1
adjectifadjectif prédicatif ou attributif ; participe passé employé adjectivalement
se sentant blessé, offensé ou insulté par quelque chose de dit ou fait
belédigd
Prononciation
Étymologie
Participe passé du néerlandais beledigen, à l’origine lié à leed « dommage, chagrin » et au préfixe be-.
Exemples
Ze voelde zich beledigd door zijn opmerking.
Ze vóelde zich belédigd door zijn ópmerking.
Elle s’est sentie offensée par sa remarque.
Hij keek beledigd toen niemand hem geloofde.
Hij kéek belédigd toen níemand hem gelóofde.
Il avait l’air offensé quand personne ne l’a cru.
Collocations
zich beledigd voelen
beledigd kijken
diep beledigd
snel beledigd zijn
Généré par IA