1
名詞[C]; feminine singular, plural: حفيدات
孫娘。自分の息子または娘の娘。
ḥafīdah
発音
語源
From Arabic حَفِيد, meaning “grandchild” or “descendant,” formed from the root ح ف د, associated historically with serving or hastening.
例文
لدي حفيدة ذكية.
ladayya ḥafīdah dhakīyah.
私は賢い孫娘がいます。
أصبحت حفيدة الملك طبيبة.
aṣbaḥat ḥafīdat al-malik ṭabībah.
王の孫娘は医者になった。
連語
حفيدة العائلة
حفيدة الملك
حفيدة الابن
حفيدة البنت
AI生成