin da aikin ya wuce (a jere).
sun
/sun/
Wakilin fa'ili na jam'i na mutum na uku a lokacin da aikin ya kammala.
suna
/suˈnaː/
Name
Wort, mit dem man eine Person oder Sache nennt.
ta
/ta/
Wakilin suna na mace ɗaya da ke nuna aikin da ya wuce.
tafi
/taˈfi/
Motsawa daga wani wuri zuwa wani wuri; bar wurin da ake ciki.
tashi
/taˈʃi/
Daga jiki daga zaune ko kwanciya zuwa tsaye.
uba
/uˈbaː/
Namijin da ya haifi mutum; mahaifi.
uwa
/uˈwaː/
Macen da ta haifi mutum; mahaifiya.
wa
/waː/
Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar mutum.
wannan
/wanˈnan/
Kalmar da take nuni ga abu ko mutum da ke kusa da mai magana.
ya
/ja/
er
Personalpronomen der dritten Person Singular Maskulinum, das eine vergangene Handlung bezeichnet.
yadda
/ˈjadda/
Kalmar da take nuna sigar ko hanyar yin wani abu.
yana
/jaˈna/
er ist
Pronomen, das anzeigt, dass ein einzelner Mann jetzt etwas tut.
yanzu
/janˈzu/
Lokacin da ake ciki a halin yanzu, ba a baya ba ko gaba.
yaro
/jaːˈroː/
Ɗan ƙaramin mutum na namiji wanda bai kai balaga ba.
yau
/jau/
Ranar da muke ciki a wannan lokacin.
yaushe
/jauˈʃeː/
Kalmar tambaya da ake amfani da ita don tambayar lokaci.
yawa
/jaˈwaː/
Halin kasancewa da adadi mai tsoka; ba ƙaranci ba.
yi
/jiː/
Aikata ko kammala wani abu.
za
/zaː/
werden
Wort, das anzeigt, dass eine Handlung in der Zukunft stattfinden wird.
zai
/zai/
wird
Pronomen, das anzeigt, dass eine einzelne männliche Person in Zukunft etwas tun wird.
zauna
/zauˈna/
Ajiye jiki a kan wani abu maimakon tsayawa; ko rayuwa a wani wuri.
zo
/zoː/
kommen
Sich dem Sprecher oder einem Ort nähern.
zuwa
/zuˈwaː/
Kalmar da take nuna wurin da za a nufa ko iyakar wani abu.
ƙarami
/kʼaˈrami/
Abin da ba shi da girma; ƙanana.
ƙasa
/ˈkʼasaː/
Ƙasar da mutane suke zaune a kanta; ƙasa mai iyaka da gwamnati.
ɗaya
/ˈɗaja/
Lambar farko a ƙidaya; adadi guda.