Browse Punjabi Vocabulary

ਅਤੇ

/əteː/

ਦੋ ਜਾਂ ਵੱਧ ਸ਼ਬਦਾਂ ਜਾਂ ਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਅੱਜ

/ədːʒ/

ਜਿਹੜਾ ਦਿਨ ਇਸ ਵੇਲੇ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ; ਮੌਜੂਦਾ ਦਿਨ।

ਆ

/aː/

ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਵੱਲ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਇਹ

/ɪ́/

ਨੇੜੇ ਵਾਲੀ ਚੀਜ਼ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਇੱਕ

/ɪkː/

ਗਿਣਤੀ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਅੰਕ; ਇਕਹਿਰੀ ਚੀਜ਼।

ਉਹ

/ʊ́/

ਦੂਰ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਅੰਨ ਪੁਰਖ ਸ਼ਬਦ।

ਕਰ

/kəɾ/

ਕੋਈ ਕੰਮ ਜਾਂ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਕਰਨਾ

/kəɾnaː/

ਕੋਈ ਕੰਮ ਜਾਂ ਕਾਰਜ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ।

ਕਹਿ

/kɛ́/

ਬੋਲਣ ਜਾਂ ਆਖਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਕਿ

/kɪ/

ਦੋ ਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ, ਜੋ ਅਗਲੀ ਗੱਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਕਿਉਂ

/kɪ́ũː/

ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਕਿਵੇਂ

/kɪ́ʋẽː/

ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਦੇ ਢੰਗ ਜਾਂ ਤਰੀਕੇ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਕਿੱਥੇ

/kɪtːʰeː/

ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਕੀ

/kiː/

ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਕੀਤਾ

/kiːtaː/

ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਬੀਤਿਆ ਕਾਲ, ਪੁਲਿੰਗ ਇੱਕ-ਵਚਨ ਲਈ।

ਕੁਝ

/kʊdʒʰ/

ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਗਿਣਤੀ ਜਾਂ ਅਣਪਛਾਤੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਕੋਈ

/koiː/

ਕਿਸੇ ਅਣਪਛਾਤੇ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਕੋਲ

/koːl/

ਕਿਸੇ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਕੰਮ

/kəmː/

ਕੋਈ ਕਾਰਜ ਜਾਂ ਧੰਦਾ ਜੋ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ; ਕਿਰਤ।

ਕੱਲ੍ਹ

/kəlːʱ/

ਅੱਜ ਤੋਂ ਅਗਲਾ ਜਾਂ ਪਿਛਲਾ ਦਿਨ।

ਖਾ

/kʰaː/

ਭੋਜਨ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਪਾ ਕੇ ਖਾਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਗਿਆ

/ɡɪaː/

ਜਾਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਬੀਤਿਆ ਕਾਲ, ਪੁਲਿੰਗ ਇੱਕ-ਵਚਨ ਲਈ।

ਗੱਲ

/ɡəlː/

ਕੋਈ ਕਹੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਾ; ਬਾਤ।

ਘਰ

/kʰəɾ/

ਰਹਿਣ ਲਈ ਬਣੀ ਥਾਂ; ਮਕਾਨ ਜਿੱਥੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵੱਸਦਾ ਹੈ।

ਚਾਹ

/tʃaː/

ਪੱਤੀ, ਦੁੱਧ ਤੇ ਖੰਡ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਗਰਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਪਦਾਰਥ।

ਚੰਗਾ

/tʃə̀ŋɡaː/

ਜੋ ਵਧੀਆ, ਭਲਾ ਜਾਂ ਗੁਣਵਾਨ ਹੋਵੇ।

ਜਦੋਂ

/dʒədõː/

ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਜਾਂ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸੰਬੰਧਵਾਚਕ ਸ਼ਬਦ।

ਜਾ

/dʒaː/

ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਤੁਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਜਾਂ

/dʒãː/

ਦੋ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਚੋਣ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਜਾਣਾ

/dʒaːɳaː/

ਇੱਕ ਥਾਂ ਤੋਂ ਦੂਜੀ ਥਾਂ ਵੱਲ ਤੁਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ।

ਜੋ

/dʒoː/

ਸੰਬੰਧਵਾਚਕ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਦੋ ਵਾਕਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਕਿਸੇ ਬਾਰੇ ਹੋਰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਤੁਸੀਂ

/tʊsĩː/

ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਆਦਰ ਨਾਲ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਜਾਂ ਬਹੁਵਚਨ ਮੱਧਮ ਪੁਰਖ ਸ਼ਬਦ।

ਤੂੰ

/tũː/

ਸੁਣਨ ਵਾਲੇ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਨੇੜਤਾ ਵਾਲਾ ਮੱਧਮ ਪੁਰਖ ਇੱਕ-ਵਚਨ।

ਤੇ

/teː/

ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਉੱਪਰ ਹੋਣ ਜਾਂ ਸਥਾਨ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਤੋਂ

/tõː/

ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਜਾਂ ਵੇਲੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਜਾਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਥਾਂ

/tʰãː/

ਕੋਈ ਜਗ੍ਹਾ ਜਾਂ ਸਥਾਨ ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਹੋਵੇ।

ਥੋੜ੍ਹਾ

/tʰoːɽ̃ɦaː/

ਜੋ ਮਾਤਰਾ ਜਾਂ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਹੋਵੇ; ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ।

ਦਾ

/daː/

ਸੰਬੰਧ ਜਾਂ ਮਾਲਕੀਅਤ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਪੁਲਿੰਗ ਇੱਕ-ਵਚਨ ਨਾਲ ਵਰਤੀਦਾ ਹੈ।

ਦਿਨ

/dɪn/

ਸੂਰਜ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਛਿਪਣ ਤੱਕ ਦਾ ਸਮਾਂ; ਚੌਵੀ ਘੰਟਿਆਂ ਦਾ ਅਰਸਾ।

ਦੀ

/diː/

ਸੰਬੰਧ ਜਾਂ ਮਾਲਕੀਅਤ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਇਸਤਰੀ-ਲਿੰਗ ਨਾਲ ਵਰਤੀਦਾ ਹੈ।

ਦੇ

/deː/

ਸੰਬੰਧ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ ਜੋ ਪੁਲਿੰਗ ਬਹੁਵਚਨ ਨਾਲ ਜਾਂ 'ਦੇ ਕੋਲ', 'ਦੇ ਲਈ' ਆਦਿ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।

ਦੇਖ

/deːkʰ/

ਅੱਖਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਦੇਣਾ

/deːɳaː/

ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਕੋਈ ਚੀਜ਼ ਸੌਂਪਣ ਜਾਂ ਹਵਾਲੇ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ।

ਦੇਸ਼

/deːʃ/

ਕਿਸੇ ਕੌਮ ਜਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਖਰੀ ਹੱਦਬੰਦ ਧਰਤੀ; ਮੁਲਕ।

ਦੋ

/doː/

ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੋਂ ਅਗਲਾ ਅੰਕ; ਜੋੜਾ।

ਨਹੀਂ

/nɛ́ĩː/

ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਦਾ ਖੰਡਨ ਜਾਂ ਨਾਂਹ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਨਾਲ

/naːl/

ਕਿਸੇ ਦੇ ਸੰਗ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਸਾਧਨ ਰਾਹੀਂ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਨੂੰ

/nũː/

ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਕਰਮ ਜਾਂ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਨੇ

/neː/

ਬੀਤੇ ਕਾਲ ਦੀ ਸਕਰਮਕ ਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਕਰਤਾ ਨਾਲ ਲੱਗਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਪਰ

/pəɾ/

ਦੋ ਉਲਟੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ; 'ਲੇਕਿਨ'।

ਪਹਿਲਾਂ

/pɛ̀laː̃/

ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਜਾਂ ਪਿਛਲੇ ਵੇਲੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਪਾਣੀ

/paːɳiː/

ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਬੇਰੰਗ ਤਰਲ ਪਦਾਰਥ ਜੋ ਜੀਵਨ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।

ਪਿਓ

/pɪoː/

ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਮਰਦ; ਪਿਤਾ।

ਪਿੰਡ

/pɪɳɖ/

ਛੋਟੀ ਵਸੋਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਵਧੇਰੇ ਲੋਕ ਖੇਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਗਰਾਂ।

ਪੁੱਤ

/pʊtː/

ਕਿਸੇ ਦਾ ਲੜਕਾ ਜਾਂ ਬੇਟਾ; ਨਿੱਕੇ ਬੱਚੇ ਲਈ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸ਼ਬਦ ਵੀ।

ਪੈਸਾ

/pɛsaː/

ਲੈਣ-ਦੇਣ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਜਾਂ ਧਨ; ਸਿੱਕਾ।

ਪੜ੍ਹ

/pəɽ/

ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਵਾਚਣ ਜਾਂ ਵਿੱਦਿਆ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਫਿਰ

/pʰɪɾ/

ਦੁਬਾਰਾ ਜਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਬਹੁਤ

/bə̀ʊt/

ਗਿਣਤੀ ਜਾਂ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ; ਕਾਫ਼ੀ ਜ਼ਿਆਦਾ।

ਬਹੁਤਾ

/bə̀ʊtaː/

ਜੋ ਗਿਣਤੀ ਜਾਂ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਹੋਵੇ; ਜ਼ਿਆਦਾ।

ਬਾਅਦ

/baːd/

ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਜਾਂ ਵੇਲੇ ਦੇ ਮਗਰੋਂ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਬਿਨਾਂ

/bɪnãː/

ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਤੋਂ ਸੱਖਣੇ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ; ਬਗ਼ੈਰ।

ਬੈਠ

/bɛʈʰ/

ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਟਿਕਾ ਕੇ ਬੈਠਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਬੜਾ

/bəɽaː/

ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ; ਬਹੁਤ ਹੀ।

ਬੰਦਾ

/bə̀ndaː/

ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ, ਖ਼ਾਸ ਕਰਕੇ ਮਰਦ; ਆਦਮੀ।

ਬੱਚਾ

/bətːʃaː/

ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਦਾ ਮਨੁੱਖ; ਨਿਆਣਾ।

ਮਾਂ

/mãː/

ਜਨਮ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਇਸਤਰੀ; ਮਾਤਾ।

ਮਿਲ

/mɪl/

ਕਿਸੇ ਨਾਲ ਭੇਟ ਕਰਨ ਜਾਂ ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਮੇਰਾ

/meːɾaː/

ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਮਾਲਕੀਅਤ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ, ਪੁਲਿੰਗ ਇੱਕ-ਵਚਨ ਲਈ।

ਮੈਂ

/mɛ̃ː/

ਬੋਲਣ ਵਾਲਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਲਈ ਵਰਤਦਾ ਹੈ; ਉੱਤਮ ਪੁਰਖ ਇੱਕ-ਵਚਨ।

ਰਹਿ

/ɾɛ́/

ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਵੱਸਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਰੋਟੀ

/ɾoːʈiː/

ਆਟੇ ਤੋਂ ਬਣੀ ਗੋਲ ਪਤਲੀ ਚੀਜ਼ ਜੋ ਖਾਧੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਖਾਣਾ ਵੀ।

ਰੱਬ

/ɾəbː/

ਸਾਰੀ ਸ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਰਚਣ ਤੇ ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ ਪਰਮਾਤਮਾ; ਖ਼ੁਦਾ।

ਲਈ

/ləiː/

ਕਿਸੇ ਮਕਸਦ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਦੇ ਵਾਸਤੇ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਲਿਖ

/lɪkʰ/

ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਕਾਗ਼ਜ਼ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਉੱਤੇ ਉਤਾਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਲੈ

/lɛː/

ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਜਾਂ ਫੜਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਲੈਣਾ

/lɛːɳaː/

ਕੁਝ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਜਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ।

ਲੋਕ

/loːk/

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਨੁੱਖ; ਜਨਤਾ।

ਵਿੱਚ

/ʋɪtːʃ/

ਕਿਸੇ ਥਾਂ ਜਾਂ ਚੀਜ਼ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਵੀ

/ʋiː/

ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਜਾਂ ਜ਼ੋਰ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ; 'ਵੀ, ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ'।

ਵੱਡਾ

/ʋəɖːaː/

ਜੋ ਆਕਾਰ, ਉਮਰ ਜਾਂ ਮਹੱਤਤਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਵੇ।

ਵੱਲ

/ʋəlː/

ਕਿਸੇ ਦਿਸ਼ਾ ਜਾਂ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਹੋਣ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਸਭ

/səbʱ/

ਸਾਰੇ ਜਾਂ ਪੂਰੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ; ਕੋਈ ਵੀ ਬਾਕੀ ਨਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ।

ਸਮਾਂ

/səmãː/

ਵੇਲਾ ਜਾਂ ਕਾਲ; ਘੜੀ ਮੁਤਾਬਕ ਬੀਤਦਾ ਅਰਸਾ।

ਸ਼ਹਿਰ

/ʃɛ́ɾ/

ਵੱਡੀ ਵਸੋਂ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਜਿੱਥੇ ਬਜ਼ਾਰ, ਦਫ਼ਤਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਲੋਕ ਹੋਣ।

ਸਾਡਾ

/saːɖaː/

ਅਸੀਂ ਸਭ ਦੀ ਮਾਲਕੀਅਤ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ, ਪੁਲਿੰਗ ਇੱਕ-ਵਚਨ ਲਈ।

ਸਾਰੇ

/saːɾeː/

ਪੂਰੇ ਜਾਂ ਸਮੁੱਚੇ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ; ਕੋਈ ਬਾਕੀ ਨਾ ਰਹੇ।

ਸਾਲ

/saːl/

ਬਾਰਾਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮਾਂ; ਵਰ੍ਹਾ।

ਸੀ

/siː/

ਹੋਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਬੀਤਿਆ ਕਾਲ, ਇੱਕ-ਵਚਨ ਲਈ।

ਸੁਣ

/sʊɳ/

ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਆਵਾਜ਼ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰਨ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ।

ਸੋਹਣਾ

/soːɳaː/

ਜੋ ਵੇਖਣ ਵਿੱਚ ਸੁੰਦਰ ਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਹੋਵੇ।

ਹਨ

/hən/

ਹੋਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ, ਬਹੁਵਚਨ ਲਈ।

ਹਰ

/ɦəɾ/

ਕਿਸੇ ਸਮੂਹ ਦੀ ਹਰੇਕ ਚੀਜ਼ ਜਾਂ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਹਾਂ

/ɦãː/

ਕਿਸੇ ਗੱਲ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਜਾਂ ਹਾਮੀ ਭਰਨ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਹੁਣ

/hʊɳ/

ਇਸ ਵੇਲੇ ਜਾਂ ਇਸ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਦੱਸਣ ਵਾਲਾ ਸ਼ਬਦ।

ਹੈ

/hɛː/

ਹੋਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਵਰਤਮਾਨ ਕਾਲ, ਇੱਕ-ਵਚਨ ਲਈ; ਕਿਸੇ ਦੇ ਹੋਣ ਜਾਂ ਹਾਲਤ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਹੋ

/hoː/

ਹੋਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਮੂਲ ਰੂਪ; ਵਾਪਰਨ ਜਾਂ ਬਣਨ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ।

ਹੋਇਆ

/hoɪaː/

ਹੋਣ ਦੀ ਕਿਰਿਆ ਦਾ ਬੀਤਿਆ ਕਾਲ, ਪੁਲਿੰਗ ਇੱਕ-ਵਚਨ ਲਈ; ਵਾਪਰਿਆ।

ਹੋਰ

/ɦoːɾ/

ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਜਾਂ ਵਾਧੂ ਹੋਵੇ; ਵੱਧ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ।

ਹੱਥ

/ɦətːʰ/

ਸਰੀਰ ਦਾ ਉਹ ਅੰਗ ਜਿਸ ਨਾਲ ਚੀਜ਼ਾਂ ਫੜੀਆਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।