1
Adjektivmasculine nominative singular; feminine: komunikabili; comparative: komunikabilesnis; superlative: komunikabiliausias
Gesellig und in der Lage, sich leicht mit anderen Menschen zu verständigen; kommunikativ.
komunikabi'lus
Aussprache
Etymologie
An international borrowing ultimately from Latin communicabilis, meaning “communicable, ready to communicate,” related to communicare “to share, communicate.”
Beispiele
Jis yra komunikabilus žmogus.
Jis yra komunikabi'lus 'žmogus.
Er ist ein geselliger Mensch.
Komunikabilus darbuotojas lengviau dirba su klientais.
Komunikabi'lus darbuo'tojas 'lengviau 'dirba su klien'tais.
Ein kommunikativer Mitarbeiter arbeitet leichter mit Kunden zusammen.
Mokytojas turėtų būti komunikabilus ir kantrus.
Moky'tojas tu'rėtų 'būti komunikabi'lus ir 'kantrus.
Ein Lehrer sollte kommunikativ und geduldig sein.
Kollokationen
KI-generiert