1
sustantivo[C, U]
confusión; un estado de incertidumbre, perplejidad o incapacidad para comprender con claridad
sumi'šimas
Pronunciación
Etimología
Derived from Lithuanian sumišti “to become confused, disordered,” with the noun-forming suffix -imas.
Ejemplos
Jo veide matėsi visiškas sumišimas.
Jo 'veide ma'tėsi vi'siškas sumi'šimas.
En su rostro se veía una confusión total.
Po pranešimo salėje kilo sumišimas.
Po pra'nešimo 'salėje 'kilo sumi'šimas.
Tras el anuncio, surgió confusión en la sala.
Antónimos
Colocaciones
Generado por IA