Memuat...
100 kata ditemukan
ai
/ai/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë mashkullore.
ajo
/aˈjɔ/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë femërore.
ata
/aˈta/
mereka
atje
/aˈtje/
Në atë vend, larg folësit.
baba
/baˈba/
Burrë në raport me fëmijët e vet; atë.
bëj
/bəj/
Kryej një veprim ose punë; sjell diçka në jetë.
cili
/ˈtsili/
Përemër pyetës që kërkon të dallojë një send a njeri midis të tjerëve.
deri
/ˈderi/
Parafjalë që tregon kufirin e fundit të një vendi a kohe.
dhe
/ðe/
Lidhëz bashkërenditëse që shërben për të bashkuar fjalë, togje a fjali.
di
/di/
tahu
ditë
/ˈditə/
Koha nga lindja deri në perëndimin e diellit; njësi kohore prej njëzet e katër orësh.
dje
/dje/
Në ditën që shkoi para së sotmes.
do
/dɔ/
Pjesëz që përdoret me lidhoren për të ndërtuar kohën e ardhme.
dorë
/ˈdɔrə/
Pjesë e trupit nga shpatulla deri te gishtat, që shërben për të kapur e punuar.
dua
/ˈdua/
Kam dëshirë a nevojë për diçka.
e
/e/
Lidhëz bashkërenditëse që shërben për të bashkuar fjalë a fjali; barasvlerëse me 'dhe'.
edhe
/ˈeðe/
Lidhëz që bashkon fjalë a fjali dhe shpreh shtim.
emër
/ˈemər/
Fjala me të cilën thirret a njihet një njeri, send a vend.
faleminderit
/faleminˈderit/
Fjalë që përdoret për të shprehur mirënjohje.
fjalë
/ˈfjalə/
Njësi e gjuhës që ka kuptim; togëz tingujsh që shpreh një nocion.
flas
/flas/
Shpreh mendimet me zë; bisedoj.
gjithashtu
/ɟiˈθaʃtu/
juga
gjithnjë
/ɟiθˈɲə/
Në çdo kohë; pa ndërprerje; përherë.
gjithë
/ˈɟiθə/
Përcaktor që tregon tërësinë e diçkaje; i tëri, tërësisht.
gjë
/ɟə/
Send a çështje e papërcaktuar; diçka.
herë
/ˈhɛrə/
kali
i
/i/
yang
jam
/jam/
Folje që tregon ekzistencë, gjendje a cilësi të vetes së parë.
jap
/jap/
I dorëzoj a i lë dikujt diçka; ofroj.
jetë
/ˈjetə/
Gjendja e të gjallit; koha nga lindja deri në vdekje.
jo
/jɔ/
Pjesëz mohuese që shpreh kundërshtim a mospranim.
ju
/ju/
Përemër vetor i vetës së dytë shumës; përdoret edhe si formë nderimi për një njeri.
ka
/ka/
Veta e tretë njëjës e foljes 'kam'; tregon zotërim ose ekzistencë.
kam
/kam/
Folje që tregon zotërim, posedim a detyrim të vetës së parë.
keq
/kec/
Në mënyrë të gabuar a të papërshtatshme; jo mirë.
kjo
/kjɔ/
ini
kohë
/ˈkɔhə/
Rrjedha e vazhdueshme e ditëve, orëve e çasteve; periudhë kohore.
ku
/ku/
Ndajfolje pyetëse që pyet për vendin.
kur
/kur/
Ndajfolje pyetëse që pyet për kohën.
kurrë
/ˈkurə/
Në asnjë kohë; asnjëherë.
kush
/kuʃ/
Përemër pyetës që pyet për një njeri.
ky
/ky/
Përemër dëftor mashkullor për një send a njeri të afërt.
këtu
/kəˈtu/
Në këtë vend, afër folësit.
këtë
/ˈkətə/
Trajtë e rasës kallëzore e përemrit dëftor 'ky/kjo'; tregon një send të afërt.
madh
/mað/
Që ka përmasa, sasi a rëndësi të mëdha; i gjerë a i fuqishëm.
marr
/mar/
Kap a mbaj diçka me dorë; e bëj timen.
mbi
/mbi/
Parafjalë që tregon vend më lart se diçka ose në sipërfaqe të saj.
me
/me/
Parafjalë që tregon shoqërim, mjet ose mënyrë.
mirë
/ˈmirə/
Që ka cilësi të mira; i pëlqyeshëm a i dobishëm.
mjaft
/mjaft/
Në sasi a masë të mjaftueshme; sa duhet.
mund
/mund/
Kam mundësi a aftësi të bëj diçka; folje modale.
më
/mə/
Trajtë e shkurtër e përemrit vetor për vetën e parë, kundrinor.
mëngjes
/mənˈɟes/
Pjesa e parë e ditës, pas agimit; koha e hershme e ditës.
ne
/ne/
kami/kita
nesër
/ˈnesər/
Në ditën që vjen pas së sotmes.
nga
/ŋa/
Parafjalë që tregon prejardhje, largim a shkak; nisjen nga një vend.
njeri
/ɲeˈri/
Qenie e gjallë e arsyeshme; person.
një
/ɲə/
Numri i parë; sasia e vetme e diçkaje.
nuk
/nuk/
Pjesëz mohuese që përdoret para foljes për të mohuar veprimin.
në
/nə/
Parafjalë që tregon vend, kohë a gjendje ku ndodhet a hyn diçka; brenda ose mbi një vend.
nënë
/ˈnənə/
Grua në raport me fëmijët që ka lindur; mëmë.
nëse
/ˈnəse/
jika
ose
/ˈɔse/
atau
pak
/pak/
Në sasi a masë të vogël; jo shumë.
para
/paˈra/
Parafjalë që tregon vend a kohë përpara diçkaje.
pas
/pas/
sesudah
po
/pɔ/
Pjesëz pohuese që shpreh miratim; e kundërta e 'jo'.
por
/pɔr/
Lidhëz kundërshtore që tregon një kufizim a të kundërt.
pra
/pra/
Lidhëz përfundimore që nxjerr një përfundim; prandaj, si rrjedhim.
pse
/pse/
Ndajfolje pyetëse që pyet për shkakun a arsyen.
punë
/ˈpunə/
pekerjaan
për
/pər/
Parafjalë që tregon qëllim, shkak, dobi a caktim.
që
/cə/
Lidhëz nënrenditëse që lidh fjalinë e nënrenditur me kryesoren.
ri
/ri/
Që ka pak kohë që ka lindur a është bërë; jo i vjetër.
rri
/ri/
Qëndroj në një vend a gjendje; nuk lëviz.
se
/se/
Lidhëz që fut një fjali të nënrenditur ose tregon shkak.
sepse
/ˈsepse/
karena
shkoj
/ʃkɔj/
Nisem drejt një vendi; lëviz nga një vend në tjetrin.
shoh
/ʃɔh/
Vë re a dalloj me sy; vështroj.
shtëpi
/ʃtəˈpi/
Ndërtesë ku banon një familje; banesë.
shumë
/ˈʃumə/
Ndajfolje sasie që tregon një masë të madhe; në shkallë të lartë.
si
/si/
Ndajfolje pyetëse që pyet për mënyrën a gjendjen.
sot
/sɔt/
Në ditën e sotme; në ditën ku ndodhemi.
sy
/sy/
mata
tani
/taˈni/
Në këtë çast; në kohën e tashme.
te
/te/
Parafjalë që tregon vend afër a drejt dikujt ose diçkaje.
them
/θem/
mengatakan
ti
/ti/
kamu
tjetër
/ˈtjetər/
Që nuk është ky; i ndryshëm nga ai për të cilin flitet.
të
/tə/
untuk
u
/u/
kepada mereka
ujë
/ˈujə/
Lëng i pangjyrë e i pashije që pihet dhe mbush detet e lumenjtë.
unë
/ˈunə/
Përemër vetor i vetës së parë njëjës; tregon folësin.
vend
/vend/
Hapësirë a pikë ku ndodhet a vendoset diçka.
vetëm
/ˈvetəm/
Pa asnjë tjetër; i vetëmuar ose thjesht.
vij
/vij/
Afrohem drejt vendit ku ndodhet folësi; mbërrij.
vit
/vit/
Njësi kohore prej dymbëdhjetë muajsh.
vogël
/ˈvɔɡəl/
Që ka përmasa a sasi të pakta; jo i madh.
çfarë
/tʃˈfarə/
Përemër pyetës që kërkon të dijë natyrën a llojin e diçkaje.
është
/ˈəʃtə/
Veta e tretë njëjës e së tashmes së foljes 'jam'; tregon ekzistencë ose gjendje.
ai
/ai/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë mashkullore.
ajo
/aˈjɔ/
Përemër vetor i vetës së tretë njëjës për gjininë femërore.
ata
/aˈta/
mereka
Pronomina orang ketiga jamak untuk jenis kelamin maskulin atau campuran.
atje
/aˈtje/
Në atë vend, larg folësit.
baba
/baˈba/
Burrë në raport me fëmijët e vet; atë.
bëj
/bəj/
Kryej një veprim ose punë; sjell diçka në jetë.
cili
/ˈtsili/
Përemër pyetës që kërkon të dallojë një send a njeri midis të tjerëve.
deri
/ˈderi/
Parafjalë që tregon kufirin e fundit të një vendi a kohe.
dhe
/ðe/
Lidhëz bashkërenditëse që shërben për të bashkuar fjalë, togje a fjali.
di
/di/
tahu
Memiliki pengetahuan tentang sesuatu; mampu melakukan sesuatu.
ditë
/ˈditə/
Koha nga lindja deri në perëndimin e diellit; njësi kohore prej njëzet e katër orësh.
dje
/dje/
Në ditën që shkoi para së sotmes.
do
/dɔ/
Pjesëz që përdoret me lidhoren për të ndërtuar kohën e ardhme.
dorë
/ˈdɔrə/
Pjesë e trupit nga shpatulla deri te gishtat, që shërben për të kapur e punuar.
dua
/ˈdua/
Kam dëshirë a nevojë për diçka.
e
/e/
Lidhëz bashkërenditëse që shërben për të bashkuar fjalë a fjali; barasvlerëse me 'dhe'.
edhe
/ˈeðe/
Lidhëz që bashkon fjalë a fjali dhe shpreh shtim.
emër
/ˈemər/
Fjala me të cilën thirret a njihet një njeri, send a vend.
faleminderit
/faleminˈderit/
Fjalë që përdoret për të shprehur mirënjohje.
fjalë
/ˈfjalə/
Njësi e gjuhës që ka kuptim; togëz tingujsh që shpreh një nocion.
flas
/flas/
Shpreh mendimet me zë; bisedoj.
gjithashtu
/ɟiˈθaʃtu/
juga
Dengan cara yang sama; juga; begitu pula.
gjithnjë
/ɟiθˈɲə/
Në çdo kohë; pa ndërprerje; përherë.
gjithë
/ˈɟiθə/
Përcaktor që tregon tërësinë e diçkaje; i tëri, tërësisht.
gjë
/ɟə/
Send a çështje e papërcaktuar; diçka.
herë
/ˈhɛrə/
kali
Saat atau momen ketika sesuatu terjadi; giliran suatu tindakan.
i
/i/
yang
Artikel depan yang digunakan dengan nomina dan adjektiva maskulin.
jam
/jam/
Folje që tregon ekzistencë, gjendje a cilësi të vetes së parë.
jap
/jap/
I dorëzoj a i lë dikujt diçka; ofroj.
jetë
/ˈjetə/
Gjendja e të gjallit; koha nga lindja deri në vdekje.
jo
/jɔ/
Pjesëz mohuese që shpreh kundërshtim a mospranim.
ju
/ju/
Përemër vetor i vetës së dytë shumës; përdoret edhe si formë nderimi për një njeri.
ka
/ka/
Veta e tretë njëjës e foljes 'kam'; tregon zotërim ose ekzistencë.
kam
/kam/
Folje që tregon zotërim, posedim a detyrim të vetës së parë.
keq
/kec/
Në mënyrë të gabuar a të papërshtatshme; jo mirë.
kjo
/kjɔ/
ini
Pronomina penunjuk feminin untuk benda atau orang yang dekat.
kohë
/ˈkɔhə/
Rrjedha e vazhdueshme e ditëve, orëve e çasteve; periudhë kohore.
ku
/ku/
Ndajfolje pyetëse që pyet për vendin.
kur
/kur/
Ndajfolje pyetëse që pyet për kohën.
kurrë
/ˈkurə/
Në asnjë kohë; asnjëherë.
kush
/kuʃ/
Përemër pyetës që pyet për një njeri.
ky
/ky/
Përemër dëftor mashkullor për një send a njeri të afërt.
këtu
/kəˈtu/
Në këtë vend, afër folësit.
këtë
/ˈkətə/
Trajtë e rasës kallëzore e përemrit dëftor 'ky/kjo'; tregon një send të afërt.
madh
/mað/
Që ka përmasa, sasi a rëndësi të mëdha; i gjerë a i fuqishëm.
marr
/mar/
Kap a mbaj diçka me dorë; e bëj timen.
mbi
/mbi/
Parafjalë që tregon vend më lart se diçka ose në sipërfaqe të saj.
me
/me/
Parafjalë që tregon shoqërim, mjet ose mënyrë.
mirë
/ˈmirə/
Që ka cilësi të mira; i pëlqyeshëm a i dobishëm.
mjaft
/mjaft/
Në sasi a masë të mjaftueshme; sa duhet.
mund
/mund/
Kam mundësi a aftësi të bëj diçka; folje modale.
më
/mə/
Trajtë e shkurtër e përemrit vetor për vetën e parë, kundrinor.
mëngjes
/mənˈɟes/
Pjesa e parë e ditës, pas agimit; koha e hershme e ditës.
ne
/ne/
kami/kita
Pronomina persona pertama jamak; menunjukkan pembicara bersama orang lain.
nesër
/ˈnesər/
Në ditën që vjen pas së sotmes.
nga
/ŋa/
Parafjalë që tregon prejardhje, largim a shkak; nisjen nga një vend.
njeri
/ɲeˈri/
Qenie e gjallë e arsyeshme; person.
një
/ɲə/
Numri i parë; sasia e vetme e diçkaje.
nuk
/nuk/
Pjesëz mohuese që përdoret para foljes për të mohuar veprimin.
në
/nə/
Parafjalë që tregon vend, kohë a gjendje ku ndodhet a hyn diçka; brenda ose mbi një vend.
nënë
/ˈnənə/
Grua në raport me fëmijët që ka lindur; mëmë.
nëse
/ˈnəse/
jika
Konjungsi bersyarat yang menyatakan suatu kondisi.
ose
/ˈɔse/
atau
Konjungsi pilihan yang menunjukkan pilihan antara dua atau lebih hal.
pak
/pak/
Në sasi a masë të vogël; jo shumë.
para
/paˈra/
Parafjalë që tregon vend a kohë përpara diçkaje.
pas
/pas/
sesudah
Preposisi yang menunjukkan tempat atau waktu yang datang lebih kemudian atau di belakang sesuatu.
po
/pɔ/
Pjesëz pohuese që shpreh miratim; e kundërta e 'jo'.
por
/pɔr/
Lidhëz kundërshtore që tregon një kufizim a të kundërt.
pra
/pra/
Lidhëz përfundimore që nxjerr një përfundim; prandaj, si rrjedhim.
pse
/pse/
Ndajfolje pyetëse që pyet për shkakun a arsyen.
punë
/ˈpunə/
pekerjaan
Aktivitas yang dilakukan untuk menghasilkan sesuatu atau mencari nafkah.
për
/pər/
Parafjalë që tregon qëllim, shkak, dobi a caktim.
që
/cə/
Lidhëz nënrenditëse që lidh fjalinë e nënrenditur me kryesoren.
ri
/ri/
Që ka pak kohë që ka lindur a është bërë; jo i vjetër.
rri
/ri/
Qëndroj në një vend a gjendje; nuk lëviz.
se
/se/
Lidhëz që fut një fjali të nënrenditur ose tregon shkak.
sepse
/ˈsepse/
karena
Konjungsi sebab yang menunjukkan alasan atau penyebab sesuatu.
shkoj
/ʃkɔj/
Nisem drejt një vendi; lëviz nga një vend në tjetrin.
shoh
/ʃɔh/
Vë re a dalloj me sy; vështroj.
shtëpi
/ʃtəˈpi/
Ndërtesë ku banon një familje; banesë.
shumë
/ˈʃumə/
Ndajfolje sasie që tregon një masë të madhe; në shkallë të lartë.
si
/si/
Ndajfolje pyetëse që pyet për mënyrën a gjendjen.
sot
/sɔt/
Në ditën e sotme; në ditën ku ndodhemi.
sy
/sy/
mata
Organ tubuh yang digunakan untuk melihat.
tani
/taˈni/
Në këtë çast; në kohën e tashme.
te
/te/
Parafjalë që tregon vend afër a drejt dikujt ose diçkaje.
them
/θem/
mengatakan
Mengungkapkan dengan kata-kata suatu pikiran atau kabar; mengatakan sesuatu.
ti
/ti/
kamu
Pronomina persona kedua tunggal; menunjuk lawan bicara.
tjetër
/ˈtjetər/
Që nuk është ky; i ndryshëm nga ai për të cilin flitet.
të
/tə/
untuk
Partikel yang digunakan sebelum kata kerja dalam bentuk subjunktif atau sebelum infinitif.
u
/u/
kepada mereka
Bentuk pendek pronomina orang ketiga jamak, sebagai objek tidak langsung.
ujë
/ˈujə/
Lëng i pangjyrë e i pashije që pihet dhe mbush detet e lumenjtë.
unë
/ˈunə/
Përemër vetor i vetës së parë njëjës; tregon folësin.
vend
/vend/
Hapësirë a pikë ku ndodhet a vendoset diçka.
vetëm
/ˈvetəm/
Pa asnjë tjetër; i vetëmuar ose thjesht.
vij
/vij/
Afrohem drejt vendit ku ndodhet folësi; mbërrij.
vit
/vit/
Njësi kohore prej dymbëdhjetë muajsh.
vogël
/ˈvɔɡəl/
Që ka përmasa a sasi të pakta; jo i madh.
çfarë
/tʃˈfarə/
Përemër pyetës që kërkon të dijë natyrën a llojin e diçkaje.
është
/ˈəʃtə/
Veta e tretë njëjës e së tashmes së foljes 'jam'; tregon ekzistencë ose gjendje.