adjective

shy, bashful, or embarrassed in social situations

verlégen

Pronunciation

Etymology

From Middle Dutch verlegen, originally a past participial form related to liggen ‘to lie’, with meanings developing from ‘lying in an awkward position’ to ‘awkward, embarrassed’.

Examples

Ze werd verlegen toen iedereen naar haar keek.

Ze wérd verlégen toen íedereen naar háár kéék.

She became embarrassed when everyone looked at her.

Hij gaf een verlegen glimlach.

Hij gáf een verlégen glímlach.

He gave a shy smile.

Synonyms

Antonyms

Collocations

verlegen glimlach

verlegen kind

verlegen worden

zich verlegen voelen

AI Generated

adjective

usually predicative; common in verlegen zitten om and verlegen zijn met

in need of something; at a loss or unsure how to deal with something, especially in fixed constructions with om or met

verlégen

Pronunciation

Etymology

From the same adjective verlegen, with the sense of being placed in a difficult or awkward situation.

Examples

We zitten verlegen om extra hulp.

We zítten verlégen om éxtra húlp.

We are in need of extra help.

De manager was verlegen met de onverwachte vraag.

De mánager was verlégen met de ónverwachte vráág.

The manager was at a loss with the unexpected question.

Synonyms

Antonyms

Collocations

verlegen zitten om hulp

verlegen zitten om geld

verlegen zijn met iets

verlegen met een vraag

AI Generated

adjective

shy, bashful, or embarrassed in social situations

verlégen

Pronunciation

Etymology

From Middle Dutch verlegen, originally a past participial form related to liggen ‘to lie’, with meanings developing from ‘lying in an awkward position’ to ‘awkward, embarrassed’.

Examples

Ze werd verlegen toen iedereen naar haar keek.

Ze wérd verlégen toen íedereen naar háár kéék.

She became embarrassed when everyone looked at her.

Hij gaf een verlegen glimlach.

Hij gáf een verlégen glímlach.

He gave a shy smile.

Synonyms