1
sustantivo[C]; masculine
Un cargador; un dispositivo usado para cargar una batería o suministrar energía de carga a un aparato electrónico.
įkro'viklis
Pronunciación
Etimología
Formed from Lithuanian įkrauti “to charge, load” with the instrumental noun-forming suffix -iklis.
Ejemplos
Pametiau telefono įkroviklį.
Pame'tiau tele'fono įkro'viklį.
Perdí el cargador del teléfono.
Šis įkroviklis tinka mano nešiojamajam kompiuteriui.
Šis įkro'viklis 'tinka 'mano nešio'jamajam kompiu'teriui.
Este cargador es compatible con mi portátil.
Automobilyje laikau atsarginį įkroviklį.
Automobi'lyje lai'kau atsar'ginį įkro'viklį.
Guardo un cargador de repuesto en el coche.
Colocaciones
telefono įkroviklis
nešiojamojo kompiuterio įkroviklis
baterijos įkroviklis
greitasis įkroviklis
belaidis įkroviklis
Generado por IA