1
noun[C]
A man whose spouse has died and who has not remarried; a widower.
weduwnaár
Etymology
From Dutch weduwnaar, related to weduwe meaning “widow”.
Examples
Hy is al drie jaar 'n weduwnaar.
Hý is al dríe jaár 'n weduwnaár.
He has been a widower for three years already.
Die weduwnaar het later weer getrou.
Die weduwnaár het láter weér getroú.
The widower later got married again.
Synonyms
Collocations
'n jong weduwnaar
'n bejaarde weduwnaar
as weduwnaar agterbly
weduwnaar word
AI Generated