読み込み中...
100語が見つかりました
av
/av/
水
axaftin
/aˈxaftɪn/
Lêkera ku bi devkî ragihandin an peyivînê nîşan dide.
bajar
/baˈʒaːɾ/
Cihê niştecihê yê mezin ê ku gelek mirov lê dijîn û navendên bazirganî û rêveberiyê tê de ne.
baş
/baːʃ/
良い
belê
/bɛˈlɛː/
はい
berê
/bɛˈɾɛː/
Di demeke borî de; beriya niha an beriya bûyerekê.
bi
/bɪ/
Daçek e ku amûr, alavî an hevrêtiyê nîşan dide.
bûn
/buːn/
Lêkera hebûnê an di rewşekê de manê; peywendiya navbera kirde û pêsteyê datîne.
dan
/daːn/
与える
dem
/dɛm/
時間
dest
/dɛst/
Endamê laş ê li dawiya milî ku pê tişt tên girtin.
di
/dɪ/
Daçek e ku bi piranî digel 'de' tê bikaranîn û navxweyîbûnê an demê nîşan dide.
dil
/dɪl/
Endamê laş ê ku xwîna laş dişoxilîne; herwiha navenda hest û hebûnê.
din
/dɪn/
Yê ku ne ev e; tiştek an kesek ji vê cuda.
dinya
/dɪnˈja/
Gerstêrka ku em lê dijîn û hemû tişt tê de ne; cîhan.
du
/du/
Hejmara piştî yekê; hejmara duyem.
dîtin
/diːˈtɪn/
Lêkera ku bi çavan têgihîştin an peydakirina tiştekî nîşan dide.
eger
/ɛˈɡɛɾ/
もし
em
/ɛm/
Cînavka kesê yekem ê pirjimar; axêver û kesên din bi hev re.
erê
/ɛˈɾɛː/
Bersiva erênî ya ku pejirandin an razîbûnê nîşan dide.
ev
/ɛv/
Amajekera nêzîk; tişta ku nêzî axêver e nîşan dide.
ew
/ɛw/
彼/それ
ez
/ɛz/
Cînavka kesê yekem ê yekjimar; ew kesê ku diaxive.
gava
/ɡaˈva/
Girêder e ku demê an rewşê diyar dike; dema ku.
gel
/ɡɛl/
Komek mezin a mirovan a ku xwedî çand, dîrok û zimanekî hevpar in; milet.
gelek
/ɡɛˈlɛk/
たくさん
germ
/ɡɛɾm/
Ya ku germahiya wê bilind e; dijberî sar.
girtin
/ɡɪɾˈtɪn/
取る
gotin
/ɡoˈtɪn/
Lêkera ku diyarkirina peyv an ramanê bi devkî nîşan dide.
gund
/ɡʊnd/
Cihê niştecihê yê piçûk ê li derveyî bajêr ku bi piranî cotkarî lê tê kirin.
hatin
/haˈtɪn/
来る
hebûn
/hɛˈbuːn/
Lêkera ku hebûn, milkiyet an peydabûna tiştekî diyar dike.
hemû
/hɛˈmuː/
Tevahiya kom an tiştekî; her yek ji bêyî ku tu ji derve bimîne.
her
/hɛɾ/
Bêje ye ku hemûyîtî an takekesîtiya her yekê ji komekê nîşan dide.
herî
/hɛˈɾiː/
Pêşpirtika ku pileya herî bilind (superlativ) çêdike; bi radeya herî zêde.
heta
/hɛˈta/
Daçek an girêder e ku sînorê dem an cihî nîşan dide; ta.
heye
/hɛˈjɛ/
ある
ji
/ʒɪ/
Daçek e ku jêder, koken an dûrketinê nîşan dide.
ji ber
/ʒɪ bɛɾ/
〜のために
ji bo
/ʒɪ boː/
Daçek e ku armanc, mebest an berjewendiyê nîşan dide.
jin
/ʒɪn/
Mirovê mê yê mezin; herwiha hevjîna mêr.
jiyan
/ʒɪˈjaːn/
Rewşa zindîbûnê; heyata mirov ji jidayikbûnê heta mirinê.
jê
/ʒɛː/
彼から
jî
/ʒiː/
〜も
kar
/kaːɾ/
Çalakiya ku mirov ji bo debarê an armancekê dike; xebat.
karin
/kaˈɾɪn/
できる
kengî
/kɛnˈɡiː/
いつ
kes
/kɛs/
Mirovek; her takê ji mirovan.
kirin
/kɪˈɾɪn/
Lêkera ku pêkanîna karekî an çalakiyekê nîşan dide.
ku
/ku/
Bêjeya girêdanê ya ku hevoka bindest bi hevoka serek ve girê dide.
ku derê
/ku dɛˈɾɛ/
Peyva pirsê ya ku li ser cih an mekanî dipirse.
kêm
/kɛːm/
少ない
kî
/kiː/
Cînavka pirsê ya ku li ser nasnameya kesekî dipirse.
li
/lɪ/
〜で、〜に
loma
/ˈloːma/
Gotina girêderê ya ku encam an sedemê diyar dike; ji ber vê yekê.
lê
/lɛː/
Bêjeya girêdanê ya ku dijberî an cudahiyekê nîşan dide.
mal
/mal/
Cihê ku mirov lê dijî û bi malbata xwe re dimîne; xanî.
me
/mɛ/
Cînavka kesê yekem ê pirjimar di rewşa çemandî de; ferehiya 'em'.
mezin
/mɛˈzɪn/
Ya ku ji ber pîvan, temen an girîngiya xwe ji yên din zêdetir e.
mêr
/mɛːɾ/
男
na
/na/
Bersiva neyînî ya ku red an neqebûlkirinê nîşan dide; dijberî 'erê'.
nan
/naːn/
Xwarina ku ji hevîrê genim tê çêkirin û di firnê de tê patin; xwarina sereke.
nav
/naːv/
Peyva ku pê kes an tiştek tê nasîn û gazîkirin.
ne
/nɛ/
Bêjeya neyîniyê ya ku wateya hevokê vediçerixîne û bi lêkera 'bûn' re tê bikaranîn.
niha
/nɪˈha/
Di vê kêliyê de; di dema ku em tê de ne.
nû
/nuː/
新しい
paşê
/paːˈʃɛː/
Piştî wextekê an bûyerekê; di demeke pêştir de.
pere
/pɛˈɾɛ/
Amûra danûstandinê ya ku pê tişt tên kirîn û firotin; dirav.
pir
/pɪɾ/
Bêje ye ku radeyeke bilind an gelek zêde nîşan dide.
piçûk
/pɪˈt͡ʃuːk/
Ya ku ji aliyê pîvan an temen ve ji yên din kêmtir e.
pê
/pɛː/
Kurtkirina 'bi wî/wê/wan'; daçeka 'bi' digel cînavkê.
roj
/ɾoʒ/
Dema ronahiyê ya di navbera hilatin û avabûna tavê de; her yek ji 24 saetan.
sal
/sal/
Dema dozdeh mehan an 365 rojan; demjimêra herî mezin a salnameyê.
sar
/saːɾ/
Ya ku germahiya wê kêm e; dijberî germ.
ser
/sɛɾ/
Endamê jorîn ê laş ê ku mejî û rû tê de ne.
sibê
/sɪˈbɛː/
明日
spas
/spaːs/
Peyva ku pê mirov ji kesekî re memnûniya xwe diyar dike; sipas.
tenê
/tɛˈnɛː/
Bê kesê an tiştekî din; bi tena serê xwe an bi tenê.
tişt
/tɪʃt/
もの
tu
/tu/
Cînavka kesê duyem ê yekjimar; ew kesê ku em jê re diaxivin.
tune
/tuˈnɛ/
Forma neyînî ya 'heye'; nebûna tiştekî diyar dike.
wek
/wɛk/
Daçek e ku wekhevî an berawirdê nîşan dide; mîna.
welat
/wɛˈlat/
Erd û axa ku milet lê dijî; niştiman.
wê
/wɛː/
Cînavka kesê sêyem ê mê di rewşa çemandî de; ferehiya 'ew'.
wî
/wiː/
Cînavka kesê sêyem ê nêr di rewşa çemandî de; ferehiya 'ew'.
xwarin
/xwaˈɾɪn/
食べる
xwestin
/xwɛsˈtɪn/
Lêkera ku daxwaz, meyl an hewesa tiştekî nîşan dide.
yek
/jɛk/
一
zanîn
/zaˈniːn/
Lêkera ku hebûna agahî an haydariya li ser tiştekî nîşan dide.
zarok
/zaˈɾok/
Mirovê biçûk ê ku hê negihîştiye; kur an keç a piçûk.
ziman
/zɪˈmaːn/
Pergala peyv û rêzikan a ku mirov pê danûstandinê dike; herwiha endamê devî.
zêde
/zɛːˈdɛ/
Ya ku ji pîvana asayî an pêwîst bêtir e; pir.
çav
/t͡ʃaːv/
Endamê laş ê ku pê tê dîtin.
çawa
/t͡ʃaˈwa/
Peyva pirsê ya ku li ser awa an rewşê dipirse.
çend
/t͡ʃɛnd/
いくつ
çi
/t͡ʃɪ/
何
çima
/t͡ʃɪˈma/
Peyva pirsê ya ku li ser sedem an egerî dipirse.
çûn
/t͡ʃuːn/
Lêkera ku ji cihekî dûrketin û ber bi cihekî din ve tevgerînê nîşan dide.
îro
/iːˈɾo/
Di vê rojê de; roja ku em tê de dijîn.
û
/uː/
と
av
/av/
水
人間、動物、植物が飲み、必要とする無色無臭の液体。
axaftin
/aˈxaftɪn/
Lêkera ku bi devkî ragihandin an peyivînê nîşan dide.
bajar
/baˈʒaːɾ/
Cihê niştecihê yê mezin ê ku gelek mirov lê dijîn û navendên bazirganî û rêveberiyê tê de ne.
baş
/baːʃ/
良い
肯定的な特徴を持つもの;悪くない。
belê
/bɛˈlɛː/
はい
丁重な肯定応答;はい。
berê
/bɛˈɾɛː/
Di demeke borî de; beriya niha an beriya bûyerekê.
bi
/bɪ/
Daçek e ku amûr, alavî an hevrêtiyê nîşan dide.
bûn
/buːn/
Lêkera hebûnê an di rewşekê de manê; peywendiya navbera kirde û pêsteyê datîne.
dan
/daːn/
与える
何かを他人の手に渡すこと、または差し出すことを表す動詞。
dem
/dɛm/
時間
出来事が連続して起こる流れ;物事が起こる時点。
dest
/dɛst/
Endamê laş ê li dawiya milî ku pê tişt tên girtin.
di
/dɪ/
Daçek e ku bi piranî digel 'de' tê bikaranîn û navxweyîbûnê an demê nîşan dide.
dil
/dɪl/
Endamê laş ê ku xwîna laş dişoxilîne; herwiha navenda hest û hebûnê.
din
/dɪn/
Yê ku ne ev e; tiştek an kesek ji vê cuda.
dinya
/dɪnˈja/
Gerstêrka ku em lê dijîn û hemû tişt tê de ne; cîhan.
du
/du/
Hejmara piştî yekê; hejmara duyem.
dîtin
/diːˈtɪn/
Lêkera ku bi çavan têgihîştin an peydakirina tiştekî nîşan dide.
eger
/ɛˈɡɛɾ/
もし
条件や仮定を表す接続詞。
em
/ɛm/
Cînavka kesê yekem ê pirjimar; axêver û kesên din bi hev re.
erê
/ɛˈɾɛː/
Bersiva erênî ya ku pejirandin an razîbûnê nîşan dide.
ev
/ɛv/
Amajekera nêzîk; tişta ku nêzî axêver e nîşan dide.
ew
/ɛw/
彼/それ
三人称単数の代名詞;ここにいない人、または私たちがそれについて話している物事。
ez
/ɛz/
Cînavka kesê yekem ê yekjimar; ew kesê ku diaxive.
gava
/ɡaˈva/
Girêder e ku demê an rewşê diyar dike; dema ku.
gel
/ɡɛl/
Komek mezin a mirovan a ku xwedî çand, dîrok û zimanekî hevpar in; milet.
gelek
/ɡɛˈlɛk/
たくさん
大きな数や量を示す語。多数の。
germ
/ɡɛɾm/
Ya ku germahiya wê bilind e; dijberî sar.
girtin
/ɡɪɾˈtɪn/
取る
手で何かを取ったり、つかんで自分のものにすることを表す動詞。
gotin
/ɡoˈtɪn/
Lêkera ku diyarkirina peyv an ramanê bi devkî nîşan dide.
gund
/ɡʊnd/
Cihê niştecihê yê piçûk ê li derveyî bajêr ku bi piranî cotkarî lê tê kirin.
hatin
/haˈtɪn/
来る
話し手のいる場所へ近づくことを表す動詞。
hebûn
/hɛˈbuːn/
Lêkera ku hebûn, milkiyet an peydabûna tiştekî diyar dike.
hemû
/hɛˈmuː/
Tevahiya kom an tiştekî; her yek ji bêyî ku tu ji derve bimîne.
her
/hɛɾ/
Bêje ye ku hemûyîtî an takekesîtiya her yekê ji komekê nîşan dide.
herî
/hɛˈɾiː/
Pêşpirtika ku pileya herî bilind (superlativ) çêdike; bi radeya herî zêde.
heta
/hɛˈta/
Daçek an girêder e ku sînorê dem an cihî nîşan dide; ta.
heye
/hɛˈjɛ/
ある
動詞「hebûn」の現在形単数。ある物の存在を表す。
ji
/ʒɪ/
Daçek e ku jêder, koken an dûrketinê nîşan dide.
ji ber
/ʒɪ bɛɾ/
〜のために
出来事の原因や理由を示す後置詞。
ji bo
/ʒɪ boː/
Daçek e ku armanc, mebest an berjewendiyê nîşan dide.
jin
/ʒɪn/
Mirovê mê yê mezin; herwiha hevjîna mêr.
jiyan
/ʒɪˈjaːn/
Rewşa zindîbûnê; heyata mirov ji jidayikbûnê heta mirinê.
jê
/ʒɛː/
彼から
「ji wî/wê/wan」の短縮形。代名詞に付く「ji」の縮約形。
jî
/ʒiː/
〜も
「〜も」「また」「同様に」の意味を表し、何かを付け加える語。
kar
/kaːɾ/
Çalakiya ku mirov ji bo debarê an armancekê dike; xebat.
karin
/kaˈɾɪn/
できる
何かをする能力や機会があることを示す動詞。可能である、できる。
kengî
/kɛnˈɡiː/
いつ
時間や時期をたずねる疑問詞。
kes
/kɛs/
Mirovek; her takê ji mirovan.
kirin
/kɪˈɾɪn/
Lêkera ku pêkanîna karekî an çalakiyekê nîşan dide.
ku
/ku/
Bêjeya girêdanê ya ku hevoka bindest bi hevoka serek ve girê dide.
ku derê
/ku dɛˈɾɛ/
Peyva pirsê ya ku li ser cih an mekanî dipirse.
kêm
/kɛːm/
少ない
通常または必要な量より少ない。
kî
/kiː/
Cînavka pirsê ya ku li ser nasnameya kesekî dipirse.
li
/lɪ/
〜で、〜に
物の場所や位置を示す前置詞。
loma
/ˈloːma/
Gotina girêderê ya ku encam an sedemê diyar dike; ji ber vê yekê.
lê
/lɛː/
Bêjeya girêdanê ya ku dijberî an cudahiyekê nîşan dide.
mal
/mal/
Cihê ku mirov lê dijî û bi malbata xwe re dimîne; xanî.
me
/mɛ/
Cînavka kesê yekem ê pirjimar di rewşa çemandî de; ferehiya 'em'.
mezin
/mɛˈzɪn/
Ya ku ji ber pîvan, temen an girîngiya xwe ji yên din zêdetir e.
mêr
/mɛːɾ/
男
成人した男性。女性の配偶者でもある。
na
/na/
Bersiva neyînî ya ku red an neqebûlkirinê nîşan dide; dijberî 'erê'.
nan
/naːn/
Xwarina ku ji hevîrê genim tê çêkirin û di firnê de tê patin; xwarina sereke.
nav
/naːv/
Peyva ku pê kes an tiştek tê nasîn û gazîkirin.
ne
/nɛ/
Bêjeya neyîniyê ya ku wateya hevokê vediçerixîne û bi lêkera 'bûn' re tê bikaranîn.
niha
/nɪˈha/
Di vê kêliyê de; di dema ku em tê de ne.
nû
/nuː/
新しい
新しく作られた、または手に入れられたもの。古くない。
paşê
/paːˈʃɛː/
Piştî wextekê an bûyerekê; di demeke pêştir de.
pere
/pɛˈɾɛ/
Amûra danûstandinê ya ku pê tişt tên kirîn û firotin; dirav.
pir
/pɪɾ/
Bêje ye ku radeyeke bilind an gelek zêde nîşan dide.
piçûk
/pɪˈt͡ʃuːk/
Ya ku ji aliyê pîvan an temen ve ji yên din kêmtir e.
pê
/pɛː/
Kurtkirina 'bi wî/wê/wan'; daçeka 'bi' digel cînavkê.
roj
/ɾoʒ/
Dema ronahiyê ya di navbera hilatin û avabûna tavê de; her yek ji 24 saetan.
sal
/sal/
Dema dozdeh mehan an 365 rojan; demjimêra herî mezin a salnameyê.
sar
/saːɾ/
Ya ku germahiya wê kêm e; dijberî germ.
ser
/sɛɾ/
Endamê jorîn ê laş ê ku mejî û rû tê de ne.
sibê
/sɪˈbɛː/
明日
今日の翌日。 また、昼前の時間。
spas
/spaːs/
Peyva ku pê mirov ji kesekî re memnûniya xwe diyar dike; sipas.
tenê
/tɛˈnɛː/
Bê kesê an tiştekî din; bi tena serê xwe an bi tenê.
tişt
/tɪʃt/
もの
名前をはっきり言わずに人が話題にする、あらゆる物・事柄・存在。
tu
/tu/
Cînavka kesê duyem ê yekjimar; ew kesê ku em jê re diaxivin.
tune
/tuˈnɛ/
Forma neyînî ya 'heye'; nebûna tiştekî diyar dike.
wek
/wɛk/
Daçek e ku wekhevî an berawirdê nîşan dide; mîna.
welat
/wɛˈlat/
Erd û axa ku milet lê dijî; niştiman.
wê
/wɛː/
Cînavka kesê sêyem ê mê di rewşa çemandî de; ferehiya 'ew'.
wî
/wiː/
Cînavka kesê sêyem ê nêr di rewşa çemandî de; ferehiya 'ew'.
xwarin
/xwaˈɾɪn/
食べる
口に食べ物を入れて飲み込むことを表す動詞。
xwestin
/xwɛsˈtɪn/
Lêkera ku daxwaz, meyl an hewesa tiştekî nîşan dide.
yek
/jɛk/
一
最初の数;数えるときの最小の数。
zanîn
/zaˈniːn/
Lêkera ku hebûna agahî an haydariya li ser tiştekî nîşan dide.
zarok
/zaˈɾok/
Mirovê biçûk ê ku hê negihîştiye; kur an keç a piçûk.
ziman
/zɪˈmaːn/
Pergala peyv û rêzikan a ku mirov pê danûstandinê dike; herwiha endamê devî.
zêde
/zɛːˈdɛ/
Ya ku ji pîvana asayî an pêwîst bêtir e; pir.
çav
/t͡ʃaːv/
Endamê laş ê ku pê tê dîtin.
çawa
/t͡ʃaˈwa/
Peyva pirsê ya ku li ser awa an rewşê dipirse.
çend
/t͡ʃɛnd/
いくつ
不定の少ない数を表したり、疑問文で数を尋ねたりする語。
çi
/t͡ʃɪ/
何
何かや話題について尋ねる疑問代名詞。
çima
/t͡ʃɪˈma/
Peyva pirsê ya ku li ser sedem an egerî dipirse.
çûn
/t͡ʃuːn/
Lêkera ku ji cihekî dûrketin û ber bi cihekî din ve tevgerînê nîşan dide.
îro
/iːˈɾo/
Di vê rojê de; roja ku em tê de dijîn.
û
/uː/
と
二つの語、文、または考えをつなぐ接続詞。