Kosakata Kurdi

û

/uː/

Bêjeya girêdanê ya ku du peyv, hevok an ramanan digihîne hev.

ez

/ɛz/

Cînavka kesê yekem ê yekjimar; ew kesê ku diaxive.

ew

/ɛw/

Cînavka kesê sêyem ê yekjimar; ew kes an tişta ku ne li vir e an em qala wê dikin.

li

/lɪ/

Daçeka ku cih an mekanê tiştekî destnîşan dike.

di

/dɪ/

Daçek e ku bi piranî digel 'de' tê bikaranîn û navxweyîbûnê an demê nîşan dide.

tu

/tu/

Cînavka kesê duyem ê yekjimar; ew kesê ku em jê re diaxivin.

ji

/ʒɪ/

Daçek e ku jêder, koken an dûrketinê nîşan dide.

bi

/bɪ/

Daçek e ku amûr, alavî an hevrêtiyê nîşan dide.

ku

/ku/

Bêjeya girêdanê ya ku hevoka bindest bi hevoka serek ve girê dide.

ne

/nɛ/

Bêjeya neyîniyê ya ku wateya hevokê vediçerixîne û bi lêkera 'bûn' re tê bikaranîn.