Jelajahi Kosakata Jawa

adhem

/ˈa.ɖəm/

kahanan sing suhuné cendhèk; ora panas; seger.

aja

/ˈɔ.dʒɔ/

tembung kanggo nglarang utawa mènèhi pituduh supaya ora nglakoni.

aku

/ˈa.ku/

tembung sesulih kanggo nyebut awaké dhéwé nalika ngomong.

akèh

/ˈa.kɛh/

cacahé utawa jumlahé ora sithik; okèh.

amarga

/aˈmar.ɡɔ/

tembung kanggo nuduhaké jalaran utawa sebabé sawijining bab.

ana

/ˈɔ.nɔ/

nuduhaké yèn ana barang utawa kahanan sing wujud utawa dumadi.

anak

/ˈa.naʔ/

turunan sing lair saka wong tuwa; bocah.

apa

/ˈɔ.pɔ/

tembung pitakon kanggo takon babagan barang utawa bab.

apik

/ˈa.pɪk/

nduwé kahanan sing becik, nyenengaké, utawa ora ala.

arep

/ˈa.rəp/

nduwé karep utawa niyat nglakoni sawijining bab; bakal.

bali

/ˈba.li/

mulih utawa mbalik menyang panggonan sing dituju maune.

banget

/ˈbaŋ.ət/

tembung kanggo nemenaké tegesé; tenanan, luwih saka biasa.

banjur

/ˈban.dʒur/

tembung kanggo nuduhaké tumindak sing kedadéyan sawisé kuwi; terus.

banyu

/ˈba.ɲu/

cairan bening sing kanggo ngombé, adus, lan masak.

bapak

/ˈba.paʔ/

wong tuwa lanang; wong lanang sing dadi kepala kulawarga.

bengi

/ˈbəŋ.i/

wayah srengéngé wis surup nganti ésuk; peteng.

bisa

/ˈbi.sɔ/

nduwé kaprigelan utawa kalodhangan nglakoni sawijining bab.

cilik

/ˈtʃi.lɪʔ/

ukuran utawa cacahé kurang saka sing lumrah.

dadi

/ˈda.di/

malih utawa owah dadi sawijining kahanan; kalakon.

dalan

/ˈda.lan/

papan sing dienggo liwat kanggo mlaku utawa numpak kendharaan.

dhuwit

/ɖuˈwɪt/

alat kanggo tuku barang utawa mbayar; picis.

dhéwé

/ˈɖe.we/

tanpa kanca; ijèn; awaké dhéwé.

dina

/ˈdi.nɔ/

wektu suwéné patlikur jam; wektu wiwit ésuk nganti bengi.

durung

/ˈdu.ruŋ/

nuduhaké yèn sawijining tumindak isih ora utawa déréng kelakon.

désa

/ˈde.sɔ/

papan panggonan ing padésan sing isih akèh sawah lan ora patiya rame.

esuk

/ˈə.suʔ/

wayah wiwit srengéngé mlethèk nganti tengah dina.

gawa

/ˈɡɔ.wɔ/

nyekel utawa nyunggi barang nalika pindhah panggonan.

gawé

/ˈga.we/

nyipta utawa mujudaké sawijining barang; gawé.

gedhang

/ɡəˈɖaŋ/

woh-wohan dawa kuning sing legi lan lumrah dipangan; pisang.

gedhé

/ɡəˈɖe/

ukuran, jembar, utawa cacahé ngluwihi sing lumrah.

guru

/ˈɡu.ru/

wong sing mulang lan mènèhi kawruh marang murid.

ibu

/ˈi.bu/

wong tuwa wadon sing nglairaké lan ngopeni anaké; biyung.

iki

/ˈi.ki/

tembung kanggo nuduhaké barang utawa bab sing cedhak karo sing ngomong.

iku

/ˈi.ku/

tembung panuduh kanggo barang utawa bab sing wis disebut utawa sing rada adoh.

ing

/ɪŋ/

tembung kanggo nuduhaké panggonan utawa wektu dumadiné sawijining bab.

iya

/ˈi.jɔ/

tembung kanggo mbenerké utawa nyarujuki; ora ora.

jeneng

/ˈdʒə.nəŋ/

tetenger utawa sebutan kanggo wong, panggonan, utawa barang.

kabar

/ˈka.bar/

warta utawa katrangan babagan kahanan sawijining wong utawa prastawa.

kabèh

/ˈka.bɛh/

kabèh cacahé tanpa ana sing kliwatan; sakabèhé.

kanca

/ˈkan.tʃɔ/

wong sing raket lan bebarengan sajroning urip utawa nyambut gawé; mitra.

kapan

/ˈka.pan/

tembung pitakon kanggo takon babagan wektu.

karo

/ˈka.rɔ/

tembung kanggo nuduhaké kanca utawa barang sing dienggo bebarengan.

kaya

/ˈkɔ.jɔ/

tembung kanggo mbandhingaké; padha utawa mèmper karo.

kena

/ˈkə.nɔ/

olèh idin utawa bisa ditindakaké; ora dilarang.

kowé

/ˈko.we/

tembung sesulih kanggo nyebut wong sing diajak ngomong.

kudu

/ˈku.du/

nuduhaké kuwajiban utawa perlu ditindakaké; ora kena ora.

kutha

/ˈku.ʈɔ/

papan panggonan sing rame, akèh omah lan wong, luwih gedhé tinimbang désa.

kuwi

/ˈku.wi/

tembung kanggo nuduhaké barang utawa bab sing rada adoh saka sing ngomong.

lagi

/ˈla.gi/

tembung kanggo nuduhaké tumindak sing lagi kelakon saiki.

lan

/lan/

tembung kanggo nggandhèng loro utawa luwih tembung, frasa, utawa ukara sing padha drajaté.

lanang

/ˈla.naŋ/

nuduhaké jinis priya utawa kakung.

lunga

/ˈluŋ.ɔ/

ninggalaké panggonan menyang panggonan liya; mangkat.

maneh

/ˈma.nɛh/

tembung kanggo nuduhaké tumindak sing dibaléni utawa tambah; kaping pindho.

mangan

/ˈmaŋ.an/

nglebokaké panganan menyang cangkem, dikunyah, banjur diulu.

mata

/ˈmɔ.tɔ/

pérangan awak ing pasuryan sing dienggo ndeleng.

matur nuwun

/ˈma.tur ˈnu.wun/

tetembungan kanggo ngucapaké panuwun marang wong liya.

menyang

/məˈɲaŋ/

tembung kanggo nuduhaké arah utawa panggonan sing dituju.

mesthi

/ˈməs.ʈi/

tembung kanggo nuduhaké yèn sawijining bab wis pasti kelakon.

mlaku

/mˈla.ku/

pindhah panggonan nganggo sikil, langkah mbaka langkah.

mung

/muŋ/

tembung kanggo mbatesi; ora liya kajaba; namung.

nganti

/ˈŋan.ti/

tembung kanggo nuduhaké watesé wektu utawa panggonan; tekan.

ngendi

/ˈŋən.di/

tembung pitakon kanggo takon babagan panggonan.

ngerti

/ˈŋər.ti/

mudheng utawa duwé kawruh babagan sawijining bab.

njaluk

/nˈdʒa.luʔ/

nyuwun utawa nyuwun diwènèhi sawijining barang marang wong liya.

nonton

/ˈnɔn.tɔn/

ndeleng tontonan kayata film, wayang, utawa pertunjukan.

nyambut gawé

/ɲamˈbut ˈɡa.we/

nglakoni pagawéan kanggo golèk pangan utawa asil; kerja.

omah

/ˈo.mah/

papan panggonan kanggo manggon lan urip saben dina.

omong

/ˈo.mɔŋ/

ngucapaké tembung utawa gunem karo wong liya; caturan.

ora

/ˈɔ.ra/

tembung kanggo mbantah utawa mènèhi tegesé ora ana, ora bener, utawa ora arep.

panas

/ˈpa.nas/

kahanan sing suhuné dhuwur; ora adhem.

pasar

/ˈpa.sar/

papan kanggo wong dol-tinuku barang, kayata sayur, iwak, lan panganan.

pinter

/ˈpin.tər/

nduwé kapinteran, gampang mudheng, utawa trampil.

piyé

/piˈje/

tembung pitakon kanggo takon babagan cara utawa kahanan; kepriyé.

saiki

/saˈi.ki/

ing wektu iki; wektu saiki.

saka

/ˈsɔ.kɔ/

tembung kanggo nuduhaké asal utawa wiwitan panggonan.

sapa

/ˈsɔ.pɔ/

tembung pitakon kanggo takon babagan wong.

sega

/ˈsə.ɡɔ/

beras sing wis diliwet, dadi panganan pokok saben dina.

sekolah

/səˈko.lah/

papan kanggo sinau lan olèh piwulang saka guru.

seneng

/ˈsə.nəŋ/

nduwé rasa bungah utawa remen ing ati.

sinau

/siˈna.u/

golèk kawruh utawa kaprigelan kanthi maca, ngrungokaké, utawa latihan.

sing

/sɪŋ/

yang

kata untuk menerangkan atau menunjuk barang, orang, atau hal yang dimaksud.

sithik

/ˈsɪ.ʈɪʔ/

cacahé utawa jumlahé mung sethithik; ora akèh.

sésuk

/ˈse.suʔ/

dina sawisé dina iki.

tangan

/ˈta.ŋan/

pérangan awak wiwit pundhak nganti driji, dienggo nyekel lan nyambut gawé.

teka

/ˈtə.kɔ/

tekan ing panggonan; rawuh.

tekan

/ˈtə.kan/

wis nganti ing panggonan sing dituju; teka ing.

tuku

/ˈtu.ku/

njupuk barang nganggo mbayar dhuwit; blanja.

tulung

/ˈtu.luŋ/

mènèhi pambiyantu marang wong sing butuh; ngréwangi.

turu

/ˈtu.ru/

ngaso karo merem lan ilang kesadaran sawetara wektu ing wayah bengi utawa awan.

uga

/ˈu.ɡɔ/

tembung kanggo nuduhaké yèn bab kuwi uga tumraping liyané; semono uga.

waé

/ˈwa.e/

tembung kanggo mènèhi teges 'baé' utawa mbatesi; cukup semono.

wektu

/ˈwək.tu/

lakuné mangsa; wayah utawa saat dumadiné sawijining bab.

weruh

/ˈwə.ruh/

melihat

melihat atau menyadari sesuatu dengan mata atau pikiran.

weteng

/ˈwə.təŋ/

pérangan awak ing ngisor dhadha sing ngemot panganan; padharan.

wingi

/ˈwiŋ.i/

dina sadurungé dina iki.

wis

/wɪs/

tembung kanggo nuduhaké yèn sawijining tumindak wis rampung utawa wis kelakon.

wong

/wɔŋ/

titah manungsa; pawongan.

wong-wong

/wɔŋ.wɔŋ/

wong akèh; para pawongan.

wédok

/ˈwe.dɔʔ/

nuduhaké jinis wanita utawa putri.

éntuk

/ˈen.tuʔ/

nampa utawa nemu sawijining barang; olèh.