1
adjetivoadjective; often predicative with zijn
feliz, alegre o contento; que siente o muestra placer.
blíj
Pronunciación
Etimología
From Middle Dutch blide or blijde, related to Old Dutch blīthi; cognate with German blöd in its older sense ‘weak, gentle’ and English blithe.
Ejemplos
Ik ben blij met je hulp.
Ík bén blíj met je húlp.
Estoy feliz con tu ayuda.
De kinderen waren blij toen de zon weer scheen.
De kínderen wáren blíj toen de zón weer schéén.
Los niños estaban felices cuando el sol volvió a brillar.
Antónimos
Colocaciones
blij zijn
blij worden
een blij gezicht
blij nieuws
Generado por IA