1
nom[C] ; nom neutre : het kleinkind ; pluriel : kleinkinderen
un petit-enfant ; l’enfant de son fils ou de sa fille
'kleinkind
Prononciation
Étymologie
Mot composé du néerlandais klein (« petit ») et kind (« enfant ») ; comme composé, il désigne un enfant de la génération suivante, c’est-à-dire un petit-enfant.
Exemples
Mijn kleinkind komt dit weekend logeren.
'Mijn 'kleinkind 'komt dit 'weekend lo'geren.
Mon petit-enfant vient passer le week-end ici.
Ons kleinkind is net geboren.
'Ons 'kleinkind is 'net ge'boren.
Notre petit-enfant vient de naître.
Ze is trots op haar eerste kleinkind.
'Ze is 'trots op haar 'eerste 'kleinkind.
Elle est fière de son premier petit-enfant.
Collocations
eerste kleinkind
jongste kleinkind
een kleinkind krijgen
op je kleinkind passen
Généré par IA