1
sustantivo[C, U]
La disposición innata de una persona o su patrón característico de reacciones emocionales y comportamiento.
tempera'mentas
Pronunciación
Etimología
Un préstamo internacional que en última instancia procede del latín temperamentum, que significa «mezcla adecuada, moderación», de temperare «mezclar, regular».
Ejemplos
Jo temperamentas ramus, bet jis greitai prisitaiko prie naujų situacijų.
Jo tempera'mentas 'ramus, bet jis 'greitai prisita'iko prie 'naujų situa'cijų.
Su temperamento es tranquilo, pero se adapta rápidamente a las nuevas situaciones.
Vaiko temperamentas dažnai matyti jau kūdikystėje.
'Vaiko tempera'mentas 'dažnai 'matyti jau kūdiky'stėje.
El temperamento de un niño a menudo puede observarse ya en la infancia.
Sinónimos
Colocaciones
Generado por IA