Explorar vocabulario de Islandés

af

/aːv/

forsetning sem táknar uppruna, orsök eða hluta af einhverju.

aftur

/ˈaftʏr/

de nuevo

adverbio que indica de nuevo, por segunda vez o hacia atrás.

allt

/al̥t/

óákveðið fornafn í hvorugkyni sem táknar heild eða hvert einasta atriði.

alltaf

/ˈal̥taf/

atviksorð sem táknar á öllum tímum, án undantekninga.

annar

/ˈanːar/

óákveðið fornafn sem táknar hinn af tveimur eða einhvern annan en þann sem nefndur var.

að

/að/

que

Conjunción que rige una oración subordinada o un infinitivo.

aðeins

/ˈaːðeins/

atviksorð sem táknar einungis, ekki meira en, eða örlítið.

bara

/ˈpaːra/

solo

adverbio que significa únicamente o nada más que; común en el habla coloquial.

barn

/patn̥/

ungt mannlegt afkvæmi sem enn er ekki fullorðið.

dagur

/ˈtaːɣʏr/

tímabil frá miðnætti til miðnættis, eða bjartur hluti sólarhringsins.

eftir

/ˈɛftɪr/

forsetning sem táknar tíma á eftir einhverju eða höfund verks.

eiga

/ˈeiːja/

að hafa eignarrétt á einhverju eða vera skyldur til einhvers.

einn

/eitn̥/

töluorðið sem táknar eitt, númer 1.

ekki

/ˈɛhcɪ/

neitunaratviksorð sem afneitar sögn eða fullyrðingu.

en

/ɛːn/

pero

conjunción que expresa oposición o contraste entre dos miembros.

er

/ɛːr/

es

3.ª persona del singular del presente del verbo «ser»; indica existencia o una cualidad.

eða

/ˈɛːða/

samtenging sem táknar val milli tveggja eða fleiri kosta.

fara

/ˈfaːra/

að hreyfast frá einum stað til annars, að leggja af stað.

fyrir

/ˈfɪːrɪr/

forsetning sem táknar tilgang, framan við eitthvað eða í þágu einhvers.

gaman

/ˈkaːman/

diversión

placer o diversión; a menudo en expresiones como «es divertido».

gera

/ˈcɛːra/

hacer

realizar un trabajo, fabricar o causar algo.

geta

/ˈcɛːta/

poder

ser capaz de hacer algo; tener capacidad o posibilidad.

gott

/kɔht/

hvorugkynsmynd lýsingarorðsins „góður“; sem er af góðum gæðum eða ánægjulegt.

góður

/ˈkouːðʏr/

sem hefur góða eiginleika, er af háum gæðum eða vænn í lund.

hafa

/ˈhaːva/

tener

poseer algo, sostenerlo o disponer de ello; también como verbo auxiliar en el tiempo perfecto.

hann

/hanː/

persónufornafn í 3. persónu eintölu karlkyns sem vísar til karlmanns eða karlkyns orðs.

heima

/ˈheiːma/

en casa

adverbio que indica estar en su hogar o en la propia casa.

heita

/ˈheiːta/

að bera tiltekið nafn.

hjá

/çauː/

junto a

preposición que indica estar junto a o cerca de alguien, a menudo una persona.

hvað

/kvað/

spurnarfornafn sem spyr um hlut, efni eða atburð.

hvaða

/ˈkvaːða/

spurnarfornafn sem spyr um hvaða tegund eða hvern af mörgum kostum.

hver

/kvɛːr/

spurnarfornafn sem spyr um persónu eða einstakling úr hópi.

hvernig

/ˈkvɛtnɪɣ/

spurnaratviksorð sem spyr um hátt eða aðferð.

hér

/hjɛːr/

aquí

adverbio que designa este lugar, cerca de quien habla.

hún

/huːn/

persónufornafn í 3. persónu eintölu kvenkyns sem vísar til konu eða kvenkyns orðs.

hús

/huːs/

casa

edificio en el que vive o se usa.

já

/jauː/

sí

interjección que expresa acuerdo o una respuesta afirmativa.

kannski

/ˈkʰansciː/

atviksorð sem lýsir óvissu eða möguleika, ef til vill.

koma

/ˈkʰɔːma/

venir

acercarse o llegar al lugar donde está el hablante.

kona

/ˈkʰɔːna/

mujer

ser humano femenino adulto; también esposa.

kvöld

/kvœlt/

síðasti hluti dagsins, þegar tekur að dimma en fyrir nótt.

land

/lant/

país

zona delimitada de la Tierra con gobierno propio; también tierra firme.

líf

/liːv/

það ástand að vera lifandi; tilvera lífveru frá fæðingu til dauða.

líka

/ˈliːka/

atviksorð sem táknar að eitthvað gildi einnig eða jafnframt.

lítill

/ˈliːtɪtl̥/

pequeño

que es pequeño en tamaño o extensión.

maður

/ˈmaːðʏr/

mannvera; oft notað um karlmann eða sem óákveðið fornafn um fólk almennt.

með

/mɛːð/

forsetning sem táknar samveru, fylgd eða áhald sem notað er.

mig

/mɪːɣ/

me

acusativo del pronombre personal «yo».

mikill

/ˈmɪːcɪtl̥/

sem er stór, umfangsmikill eða í miklu magni.

mikið

/ˈmɪːcɪð/

atviksorð eða lýsingarorð sem táknar stórt magn eða háan gráðu.