1
nom[C]
un enfant de sexe féminin par rapport à son ou ses parents ; une fille
dóchter
Prononciation
Étymologie
Du moyen néerlandais dochter, de l’ancien néerlandais dohtar, en fin de compte du proto-germanique *duhtēr ; apparenté à l’anglais daughter et à l’allemand Tochter.
Exemples
Mijn dochter studeert in Utrecht.
Míjn dóchter studéért in Útrecht.
Ma fille étudie à Utrecht.
Onze dochter komt morgen thuis.
Ónze dóchter kómt mórgen thúis.
Notre fille rentre demain à la maison.
Collocations
Généré par IA