Sfoglia il vocabolario Esperanto

akvo

/ˈak.vo/

Travidebla senkolora likvaĵo, kiun oni trinkas kaj kiu formas riverojn, lagojn kaj marojn.

al

/al/

a

Preposizione che indica la direzione o il fine di un'azione, spesso il destinatario.

amiko

/aˈmi.ko/

Persono, al kiu oni sentas amikecon kaj kun kiu oni havas fidan kaj varman rilaton.

ankaŭ

/ˈan.kaʊ/

Adverbo, kiu aldonas ion al jam dirita afero, montrante ke io validas same.

ankoraŭ

/anˈko.raʊ/

ancora

Avverbio di tempo che indica la durata di uno stato fino al momento presente o una ripetizione.

antaŭ

/ˈan.taʊ/

Prepozicio, kiu montras pozicion en la fronto de io aŭ tempon pli fruan ol io.

aŭ

/aʊ/

Konjunkcio, kiu prezentas elekton aŭ alternativon inter du aŭ pli da eblecoj.

bela

/ˈbe.la/

Plaĉanta al la okuloj aŭ al la sentoj; havanta harmonion kaj agrablecon.

bona

/ˈbo.na/

Havanta pozitivajn ecojn; taŭga, kvalita aŭ morale laŭdinda.

de

/de/

di

Preposizione che indica possesso, origine, allontanamento o l'agente in una frase passiva.

devi

/ˈde.vi/

dovere

Essere costretto o necessario a fare qualcosa; avere un obbligo o una necessità.

diri

/ˈdi.ri/

Esprimi ion per vortoj; komuniki penson aŭ informon parole.

doni

/ˈdo.ni/

Transdoni ion al alia persono, tiel ke ĝi fariĝas ties; havigi ion al iu.

du

/du/

La numeralo, kiu esprimas la kvanton egalan al unu plus unu.

el

/el/

Prepozicio, kiu montras eliron el interno de io aŭ materialon, el kiu io konsistas.

en

/en/

Prepozicio, kiu montras troviĝon interne de io aŭ tempon, dum kiu io okazas.

esti

/ˈes.ti/

Ekzisti; havi ian econ aŭ staton; troviĝi en iu loko.

fari

/ˈfa.ri/

Krei aŭ produkti ion per ago; plenumi agon aŭ laboron.

granda

/ˈɡran.da/

Havanta ampleksan grandecon, dimension aŭ gravecon; ne malgranda.

havi

/ˈha.vi/

Posedi ion; teni ion kiel sian; enteni econ aŭ rilaton.

hejmo

/ˈhej.mo/

La loko, kie oni loĝas kaj sentas sin hejmece; la propra loĝejo kaj ties etoso.

hodiaŭ

/hoˈdi.aʊ/

oggi

Avverbio di tempo che indica il giorno presente; in questo giorno.

homo

/ˈho.mo/

Estaĵo apartenanta al la homa specio; individua persono, viro aŭ virino.

ili

/ˈi.li/

Persona pronomo de la tria persono plurala, uzata por pluraj personoj aŭ aĵoj.

infano

/inˈfa.no/

Juna homo, kiu ankoraŭ ne atingis plenaĝon; ido de gepatroj.

inter

/ˈin.ter/

tra

Preposizione che indica una posizione o un rapporto nel mezzo di due o più cose o persone.

iri

/ˈi.ri/

Moviĝi de unu loko al alia, precipe piede aŭ ĝenerale direktiĝi ien.

iu

/ˈi.u/

qualcuno, qualcosa

Parola indefinita che indica una persona o una cosa non precisata.

jam

/jam/

Adverbo de tempo, kiu montras, ke io okazis pli frue ol atendite aŭ ĝis la nuna momento.

jaro

/ˈja.ro/

Tempospaco de dek du monatoj; la periodo, dum kiu la Tero ĉirkaŭiras la Sunon.

jes

/jes/

sì

Parola di risposta affermativa o di assenso; contrario di «no».

kaj

/kaj/

Konjunkcio, kiu kunligas du aŭ pli da vortoj, frazpartoj aŭ frazoj samspecaj.

ke

/ke/

che

Congiunzione subordinante che introduce una proposizione subordinata sostantiva, collegandola alla frase principale.

kiam

/ˈki.am/

Demanda aŭ rilata adverbo de tempo, kiu demandas aŭ indikas la momenton de ago.

kie

/ˈki.e/

Demanda aŭ rilata adverbo de loko, kiu demandas aŭ indikas la lokon de io.

kiel

/ˈki.el/

Demanda aŭ rilata adverbo de maniero, kiu demandas aŭ montras la manieron aŭ gradon de io.

kio

/ˈki.o/

che cosa

Parola interrogativa o relativa che chiede di una cosa, di un fatto o di un’idea senza definirne il genere.

kiu

/ˈki.u/

Demanda aŭ rilata vorto, kiu identigas personon aŭ aĵon el difinita aro.

kun

/kun/

Prepozicio, kiu montras kunecon aŭ akompanon inter personoj aŭ aĵoj.

la

/la/

la

Articolo determinativo, usato prima di un sostantivo per indicare che si tratta di qualcosa di noto o già menzionato; non cambia secondo il numero o il caso.

labori

/laˈbo.ri/

Fari penan aŭ profesian agadon por atingi rezulton aŭ gajni vivrimedojn.

lando

/ˈlan.do/

paese

Territorio con confini definiti, governo proprio e popolazione; stato o nazione.

lerni

/ˈler.ni/

Akiri scion, kapablon aŭ kutimon per studo, ekzercado aŭ sperto.

li

/li/

lui

Pronome personale di terza persona singolare, usato per un essere maschile.

libro

/ˈli.bro/

libro

Insieme di fogli stampati o scritti rilegati che formano un'opera da leggere.

lingvo

/ˈliŋ.ɡvo/

lingua

Sistema di parole e regole mediante il quale le persone comunicano pensieri a voce o per iscritto.

loko

/ˈlo.ko/

Difinita parto de spaco; punkto aŭ areo, kie io troviĝas aŭ okazas.

malgranda

/mal.ˈɡran.da/

Havanta malgrandan grandecon aŭ dimension; ne granda.

mano

/ˈma.no/

La fina parto de la brako, konsistanta el manplato kaj kvin fingroj, uzata por preni kaj tuŝi.

manĝi

/ˈman.d͡ʒi/

mangiare

Introdurre il cibo in bocca, masticarlo e inghiottirlo per nutrirsi.

mi

/mi/

Persona pronomo de la unua persono singulara, per kiu la parolanto indikas sin mem.

morgaŭ

/ˈmor.ɡaʊ/

domani

Avverbio di tempo che indica il giorno immediatamente successivo a oggi.

multe

/ˈmul.te/

molto

Avverbio di quantità, che indica una grande quantità o un alto grado.

ne

/ne/

non

Parola che esprime negazione o disaccordo; si oppone all’affermazione della frase.

nenio

/neˈni.o/

Nea vorto, kiu montras la mankon de ajna afero; neniu aĵo entute.

ni

/ni/

Persona pronomo de la unua persono plurala, kiu inkluzivas la parolanton kaj aliajn.

nokto

/ˈnok.to/

notte

La parte del giorno senza luce solare, tra il tramonto e l'alba.

nomo

/ˈno.mo/

La vorto aŭ vortoj, per kiuj oni nomas kaj distingas personon, lokon aŭ aĵon.

nova

/ˈno.va/

Ĵus farita, akirita aŭ aperinta; ne ekzistinta antaŭe; ne malnova.

nun

/nun/

Adverbo de tempo, kiu indikas la nunan momenton; en ĉi tiu instanto.

nur

/nur/

Adverbo, kiu limigas al unu sola afero aŭ kvanto; ne pli ol.

ol

/ol/

di

Congiunzione di paragone, che segue «pli» o «malpli» per introdurre il termine di paragone.

paroli

/paˈro.li/

parlare

Esprimere pensieri con la voce e le parole; conversare o usare la lingua oralmente.

pensi

/ˈpen.si/

Uzi la menson por formi ideojn, opinii aŭ pripensi ion.

pli

/pli/

più

Avverbio di comparazione che indica un grado superiore; usato con «ol» per il confronto.

por

/por/

Prepozicio, kiu montras celon, destinon aŭ profiton de ago.

post

/post/

dopo

Preposizione che indica una posizione o un tempo successivo a qualcos'altro.

povi

/ˈpo.vi/

Havi la kapablon aŭ eblecon fari ion; esti permesita fari ion.

preni

/ˈpre.ni/

Kapti aŭ ekteni ion per la manoj; akiri aŭ elekti ion por si.

pri

/pri/

di

Preposizione che indica l'argomento o l'oggetto di cui si tratta nell'azione o nel pensiero.

scii

/ˈst͡si.i/

sapere

Avere conoscenza o informazione di qualcosa; essere certi di un fatto.

se

/se/

se

Congiunzione che introduce una condizione sotto la quale qualcosa accade o è valido.

sed

/sed/

Konjunkcio, kiu enkondukas kontraston aŭ malon al la antaŭe dirita.

sen

/sen/

Prepozicio, kiu montras mankon aŭ foreston de io.

sub

/sub/

sotto

Preposizione che indica una posizione più bassa rispetto a qualcosa d'altro o coperta da esso.

suno

/ˈsu.no/

sole

La stella centrale del sistema solare, fonte di luce e calore per la Terra.

sur

/sur/

su

Preposizione che indica una posizione sopra qualcosa e a contatto con la sua superficie.

tago

/ˈta.ɡo/

La periodo de dudek kvar horoj; ankaŭ la parto de tiu periodo, kiam estas hela lumo.

tempo

/ˈtem.po/

La daŭro, en kiu okazas eventoj; sinsekvo de momentoj kaj periodoj.

tiam

/ˈti.am/

Montra adverbo de tempo, kiu indikas difinitan momenton en la pasinteco aŭ estonteco.

tiel

/ˈti.el/

Montra adverbo de maniero aŭ grado; en tia maniero, tiagrade.

tio

/ˈti.o/

Montra pronomo, kiu indikas aferon aŭ ideon jam menciitan aŭ konatan, sen difini ĝian specon.

tiu

/ˈti.u/

Montra vorto, kiu indikas difinitan personon aŭ aĵon, ofte kun «ĉi» por proksimeco.

tre

/tre/

Adverbo de grado, kiu esprimas altan intensecon de eco aŭ ago.

tro

/tro/

Adverbo de grado, kiu montras troan kvanton aŭ intensecon, pli ol konvenas.

trovi

/ˈtro.vi/

Malkovri aŭ ekvidi ion, kion oni serĉis aŭ renkontis hazarde; opinii ion iel.

unu

/ˈu.nu/

uno

Il più piccolo numerale intero positivo; una singola quantità di qualcosa.

unua

/uˈnu.a/

primo

Numerale ordinale che indica che qualcosa è prima di tutte le altre in una sequenza o nel tempo.

urbo

/ˈur.bo/

Granda loĝloko kun konstruaĵoj, stratoj kaj administracio, pli granda ol vilaĝo.

veni

/ˈve.ni/

venire

Avvicinarsi al luogo del parlante o a un luogo determinato; arrivare.

vi

/vi/

tu/voi

Pronome personale della seconda persona, usato per una o più persone a cui ci si rivolge.

vidi

/ˈvi.di/

Percepti ion per la okuloj; rimarki aŭ observi vide.

vivo

/ˈvi.vo/

La stato de estado viva; la ekzistado de estaĵo de naskiĝo ĝis morto.

voli

/ˈvo.li/

Havi deziron aŭ intencon pri io; deziri, ke io okazu.

ĉar

/t͡ʃar/

Konjunkcio, kiu enkondukas kaŭzon aŭ kialon de la ĉefa aserto.

ĉi

/t͡ʃi/

Partiklo de proksimeco, kiu kun montraj tabelvortoj indikas ion proksiman al la parolanto.

ĉio

/ˈt͡ʃi.o/

Vorto, kiu ampleksas ĉiujn aferojn kune, sen escepto; la tuto de aĵoj.

ĉiu

/ˈt͡ʃi.u/

Vorto, kiu indikas ĉiun apartan membron de aro sen escepto.

ĉu

/t͡ʃu/

Demanda partiklo, kiu enkondukas jes-nean demandon; metata komence de la frazo.

ŝi

/ʃi/

Persona pronomo de la tria persono singulara, uzata por virina estaĵo.