Skip to content
Azerbaijani

Browse Azerbaijani Vocabulary

100 words found

ad

noun
A1

/ɑd/

Bir şəxsi və ya əşyanı digərlərindən fərqləndirən söz; isim.

adam

noun
A1

/ɑˈdɑm/

İnsan, şəxs; cəmiyyətdə yaşayan varlıq.

almaq

verb
A1

/ɑlˈmɑɡ/

Bir şeyi əldə etmək, əlinə keçirmək; satın almaq.

amma

conjunction
A1

/amˈmɑ/

Əks, ziddiyyət bildirən qarşılaşdırma bağlayıcısı.

ana

noun
A1

/ɑˈnɑ/

Övladı olan qadın; körpəni doğub böyüdən qadın.

ancaq

conjunction
A1

/ɑnˈdʒɑɡ/

Qarşılaşdırma, məhdudiyyət bildirən bağlayıcı; “lakin, yalnız”.

ata

noun
A1

/ɑˈtɑ/

Övladı olan kişi; uşağın valideyni olan kişi.

az

adverb
A1

/ɑz/

Miqdarca və ya dərəcəcə kiçik olanı bildirən söz.

baba

noun
A1

/bɑˈbɑ/

Ata və ya ananın atası; böyük ata.

bax

verb
A1

/bɑx/

“Baxmaq” feilinin əmr forması; gözlə yönəltmək, diqqət etmək.

başlamaq

verb
A1

/bɑʃlɑˈmɑɡ/

Bir işə girişmək, ilk addımı atmaq.

başqa

adjective
A1

/bɑʃˈɡɑ/

other

Different from the one mentioned; another.

belə

adverb
A1

/beˈlæ/

like this

In this way, in this manner; a word expressing manner.

bilmək

verb
A1

/bilˈmæc/

Bir şey haqqında məlumatı olmaq, öyrənmiş olmaq.

bir

numeral
A1

/biɾ/

Ən kiçik tam say; sayma zamanı ilk gələn rəqəm.

biz

pronoun
A1

/biz/

Danışanla birlikdə bir neçə şəxsi bildirən birinci şəxs cəm əvəzliyi.

bu

pronoun
A1

/bu/

Danışana yaxın olan əşyanı və ya şəxsi göstərən işarə əvəzliyi.

böyük

adjective
A1

/bøˈjyc/

Ölçüsü, həcmi və ya əhəmiyyəti çox olan.

da

particle
A1

/dɑ/

“Həmçinin, o cümlədən” mənasını verən ədat; qalın saitli sözlərdən sonra işlənən variant.

danışmaq

verb
A1

/dɑnɯʃˈmɑɡ/

Sözlə fikir bildirmək, söhbət etmək.

demək

verb
A1

/deˈmæc/

Sözlə ifadə etmək, söyləmək; fikir bildirmək.

dost

noun
A1

/dost/

İnsanın yaxın münasibətdə olduğu, etibar etdiyi şəxs.

dünya

noun
A1

/dynˈjɑ/

Yaşadığımız planet, yer kürəsi; bütün insanların yaşadığı aləm.

düşünmək

verb
A1

/dyʃynˈmæc/

Ağılda fikir yürütmək, mülahizə etmək; hesab etmək.

particle
A1

/dæ/

“Həmçinin, eyni zamanda” mənasını bildirən ədat; sözə əlavə, qoşulma çaları verir.

eləmək

verb
A1

/eˈlæmæc/

Bir işi görmək, yerinə yetirmək; “etmək” feilinin danışıq variantı.

etmək

verb
A1

/etˈmæc/

Bir işi görmək, həyata keçirmək; köməkçi feil kimi ad və feillərlə mürəkkəb feil düzəldir.

ev

noun
A1

/ev/

house

A building where people live; home, dwelling.

getmək

verb
A1

/ɟetˈmæc/

Bir yerdən başqa yerə tərəf hərəkət etmək, uzaqlaşmaq.

görmək

verb
A1

/ɟøɾˈmæc/

Gözlə qavramaq, bir şeyi seyr etmək.

gözəl

adjective
A1

/ɟøˈzæl/

Baxımlı, xoşa gələn, gözoxşayan.

gün

noun
A1

/ɟyn/

Günəşin doğuşundan batışına qədər olan vaxt; iyirmi dörd saatlıq müddət.

gəlmək

verb
A1

/ɟælˈmæc/

Bir yerə tərəf hərəkət edərək danışana yaxınlaşmaq.

gərək

particle
A1

/ɟæˈɾæc/

Zərurət, məcburiyyət bildirən söz; “lazımdır, mütləq”.

hara

pronoun
A1

/hɑˈɾɑ/

where

A question word used to ask about place or location.

heç

particle
A1

/hetʃ/

İnkarı gücləndirən söz; “əsla, qətiyyən”.

həm

conjunction
A1

/hæm/

Cüt işlənərək iki şeyin birlikdə mövcudluğunu bildirən bağlayıcı; “... da, ... da”.

hər

determiner
A1

/hæɾ/

Bir çoxluğun istisnasız bütün üzvlərini əhatə edən söz.

il

noun
A1

/il/

year

A unit of time consisting of twelve months.

il boyu

adverb
A1

/il boˈju/

all year

Throughout the whole year, from the beginning to the end of the year.

il ərzində

phrase
A1

/il æɾˈzindæ/

Bir il boyunca, ilin davam etdiyi müddət içərisində.

il əvvəl

adverb
A1

/il ævˈvæl/

İndiki andan bir il geriyə aid olan zaman; keçən il.

ilə

postposition
A1

/iˈlæ/

Birgəlik, vasitə və ya alət bildirən qoşma.

indi

adverb
A1

/inˈdi/

Danışılan an, hazırkı vaxt.

istəmək

verb
A1

/isˈtæmæc/

Bir şeyə can atmaq, arzu etmək; tələb etmək.

noun
A1

/iʃ/

Görülən əmək, məşğuliyyət; peşə, vəzifə.

ki

conjunction
A1

/ci/

Baş cümlə ilə budaq cümləni bağlayan tabelilik bağlayıcısı.

kim

pronoun
A1

/cim/

Şəxs haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual əvəzliyi.

kimi

postposition
A1

/ciˈmi/

Bənzətmə, oxşarlıq bildirən qoşma; “-a oxşar” mənasında.

kiçik

adjective
A1

/ciˈtʃic/

Ölçüsü, həcmi az olan; balaca.

kişi

noun
A1

/ciˈʃi/

Yetkin yaşlı kişi cinsli insan.

kənd

noun
A1

/cænd/

village

A small settlement whose population is mainly engaged in agriculture.

lazım

adjective
A1

/lɑˈzɯm/

Zəruri, gərəkli olan; ehtiyac duyulan.

mən

pronoun
A1

/mæn/

Danışan şəxsin özünü bildirən birinci şəxs təkdə şəxs əvəzliyi.

necə

adverb
A1

/neˈdʒæ/

how

A question word used to ask about manner or method.

niyə

adverb
A1

/niˈjæ/

Səbəb haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual sözü; nə üçün.

pronoun
A1

/næ/

Əşya və hadisələr haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual əvəzliyi.

nə vaxt

adverb
A1

/næ vɑxt/

Zaman, vaxt haqqında soruşmaq üçün işlədilən sual ifadəsi.

nənə

noun
A1

/næˈnæ/

Ata və ya ananın anası; böyük ana.

o

pronoun
A1

/o/

Danışandan uzaqda olan əşyanı göstərən işarə əvəzliyi.

olmaq

verb
A1

/olˈmɑɡ/

be

To exist, to be present, or to come into a state.

onlar

pronoun
A1

/onˈlɑɾ/

Haqqında danışılan bir neçə şəxsi və ya əşyanı bildirən üçüncü şəxs cəm əvəzliyi.

pul

noun
A1

/pul/

Alış-verişdə ödəniş vasitəsi kimi işlədilən dəyər; sikkə və ya əskinas.

qadın

noun
A1

/ɡɑˈdɯn/

Yetkin yaşlı dişi cinsli insan; arvad, xanım.

qalmaq

verb
A1

/ɡɑlˈmɑɡ/

Bir yerdə davam etmək, tərk etməmək; artıq olmaq.

qədər

postposition
A1

/ɡæˈdæɾ/

Hədd, məsafə və ya miqdar bildirən qoşma; “-a kimi”.

salam

interjection
A1

/sɑˈlɑm/

Görüşərkən deyilən salamlaşma sözü.

sevmək

verb
A1

/sevˈmæc/

Bir kəsə və ya şeyə ürəkdən bağlılıq, istək duymaq.

sonra

adverb
A1

/sonˈɾɑ/

Müəyyən bir andan və ya hadisədən keçən vaxtı bildirən söz; daha gec.

soruşmaq

verb
A1

/soɾuʃˈmɑɡ/

Sual verərək məlumat almağa çalışmaq.

su

noun
A1

/su/

Rəngsiz, dadsız maye; içmək və məişətdə istifadə olunan təbii maddə.

söz

noun
A1

/søz/

Mənası olan, dilin ən kiçik müstəqil vahidi; danışıqda deyilən.

sən

pronoun
A1

/sæn/

Müraciət olunan bir nəfəri bildirən ikinci şəxs təkdə əvəzlik.

tapmaq

verb
A1

/tɑpˈmɑɡ/

Axtarılan şeyi əldə etmək, aşkar etmək.

uzaq

adjective
A1

/uˈzɑɡ/

Məsafəcə çox aralı olan.

uşaq

noun
A1

/uˈʃɑɡ/

Yaşca kiçik insan; körpədən yeniyetməyə qədər olan şəxs.

var

predicative
A1

/vɑɾ/

Bir şeyin mövcud olduğunu, əldə edildiyini bildirən söz.

vaxt

noun
A1

/vɑxt/

Hadisələrin baş verdiyi, ölçülən müddət; zaman.

ver

verb
A1

/veɾ/

“Vermək” feilinin əmr forması; bir şeyi başqasına təqdim et.

vermək

verb
A1

/veɾˈmæc/

Bir şeyi başqasına təqdim etmək, əlinə keçirmək.

conjunction
A1

/væ/

İki söz, ifadə və ya cümləni bir-birinə bağlayan bağlayıcı.

yaxın

adjective
A1

/jɑˈxɯn/

Məsafəcə uzaq olmayan; həmçinin münasibətcə isti, doğma.

yaxşı

adjective
A1

/jɑxˈʃɯ/

Keyfiyyətcə uğurlu, xoşa gələn, müsbət olan.

yaxşı ki

conjunction
A1

/jɑxˈʃɯ ci/

Sevindirici, xoş bir vəziyyətə görə minnətdarlıq, təsəlli bildirən ifadə.

yaşamaq

verb
A1

/jɑʃɑˈmɑɡ/

Həyatda olmaq, sağ qalmaq; bir yerdə məskən salmaq.

yenə

adverb
A1

/jeˈnæ/

Bir daha, təkrar; yendən.

yer

noun
A1

/jeɾ/

place

The place, area, or position where something is located.

yol

noun
A1

/jol/

Bir yerdən başqa yerə gedən keçid, cığır; həmçinin üsul, tərz.

yox

particle
A1

/jox/

Bir şeyin mövcud olmadığını bildirən inkar sözü.

yoxsa

conjunction
A1

/joxˈsɑ/

Seçim, alternativ bildirən bağlayıcı; “ya da, əks halda”.

çox

adverb
A1

/tʃox/

very much

A word indicating something large in quantity or degree; excessively.

çünki

conjunction
A1

/tʃynˈci/

Səbəb bildirən bağlayıcı; “ona görə ki”.

ölkə

noun
A1

/ølˈcæ/

Müəyyən sərhədləri, hökuməti və əhalisi olan dövlət, məmləkət.

özü

pronoun
A1

/øˈzy/

Şəxsin və ya əşyanın məhz özünü, öz varlığını vurğulayan qayıdış əvəzliyi.

özəl

adjective
A1

/øˈzæl/

Şəxsi, xüsusi olan; dövlətə deyil, fərdə aid olan.

üçün

postposition
A1

/yˈtʃyn/

Məqsəd, səbəb və ya aidiyyəti bildirən qoşma.

şey

noun
A1

/ʃej/

thing

Any object, concept, or event; a thing referred to in general without naming it.

şəhər

noun
A1

/ʃæˈhæɾ/

Əhalisi çox olan, iri yaşayış məntəqəsi.

əl

noun
A1

/æl/

İnsan bədəninin biləkdən barmaqların ucuna qədər olan hissəsi.

əvvəl

adverb
A1

/ævˈvæl/

Bir hadisədən qabaq olan vaxt; öncə.