Browse Lao Vocabulary

ກັບ

/káp/

ຄຳບຸບພະບົດ ໝາຍເຖິງ ພ້ອມກັບ ຫຼື ຮ່ວມກັບ

ກິນ

/kìn/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເອົາອາຫານ ຫຼື ເຄື່ອງດື່ມເຂົ້າປາກແລ້ວກືນລົງ

ກໍ

/kɔ̑ː/

ຄຳເຊື່ອມ ໃຊ້ບອກຄວາມສືບເນື່ອງ ຫຼື ຄວາມຄ້າຍຄືກັນ, ໝາຍວ່າ ກໍ່ ຫຼື ດ້ວຍ

ຂອບໃຈ

/kʰɔ̀ːp tɕàj/

ຄຳສະແດງຄວາມຮູ້ບຸນຄຸນ ຫຼື ຄວາມຂອບໃຈຕໍ່ຄົນອື່ນ

ຂາຍ

/kʰǎːj/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເອົາສິນຄ້າແລກປ່ຽນເປັນເງິນ

ຂ້ອຍ

/kʰɔ̏ːj/

ຄຳສັບພະນາມທີ່ຜູ້ເວົ້າໃຊ້ເອີ້ນຕົນເອງ, ໝາຍເຖິງຕົວຜູ້ເວົ້າ

ຄອບຄົວ

/kʰɔ̂ːp kʰúə/

ກຸ່ມຄົນທີ່ຢູ່ຮ່ວມກັນ ມີຄວາມສຳພັນທາງເລືອດ ຫຼື ການແຕ່ງດອງ

ຄິດ

/kʰīt/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການໃຊ້ສະໝອງໄຕ່ຕອງ ຫຼື ຄຳນຶງເຖິງສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ

ຄື

/kʰɯ́ː/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງ ຄ້າຍຄືກັນ ຫຼື ເໝືອນກັນກັບ

ຄົນ

/kʰón/

ມະນຸດ, ສິ່ງທີ່ມີຊີວິດທີ່ຮູ້ຄິດ ຮູ້ເວົ້າ ແລະ ດຳລົງຊີວິດເປັນສັງຄົມ

ຈະ

/tɕáʔ/

ຄຳຊ່ວຍກຳມະ ບອກເຫດການທີ່ຍັງບໍ່ທັນເກີດ ຫຼື ຈະເກີດຂຶ້ນໃນອະນາຄົດ

ຊື້

/sɯ̂ː/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເອົາເງິນໄປແລກປ່ຽນເອົາສິນຄ້າ ຫຼື ບໍລິການ

ຊ້າ

/sâː/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ໃຊ້ເວລາຫຼາຍ ຫຼື ບໍ່ຮີບຮ້ອນ, ຊ້າໆ

ດີ

/dìː/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ມີຄຸນນະພາບ ຫຼື ຄຸນສົມບັດເໝາະສົມ ໜ້າພໍໃຈ

ຕອນ

/tɔ̀ːn/

ຄຳບອກໄລຍະ ຫຼື ຊ່ວງເວລາ, ໝາຍວ່າ ຕອນ ຫຼື ຊ່ວງ

ຕະຫຼາດ

/táʔ làːt/

ບ່ອນທີ່ຄົນມາຊື້ຂາຍແລກປ່ຽນສິນຄ້າ ແລະ ອາຫານ

ຕື່ນ

/tɯ̑ːn/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງ ຄືນສະຕິຈາກການນອນຫຼັບ, ຕື່ນນອນ

ຕ້ອງ

/tɔ̂ŋ/

ຄຳຊ່ວຍກຳມະ ບອກຄວາມຈຳເປັນ ຫຼື ໜ້າທີ່, ໝາຍວ່າ ຕ້ອງໄດ້

ຖ້າ

/tʰâː/

ຄຳສັນທານ ໃຊ້ບອກເງື່ອນໄຂ, ໝາຍວ່າ ໃນກໍລະນີທີ່

ນອນ

/nɔ́ːn/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເອນຕົວລົງພັກຜ່ອນ ຫຼື ຫຼັບ

ນັ້ນ

/nân/

ຄຳຊີ້ສະເພາະ ໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ຢູ່ໄກຈາກຜູ້ເວົ້າ

ນີ້

/nîː/

ຄຳຊີ້ສະເພາະ ໝາຍເຖິງສິ່ງທີ່ຢູ່ໃກ້ຜູ້ເວົ້າ

ນ້ອຍ

/nɔ̑ːj/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ມີຂະໜາດ ຫຼື ຈຳນວນໜ້ອຍ ບໍ່ຫຼາຍ

ນ້ຳ

/nâm/

ຂອງແຫຼວໃສ ບໍ່ມີສີ ບໍ່ມີກິ່ນ ໃຊ້ດື່ມ ແລະ ຈຳເປັນຕໍ່ຊີວິດ

ບ່ອນ

/bɔ̄ːn/

ຄຳບອກສະຖານທີ່ ຫຼື ຕຳແໜ່ງ, ໝາຍວ່າ ບ່ອນ ຫຼື ທີ່

ບ້ານ

/bâːn/

ບ່ອນທີ່ຄົນເຮົາຢູ່ອາໄສ; ຍັງໝາຍເຖິງໝູ່ບ້ານ ຫຼື ຖິ່ນຖານທ້ອງຖິ່ນ

ບໍ່

/bɔ̄ː/

ຄຳປະຕິເສດ, ໃຊ້ວາງໜ້າຄຳກຳມະ ຫຼື ຄຳຄຸນນາມ ເພື່ອບອກຄວາມບໍ່ແມ່ນ

ປະເທດ

/páʔ tʰêːt/

ດິນແດນທີ່ມີເຂດແດນ ປະຊາຊົນ ແລະ ການປົກຄອງເປັນຂອງຕົນ

ປີ

/pìː/

ໜ່ວຍນັບເວລາ ໜຶ່ງປີ ເທົ່າກັບສິບສອງເດືອນ

ພວກເຮົາ

/pʰûək háo/

ຄຳສັບພະນາມ ໝາຍເຖິງ ຕົວຜູ້ເວົ້າ ແລະ ຄົນອື່ນຮ່ວມກຸ່ມ, ໝາຍວ່າ ພວກເຮົາ

ພາສາ

/pʰáː sǎː/

ລະບົບສຽງ ຄຳ ແລະ ໄວຍາກອນທີ່ຄົນໃຊ້ສື່ສານກັນ

ພໍ່

/pʰɔ̄ː/

ຜູ້ຊາຍທີ່ເປັນຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດລູກ, ຫົວໜ້າຄອບຄົວຝ່າຍຊາຍ

ຟັງ

/fáŋ/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການໃຊ້ຫູຮັບຟັງສຽງ ຫຼື ຄຳເວົ້າ

ມາ

/máː/

ຄຳກຳມະທີ່ໝາຍເຖິງການເຄື່ອນຍ້າຍເຂົ້າມາຫາຜູ້ເວົ້າ ຫຼື ບ່ອນທີ່ກ່າວເຖິງ

ມີ

/míː/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເປັນເຈົ້າຂອງ ຫຼື ການມີຢູ່ຂອງສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ

ມື້

/mɯ̂ː/

ໜ່ວຍນັບເວລາ ໜຶ່ງມື້, ໄລຍະເວລາຈາກເຊົ້າຮອດຄ່ຳ

ຢາກ

/jȁːk/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການມີຄວາມຕ້ອງການ ຫຼື ຄວາມປາຖະໜາຢາກໄດ້

ຢູ່

/jūː/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການດຳລົງຢູ່ ຫຼື ພັກອາໄສຢູ່ບ່ອນໃດບ່ອນໜຶ່ງ

ລາວ

/láːw/

ຄຳສັບພະນາມບຸລຸດທີສາມ ໝາຍເຖິງ ເຂົາ, ຜູ້ຊາຍ ຫຼື ຜູ້ຍິງກໍ່ໄດ້

ລົດ

/lōt/

ພາຫະນະທີ່ໃຊ້ເດີນທາງ ມີລໍ້ ແລ່ນໄປໄດ້ ໂດຍໃຊ້ເຄື່ອງຈັກ

ວັນ

/wán/

ໄລຍະເວລາໜຶ່ງມື້ ຕັ້ງແຕ່ເຊົ້າຮອດຄ່ຳ, ໜ່ວຍນັບເວລາ

ວຽກ

/wîək/

ໜ້າທີ່ ຫຼື ກິດຈະກຳທີ່ຕ້ອງເຮັດ ໂດຍສະເພາະການທຳງານຫາລ້ຽງຊີບ

ວ່າ

/wāː/

ຄຳສັນທານ ໃຊ້ນຳໜ້າຂໍ້ຄວາມທີ່ຖືກກ່າວ ຫຼື ຖືກຄິດ

ສະບາຍດີ

/sáʔ bàːj dìː/

ຄຳທັກທາຍ ໃຊ້ເມື່ອພົບກັນ ຫຼື ຖາມສາລະທຸກ; ຍັງໝາຍວ່າ ສະບາຍດີ ຢູ່ດີ

ຫຍັງ

/ɲǎŋ/

ຄຳຖາມ ໃຊ້ຖາມເຖິງສິ່ງຂອງ ຫຼື ເລື່ອງລາວ, ໝາຍວ່າ ອັນໃດ

ຫຍັງກໍ່ຕາມ

/ɲǎŋ kɔ̑ː tàːm/

ຄຳລວມ ໝາຍເຖິງ ສິ່ງໃດກໍ່ໄດ້ ບໍ່ຈຳກັດ

ຫຍ້າ

/ɲâː/

ພືດຊະນິດໜຶ່ງ ໃບຍາວແຄບ ຂຶ້ນຕາມພື້ນດິນ ເປັນອາຫານຂອງສັດ

ຫິວ

/hǐw/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງ ຄວາມຮູ້ສຶກຢາກກິນ ຍ້ອນທ້ອງເປົ່າ

ຫຼັງ

/lǎŋ/

ຄຳບອກເວລາ ຫຼື ຕຳແໜ່ງ, ໝາຍວ່າ ພາຍຫຼັງ ຫຼື ຂ້າງຫຼັງ

ຫຼາຍ

/lǎːj/

ຄຳບອກປະລິມານ ໝາຍເຖິງ ຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ ຫຼື ໃນລະດັບສູງ

ຫຼາຍປານໃດ

/lǎːj pàːn dàj/

ຄຳຖາມປະລິມານ ໝາຍວ່າ ຫຼາຍປານໃດ ຫຼື ຂະໜາດໃດ

ຫຼາຍໆ

/lǎːj lǎːj/

ຄຳຊ້ຳ ໃຊ້ເນັ້ນປະລິມານທີ່ຫຼວງຫຼາຍ ຫຼື ຢ່າງຫຼາຍ

ຫຼິ້ນ

/lȉn/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການເຮັດກິດຈະກຳເພື່ອຄວາມມ່ວນຊື່ນ ຫຼື ພັກຜ່ອນ

ຫຼື

/lɯ̌ː/

ຄຳສັນທານ ໃຊ້ໃຫ້ເລືອກລະຫວ່າງສອງສິ່ງ ຫຼື ຫຼາຍສິ່ງ

ອັນ

/ʔàn/

ຄຳລັກສະນະນາມ ໃຊ້ນັບສິ່ງຂອງທົ່ວໄປ ຫຼື ໃຊ້ແທນສິ່ງຂອງ, ໝາຍວ່າ ອັນ ຫຼື ຊິ້ນ

ອາຫານ

/ʔàː hǎːn/

ສິ່ງທີ່ຄົນ ຫຼື ສັດກິນເຂົ້າໄປເພື່ອບຳລຸງຮ່າງກາຍ ແລະ ຫຼໍ່ລ້ຽງຊີວິດ

ຮັກ

/hāk/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງ ຄວາມຮູ້ສຶກເມດຕາ ຫ່ວງໃຍ ແລະ ຜູກພັນຕໍ່ບຸກຄົນ ຫຼື ສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ

ຮູ້

/hûː/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການມີຄວາມເຂົ້າໃຈ ຫຼື ຮັບຮູ້ໃນສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ

ຮູ້ຈັກ

/hûː tɕák/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການຄຸ້ນເຄີຍ ຫຼື ຮັບຮູ້ໃນຕົວບຸກຄົນ ຫຼື ສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ

ຮຽນ

/híən/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການສຶກສາຫາຄວາມຮູ້ ຫຼື ຝຶກຝົນທັກສະ

ຮ້າຍ

/hâːj/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ໂຫດຮ້າຍ ບໍ່ດີ ຫຼື ໃນອາການໃຈຮ້າຍ ໂກດຮ້າຍ

ຮ້ານ

/hâːn/

ບ່ອນທີ່ຂາຍສິນຄ້າ ຫຼື ບໍລິການ, ຮ້ານຄ້າ

ເກົ່າ

/kāo/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ມີມາດົນນານ ຫຼື ໃຊ້ມາແລ້ວ ບໍ່ໃໝ່

ເຂົາເຈົ້າ

/kʰǎo tɕâo/

ຄຳສັບພະນາມບຸລຸດທີສາມ ພະຫຸພົດ ໝາຍເຖິງ ພວກເຂົາ

ເຂົ້າ

/kʰȁw/

ອາຫານຫຼັກຂອງຄົນລາວ, ເມັດພືດຈາກຕົ້ນເຂົ້າທີ່ນຶ່ງ ຫຼື ຕົ້ມແລ້ວກິນ

ເງິນ

/ŋɤ́n/

ສິ່ງທີ່ໃຊ້ເປັນສື່ກາງໃນການຊື້ຂາຍແລກປ່ຽນ, ຄ່າເງິນຕາ

ເຈົ້າ

/tɕâo/

ຄຳສັບພະນາມທີ່ໃຊ້ເອີ້ນຜູ້ທີ່ເຮົາລົມນຳ, ໝາຍເຖິງທ່ານ ຫຼື ເຈົ້າ

ເດັກ

/dék/

ຄົນທີ່ຍັງນ້ອຍ ອາຍຸບໍ່ຫຼາຍ ຍັງບໍ່ໃຫຍ່, ເດັກນ້ອຍ

ເທົ່າໃດ

/tʰāo dàj/

ຄຳຖາມ ໃຊ້ຖາມຈຳນວນ ຫຼື ລາຄາ, ໝາຍວ່າ ເທົ່າໃດ

ເບິ່ງ

/bɤ̄ŋ/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການໃຊ້ຕາຈ້ອງມອງ ຫຼື ຊົມສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ

ເມືອງ

/mɯ́əŋ/

ເຂດປົກຄອງທີ່ມີຄົນຢູ່ຫຼາຍ, ໃນລາວໝາຍເຖິງໜ່ວຍປົກຄອງລະດັບເມືອງ

ເວລາ

/wéː láː/

ໄລຍະທີ່ຜ່ານໄປ ຫຼື ຊ່ວງທີ່ໃຊ້ວັດແທກເຫດການ, ເວລາ

ເວົ້າ

/wâw/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການອອກສຽງເປັນຄຳເພື່ອສື່ສານ ຫຼື ບອກເລົ່າ

ເຫັນ

/hěn/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການຮັບຮູ້ສິ່ງຕ່າງໆດ້ວຍຕາ, ຫຼືກໍ່ໝາຍວ່າ ຄິດເຫັນ

ເອົາ

/ʔaw/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການຈັບ ຫຼື ຮັບເອົາສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງມາ, ຫຼືກໍ່ໝາຍວ່າ ຕ້ອງການ

ເຮັດ

/hēt/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການກະທຳ ຫຼື ການສ້າງໃຫ້ເກີດຂຶ້ນ

ແຊບ

/sɛ̂ːp/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ມີລົດຊາດຖືກປາກ ໜ້າກິນ, ອະລ່ອຍ

ແດ່

/dɛ̄ː/

ຄຳສ້ອຍທ້າຍປະໂຫຍກ ໃຊ້ໃນການຂໍຮ້ອງ ຫຼື ຖາມແບບອ່ອນໂຍນ

ແມ່

/mɛ̄ː/

ຜູ້ຍິງທີ່ເປັນຜູ້ໃຫ້ກຳເນີດ ແລະ ລ້ຽງດູລູກ

ແມ່ນ

/mɛ̄ːn/

ຄຳກຳມະທີ່ບອກວ່າ ເປັນ ຫຼື ຄື, ໃຊ້ເຊື່ອມປະທານກັບຄຳນາມ

ແລະ

/lɛ́ʔ/

ຄຳສັນທານ ໃຊ້ເຊື່ອມຄຳ ຫຼື ປະໂຫຍກ ທີ່ມີຄວາມໝາຍເພີ່ມກັນ

ແລ້ວ

/lɛ̂ːw/

ຄຳບອກເຫດການທີ່ສຳເລັດ ຫຼື ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຮຽບຮ້ອຍແລ້ວ

ໂຕ

/tòː/

ຄຳລັກສະນະນາມ ໃຊ້ນັບສັດ ຫຼື ຮ່າງກາຍ, ໝາຍວ່າ ໂຕ; ຍັງໝາຍເຖິງຕົວເອງ

ໂທລະສັບ

/tʰóː lāʔ sáp/

ເຄື່ອງມືສື່ສານທີ່ໃຊ້ໂອ້ລົມ ຫຼື ຕິດຕໍ່ກັນທາງໄກ

ໂຮງຮຽນ

/hóːŋ híən/

ສະຖານທີ່ສຳລັບຮ່ຳຮຽນ ແລະ ໃຫ້ການສຶກສາແກ່ນັກຮຽນ

ໃຈ

/tɕàj/

ຈິດໃຈ ຫຼື ຄວາມຮູ້ສຶກຂອງຄົນ; ຍັງໝາຍເຖິງຫົວໃຈ

ໃນ

/naj/

ຄຳບຸບພະບົດ ບອກສະຖານທີ່ຢູ່ຂ້າງໃນ ຫຼື ພາຍໃນ

ໃຜ

/pʰǎj/

ຄຳຖາມ ໃຊ້ຖາມເຖິງບຸກຄົນ, ໝາຍວ່າ ຄົນໃດ

ໃສ

/sǎj/

ຄຳຖາມ ໃຊ້ຖາມເຖິງສະຖານທີ່, ໝາຍວ່າ ບ່ອນໃດ

ໃຫຍ່

/ɲāj/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ມີຂະໜາດ ຫຼື ປະລິມານຫຼວງຫຼາຍກວ່າປົກກະຕິ

ໃຫຍ່ນ້ອຍ

/ɲāj nɔ̑ːj/

ຄຳລວມ ໝາຍເຖິງ ຄົນທຸກຄົນ ບໍ່ວ່າຜູ້ໃຫຍ່ ຫຼື ເດັກນ້ອຍ

ໃຫຍ່ຫຼວງ

/ɲāj lǔəŋ/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ໃຫຍ່ໂຕຫຼາຍ ຫຼື ສຳຄັນຫຼວງຫຼາຍ

ໃຫຍ່ໆ

/ɲāj ɲāj/

ຄຳຊ້ຳ ໃຊ້ບອກລັກສະນະ ໃຫຍ່ຫຼາຍ ຫຼື ໃຫຍ່ຢ່າງເຫັນໄດ້ຊັດ

ໃຫ້

/hâj/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການມອບ ຫຼື ຍື່ນສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງໃຫ້ຜູ້ອື່ນ

ໃໝ່

/màj/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ຫາກໍ່ເກີດ ຫຼື ຫາກໍ່ມີ ຍັງບໍ່ເກົ່າ

ໄດ້

/dâj/

ຄຳກຳມະ ໝາຍເຖິງການໄດ້ຮັບ ຫຼື ໄດ້ມາເຊິ່ງສິ່ງໃດສິ່ງໜຶ່ງ

ໄປ

/paj/

ຄຳກຳມະທີ່ໝາຍເຖິງການເຄື່ອນຍ້າຍຈາກບ່ອນໜຶ່ງໄປອີກບ່ອນໜຶ່ງ

ໄວ

/wáj/

ຄຳຄຸນນາມ ໝາຍເຖິງ ມີຄວາມໄວ ຫຼື ໃຊ້ເວລາໜ້ອຍ, ວ່ອງໄວ

ໜຶ່ງ

/nɯ̄ŋ/

ຈຳນວນນັບທຳອິດ, ຕົວເລກ ໑ ໝາຍເຖິງສິ່ງດຽວ

ໝູ່

/mūː/

ຄົນທີ່ຮູ້ຈັກ ຮັກແພງ ແລະ ຄົບຄ້າສະໝາຄົມກັນຢ່າງໃກ້ຊິດ