Icelandic Vocabulary

til

/tʰɪːl/

to, for

a preposition denoting direction toward something or purpose

sem

/sɛːm/

that

a relative pronoun that links a relative clause to a preceding noun.

og

/ɔːɣ/

and

a conjunction that connects words, phrases, or clauses that are equivalent.

er

/ɛːr/

3. persóna eintölu í nútíð af sögninni „vera“; táknar tilvist eða eiginleika.

að

/að/

samtenging sem stýrir aukasetningu eða nafnhætti sagnar.

í

/iː/

forsetning sem táknar staðsetningu innan einhvers eða hreyfingu inn í eitthvað.

á

/auː/

forsetning sem táknar að eitthvað sé ofan á fleti eða á tilteknum stað.

það

/θaːð/

persónufornafn í hvorugkyni eintölu sem vísar til hlutar eða óákveðins efnis.

við

/vɪːð/

persónufornafn í 1. persónu fleirtölu sem vísar til þess sem talar og annarra.

ég

/jɛːɣ/

persónufornafn í 1. persónu eintölu sem sá notar sem talar um sjálfan sig.