Vocabulaire Kurde

ez

/ɛz/

je

Pronom de la première personne du singulier ; la personne qui parle.

hebûn

/hɛˈbuːn/

avoir

Verbe qui indique l’existence, la possession ou la présence de quelque chose.

û

/uː/

Bêjeya girêdanê ya ku du peyv, hevok an ramanan digihîne hev.

di

/dɪ/

Daçek e ku bi piranî digel 'de' tê bikaranîn û navxweyîbûnê an demê nîşan dide.

li

/lɪ/

Daçeka ku cih an mekanê tiştekî destnîşan dike.

ew

/ɛw/

Cînavka kesê sêyem ê yekjimar; ew kes an tişta ku ne li vir e an em qala wê dikin.

ji

/ʒɪ/

Daçek e ku jêder, koken an dûrketinê nîşan dide.

tu

/tu/

Cînavka kesê duyem ê yekjimar; ew kesê ku em jê re diaxivin.

bi

/bɪ/

Daçek e ku amûr, alavî an hevrêtiyê nîşan dide.

ev

/ɛv/

ce

Déictique de proximité ; désigne une chose proche du locuteur.