Vocabulario de Esperanto

la

/la/

Difina artikolo, uzata antaŭ substantivo por montri, ke temas pri io konata aŭ jam menciita; ĝi ne ŝanĝiĝas laŭ nombro aŭ kazo.

de

/de/

Prepozicio, kiu montras posedon, originon, deiron aŭ la aganton en pasiva frazo.

mi

/mi/

yo

Pronombre personal de primera persona singular, con el que el hablante se señala a sí mismo.

ne

/ne/

no

Palabra que expresa negación o desacuerdo; contradice lo afirmado en la oración.

esti

/ˈes.ti/

Ekzisti; havi ian econ aŭ staton; troviĝi en iu loko.

kaj

/kaj/

y

Conjunción que une dos o más palabras, miembros de oración o frases del mismo tipo.

vi

/vi/

Persona pronomo de la dua persono, uzata por unu aŭ pluraj personoj, al kiuj oni parolas.

en

/en/

Prepozicio, kiu montras troviĝon interne de io aŭ tempon, dum kiu io okazas.

al

/al/

a

Preposición que indica dirección o finalidad de una acción, a menudo el destinatario.

li

/li/

él

Pronombre personal de tercera persona singular, usado para un ser masculino.