1
名詞[U]
凍った水。特に、物質または表面としての氷。
Éis
発音
語源
中高ドイツ語および古高ドイツ語 īs に由来し、「氷」を意味するゲルマン系の語にさかのぼる。
例文
Das Eis auf dem See ist dick.
Das Éis auf dem Sée ist díck.
湖の氷は厚い。
Im Winter bildet sich Eis auf den Straßen.
Im Wínter bíldet sich Éis auf den Stráßen.
冬には道路に氷ができる。
連語
dickes Eis
dünnes Eis
Eis kratzen
das Eis schmilzt
AI生成