1名詞可算名詞 [C]口:食べたり、話したり、呼吸したり、音を出したりするために顔にある開口部。mónd語源オランダ語 mond に由来し、さらに「口」を意味するゲルマン祖語 *munthaz にさかのぼる。例文Maak jou mond oop.Máák jóú mónd óóp.口を開けなさい。Sy het kos in haar mond.Sý hét kós ín háár mónd.彼女は口に食べ物を入れている。類義語bekmuil連語jou mond oopmaakmet die mond praatin die mond sitdie mond toemaakAI生成
2名詞可算名詞 [C]開口部や入り口。特に、川・洞窟など自然物の口を指す。mónd語源解剖学的な意味の「口」からの比喩的な拡張で、開口部を指す。例文Die mond van die rivier is breed.Díé mónd ván díé riviér ís brééd.川の河口は広い。Die grot se mond was donker.Díé grót sé mónd wás dónker.洞窟の入口は暗かった。類義語openingingang連語die mond van die rivierdie mond van die grotby die mond uitkomAI生成