1
adjetivopredicative and attributive adjective; past participle of irriteren
molesto, enfadado o impaciente porque algo resulta fastidioso o frustrante
geïrritéérd
Pronunciación
Etimología
Past participle of Dutch irriteren, ultimately from Latin irritare, “to excite, provoke, irritate,” via French or learned usage.
Ejemplos
Hij klonk geïrriteerd aan de telefoon.
Híj klónk geïrritéérd aan de telefóón.
Sonaba irritado por teléfono.
Ze reageerde geïrriteerd toen hij haar onderbrak.
Zé reagéérde geïrritéérd tóen híj háár onderbrák.
Reaccionó irritada cuando él la interrumpió.
Sinónimos
Antónimos
Colocaciones
geïrriteerd raken
geïrriteerd reageren
een geïrriteerde toon
geïrriteerd kijken
Generado por IA