Mazedonisch-Vokabeln durchsuchen

а

/a/

Спротивен сврзник со кој се спротивставуваат две мисли.

ако

/ˈakɔ/

Условен сврзник со кој се воведува услов.

ама

/ˈama/

Спротивен сврзник со разговорен призвук; означува меѓутоа.

без

/bɛz/

Предлог што означува отсуство или недостиг на нешто.

веќе

/ˈvɛcɛ/

Прилог за време што означува дека нешто се случило до овој момент.

вие

/ˈviɛ/

Лична заменка за второ лице множина или учтиво обраќање.

во

/vɔ/

Предлог што означува место или време во нешто.

вода

/ˈvɔda/

Проѕирна течност без боја и мирис неопходна за живот.

време

/ˈvrɛmɛ/

Траење на настаните мерено во часови, денови и години; исто и временски услови.

ги

/gi/

Кратка форма на личната заменка за директен предмет во множина.

го

/gɔ/

Кратка форма на личната заменка за директен предмет во машки род еднина.

година

/ˈɡɔdina/

Временска единица од дванаесет месеци.

голем

/ˈgɔlɛm/

Придавка што означува голема големина, обем или значење.

голема

/ˈgɔlɛma/

Женски род на придавката голем; означува голема големина или важност.

град

/grad/

Големо населено место со многу жители и згради.

да

/da/

Честичка со која се гради дел или сврзник за изразување намера, желба или цел.

дека

/ˈdɛka/

Сврзник со кој се воведува зависна изјавна реченица.

ден

/dɛn/

Дел од деноноќието кога има светлина; временска единица од дваесет и четири часа.

деца

/ˈdɛt͡sa/

Множина од дете; млади луѓе или синови и ќерки.

добар

/ˈdɔbar/

Придавка што означува позитивно својство, квалитет или карактер.

добро

/ˈdɔbrɔ/

Прилог што означува на добар начин, задоволително.

дома

/ˈdɔma/

Прилог за место што означува во својот дом или кон дома.

дојде

/ˈdɔjdɛ/

Трето лице еднина минато определено од дојде; означува пристигнување.

друг

/druɡ/

Придавка што означува различен, не ист или дополнителен.

е

/ɛ/

Трето лице еднина сегашно време од глаголот сум; означува постоење или својство.

еден

/ˈɛdɛn/

Основен број; означува количина еден во машки род.

живот

/ˈʒivɔt/

Постоење на живо суштество; начин на кој човек живее.

за

/za/

Предлог што означува цел, намена или тема.

збор

/zbɔr/

Најмала самостојна единица на говорот со значење.

здраво

/ˈzdravɔ/

Поздрав при среќавање или разделба, разговорен.

знам

/znam/

Прво лице еднина сегашно од знам; означува да имам знаење или сознание.

и

/i/

Сврзник со кој се поврзуваат зборови или реченици со исто значење.

или

/ˈili/

Разделен сврзник со кој се дава избор меѓу можности.

им

/im/

Кратка дативна множинска форма на личната заменка тие; означува кому.

има

/ˈima/

Трето лице еднина од глаголот има; означува поседување или постоење.

каде

/ˈkadɛ/

Прашален прилог со кој се прашува за место.

кажам

/ˈkaʒam/

Прво лице еднина сегашно свршено од кажам; означува да соопштам зборови.

како

/ˈkakɔ/

Прашален прилог со кој се прашува за начин.

кај

/kaj/

Предлог што означува место или насока кон некого.

кога

/ˈkɔga/

Прашален прилог со кој се прашува за време.

кој

/kɔj/

Прашална заменка со која се прашува за лице во машки род.

куќа

/ˈkuca/

Градба во која живеат луѓе; дом.

лош

/lɔʃ/

Придавка што означува негативно својство, слаб квалитет или зол карактер.

малку

/ˈmalku/

Прилог за количина што означува мала мера или број.

ме

/mɛ/

Кратка форма на личната заменка јас за директен предмет.

мене

/ˈmɛnɛ/

Долга форма на личната заменка јас за косите падежи.

место

/ˈmɛstɔ/

Точка во просторот; локација или простор што нешто го зафаќа.

многу

/ˈmnɔgu/

Прилог за количина или степен; означува голем број или мера.

може

/ˈmɔʒɛ/

Трето лице еднина од глаголот може; означува можност или дозвола.

мора

/ˈmɔra/

Безлична форма што означува неопходност или обврска.

му

/mu/

Кратка дативна форма на личната заменка тој; означува кому.

на

/na/

Предлог што означува место, припадност или насока.

нашата

/ˈnaʃata/

Присвојна заменка во женски род определена форма; означува припадност кон нас.

нашиот

/ˈnaʃiɔt/

Присвојна заменка во машки род определена форма; означува припадност кон нас.

не

/nɛ/

Честичка со која се изразува одрекување или негација.

него

/ˈnɛgɔ/

Долга форма на личната заменка тој за косите падежи.

нели

/ˈnɛli/

Прашална честичка со која се бара потврда, слично на англиското „нели?“.

нема

/ˈnɛma/

Одречна форма на има; означува дека нешто не постои или го нема.

нешто

/ˈnɛʃtɔ/

Неопределена заменка за предмет или појава што не е точно определена.

ни

/ni/

Дативна кратка форма за прво лице множина; означува нам.

нив

/niv/

Долга форма на личната заменка тие за директен и предлошки предмет.

ние

/ˈniɛ/

Лична заменка за прво лице множина.

ништо

/ˈniʃtɔ/

Одречна заменка што означува отсуство на било што.

нов

/nɔv/

Придавка што означува неодамна создаден, нескористен или свеж.

ова

/ˈɔva/

Показна заменка во среден род за нешто блиско.

од

/ɔd/

Предлог што означува потекло, оддалечување или причина.

пари

/ˈpari/

Средство за плаќање и размена; монети и банкноти.

пат

/pat/

Површина по која се движи; исто и патување или насока.

по

/pɔ/

Предлог што означува движење по површина, време после нешто или распределба.

после

/ˈpɔslɛ/

Прилог за време што означува подоцна, потоа.

право

/ˈpravɔ/

Овластување или можност да се направи нешто; збир на закони.

пред

/prɛd/

Предлог што означува место напред или време порано.

работа

/ˈrabɔta/

Дејност со која човек заработува или се занимава; занимање или задача.

работи

/ˈrabɔti/

Трето лице еднина од работи; означува да врши работа или да функционира.

сака

/ˈsaka/

Трето лице еднина од сака; означува да чувствува желба или љубов.

само

/ˈsamɔ/

Прилог со кој се ограничува значењето; означува единствено.

свој

/svɔj/

Повратно-присвојна заменка што означува припадност кон подметот.

се

/sɛ/

Повратна заменка што укажува дека дејството се враќа врз вршителот.

сега

/ˈsɛga/

Прилог за време што означува во овој момент.

секој

/ˈsɛkɔj/

Заменка што означува секое поединечно лице или предмет од целина.

со

/sɔ/

Предлог што означува придружба, средство или начин.

сум

/sum/

Помошен глагол за постоење; прво лице еднина сегашно време.

таа

/ˈtaa/

Лична заменка за трето лице еднина од женски род.

така

/ˈtaka/

Прилог за начин што означува на ваков или таков начин.

тебе

/ˈtɛbɛ/

Долга форма на личната заменка ти за косите падежи.

ти

/ti/

Лична заменка за второ лице еднина.

тие

/ˈtiɛ/

Лична заменка за трето лице множина.

тоа

/ˈtɔa/

Показна заменка во среден род за нешто подалечно или веќе спомнато.

тогаш

/ˈtɔgaʃ/

Прилог за време што означува во тоа минато или идно време.

тој

/tɔj/

Лична заменка за трето лице еднина од машки род.

треба

/ˈtrɛba/

Безлична форма што означува потреба или обврска.

тука

/ˈtuka/

Прилог за место што означува на ова место.

убаво

/ˈubavɔ/

Прилог што означува на убав, пријатен начин; добро.

уште

/ˈuʃtɛ/

Прилог што означува продолжување, дополнителна количина или сè уште.

човек

/ˈt͡ʃɔvɛk/

Живо суштество со разум и говор; личност.

што

/ʃtɔ/

Прашална заменка со која се прашува за предмет или појава.

јазик

/ˈjazik/

Систем на зборови и правила со кои луѓето се спогодуваат; исто и орган во устата.

јас

/jas/

Лична заменка за прво лице еднина.

љубов

/ˈʎubɔv/

Силно чувство на приврзаност и наклоност кон некого или нешто.

ќе

/cɛ/

Честичка со која се гради идно време на глаголот.