ルクセンブルク語の語彙を検索

a

/aː/

と

2つの語、または一緒に並ぶ2つの文をつなぐ。

Aarbecht

/ˈaːɐ̯bəɕt/

D'Aktivitéit fir déi ee bezuelt gëtt; de Beruff oder d'Tätegkeet.

al

/aːl/

Wat schonn zënter laangem existéiert oder e héicht Alter huet.

all

/al/

Weist op d'Gesamtheet oder op all eenzelt Element vun enger Grupp.

an

/an/

Weist op eng Plaz oder eng Richtung an d'Bannescht vun eppes.

ass

/as/

Drëtt Persoun Singular vum Verb 'sinn'; weist en Zoustand oder eng Eegeschaft un.

Auto

/ˈaʊto/

自動車

人を運ぶための、四つの車輪とエンジンを備えた乗り物。

d'

/d/

Bestëmmten Artikel fir weiblech a sächlech Substantiver an de Plural, virun engem Vokal ofgekierzt.

Dag

/daːx/

Eng Period vu véieranzwanzeg Stonnen oder d'Zäit vum Opgoen bis zum Ënnergoen vun der Sonn.

dann

/dan/

Weist eng zäitlech Reiefolleg oder eng logesch Konsequenz un.

dat

/dat/

その

中性名詞を指す指示詞または冠詞。

datt

/dat/

～と

目的語節や内容節を導く従属接続詞。

dee

/deː/

Weisend oder relativ Fürwuert fir männlech Substantiver.

den

/den/

Bestëmmten Artikel fir männlech Substantiver an de Singular.

do

/doː/

そこ

話し手から離れた場所で。

drénken

/ˈdʁeŋkən/

Eng Flëssegkeet an de Mond huelen an ofschlucken.

du

/duː/

Perséinlecht Fürwuert fir déi zweet Persoun Singular, familiär.

däin

/dɛːɪn/

君の

第2人称単数・親称の所有形。

dës

/dəis/

Weisend Fürwuert dat op eppes Nolet oder Bekanntes hiweist.

e

/ə/

不定冠詞

男性名詞および中性名詞の単数に用いる不定冠詞。

ech

/eɕ/

私

第一人称単数の人称代名詞。話し手を指す。

eis

/aɪs/

Objektsform (Akkusativ/Dativ) vum Fürwuert 'mir'.

elo

/əˈloː/

Am Moment wou een schwätzt; direkt.

eng

/əŋ/

一つの

女性名詞の単数に用いる不定冠詞。

eppes

/ˈɛpəs/

Onbestëmmt Fürwuert fir eng net méi genau benannt Saach.

esou

/əˈzəʊ/

Op déi Aart a Weis oder an deem Grad; weist op eppes hin dat scho bekannt ass.

fir

/fiːɐ̯/

Weist en Zweck, e Grond oder eng Bestëmmung un.

Fra

/fʁaː/

E weibleche erwuessene Mënsch; och eng Éifra.

Frënd

/fʁənt/

Eng Persoun déi ee gär huet a mat där ee gutt versteet.

gesinn

/ɡəˈzin/

見る

目で何かを知覚したり認識したりする。

ginn

/ɡin/

与える

何かを他の人に与える、または手渡す。

goen

/ˈɡoːən/

Sech zu Fouss oder allgemeng vun enger Plaz ewech bewegen.

grouss

/ɡʁəʊs/

大きい

大きさ、広がり、重要性が大きい。

gudden Dag

/ˈɡudən daːx/

Héiflech Begréissung déi ee soe kann wann een een dagsiwwer begéint.

gutt

/ɡut/

Vun héijer Qualitéit oder positiv; sou wéi et soll sinn.

gär

/ɡɛːɐ̯/

Dréckt aus datt een eppes mat Freed mécht oder eppes gären huet.

Haus

/haʊs/

E Gebai wou Leit dran wunnen.

haut

/haʊt/

今日

今いるその日。

hei

/haɪ/

Op dëser Plaz, do wou deen ass deen schwätzt.

hien

/hiən/

彼

男性の三人称単数の人称代名詞。

hir

/hiːɐ̯/

Possessiv fir déi drëtt Persoun weiblech Singular oder fir de Plural.

huelen

/ˈhuələn/

Eppes an d'Hand oder u sech huelen; och e Verkéiersmëttel benotzen.

hunn

/hun/

Eppes besëtzen oder verfügen; och Hëllefsverb fir de Perfekt.

iessen

/ˈiəsən/

食べる

食べ物を口に入れ、かんで飲み込むこと。

iwwer

/ˈivɐ/

Weist eng Plaz uewen driwwer oder d'Thema vun eppes un.

iwwerall

/ˈivɐʁal/

どこでも

あらゆる場所に。ある一か所だけではなく。

jiddereen

/ˈjidɐʁeːn/

Onbestëmmt Fürwuert dat all eenzel Persoun vun enger Grupp menge.

jo

/joː/

はい

応答の言葉。同意や肯定の「はい」を表す。

Joer

/joːɐ̯/

年

12か月の期間。地球が太陽の周りを1周するのにかかる時間。

Kand

/kant/

E jonke Mënsch dee nach net erwuess ass.

kann

/kan/

Drëtt oder éischt Persoun Singular vu 'kënnen'; dréckt eng Fäegkeet oder eng Méiglechkeet aus.

kee

/keː/

ない

否定冠詞；～でもない、まったく～ない。

kleng

/klɛŋ/

Vu wéineg Gréisst oder Ausdehnung.

kommen

/ˈkɔmən/

Sech op eng Plaz hin bewegen, do hi wou deen ass deen schwätzt.

kréien

/ˈkʁəiən/

Eppes vun engem aneren empfänken oder erhalen.

Land

/lant/

E Staat mat sengem Territoire; och d'Géigend ausserhalb vun der Stad.

Leit

/laɪt/

Eng Grupp vu Persounen; Mënschen am Allgemengen.

maachen

/ˈmaːxən/

Eppes erschafen, ausféieren oder zoustane bréngen.

Mann

/man/

E männlechen erwuessene Mënsch; och en Éimann.

mat

/mat/

〜と

同伴、手段、または結びつきを示す。

mengen

/ˈmeːŋən/

Eng Meenung hunn oder eppes gleewen; och eppes bestëmmtes soe wëllen.

merci

/ˈmɛʁsi/

Ausdrock vum Merci; ee bedankt sech fir eppes.

mir

/miːɐ̯/

Perséinlecht Fürwuert fir déi éischt Persoun Plural, 'ech' an anerer zesummen.

moien

/ˈmoːiən/

Allgemeng Begréissung zu all Auerzäit; entsprécht 'hallo'.

muer

/ˈmuːɐ̯/

Um Dag deen no haut kënnt.

muss

/mus/

〜しなければならない

「mussen」の形。義務や必要性を表す。

mä

/mɛː/

Adversativ Konjunktioun déi e Géigesaz oder eng Aschränkung aleet.

mäin

/mɛːɪn/

Possessiv fir déi éischt Persoun Singular; weist datt eppes mir gehéiert.

Mënsch

/mənʃ/

E Wiesen aus der Aart Homo sapiens; eng Persoun.

nach

/nax/

まだ

何かが続いている、またはまだその状態にあることを表す。

neen

/neːn/

Verneenungswuert; dréckt eng Oflehnung oder e Widderspréch aus.

nei

/naɪ/

Wat eréischt geschitt oder geschaf gouf, net al.

net

/net/

ない

否定語。あることが事実でないことを示す。

näischt

/nɛːɪʃt/

何も

何もないことを表す不定代名詞。まったく何もないこと。

nëmmen

/ˈnəmən/

〜だけ

一つの事柄や少数に限定し、それ以上ではない。

och

/ɔx/

も

何かが追加的に、または他の何かと同様に当てはまることを表す。

op

/op/

Weist eng Plaz uewen op eppes oder eng Richtung fort.

schaffen

/ˈʃafən/

働く

仕事をする。多くの場合、お金を稼ぐために。

schéin

/ʃəɪn/

美しい

目や感覚に心地よい；美的に魅力がある。

si

/siː/

彼女／彼ら

女性の三人称単数人称代名詞、または複数を表す代名詞。

sinn

/zin/

Existéieren oder e bestëmmten Zoustand hunn; och Hëllefsverb fir de Perfekt vu Beweegungsverben.

soen

/ˈzoːən/

Eppes mat Wierder ausdrécken oder matdeelen.

Stad

/ʃtaːt/

Eng grouss Uertschaft mat ville Leit, Haiser a Geschäfter; dacks d'Stad Lëtzebuerg gemengt.

säin

/zɛːɪn/

Possessiv fir déi drëtt Persoun männlech oder sächlech Singular.

vill

/fil/

Weist eng grouss Quantitéit oder Unzuel un.

vun

/fun/

〜の／から

出所、出発点、または所属を示す。

w.e.g.

/van eɕ ɡəˈlift/

お願いします

「wann ech gelift」の略。依頼の際に用いる丁寧な表現。

Waasser

/ˈvaːsɐ/

Déi klor Flëssegkeet ouni Faarf a Geschmaach déi een dréngt an déi a Baachen a Séien ass.

wann

/van/

Konditional oder temporal Konjunktioun; leet eng Bedingung oder e Zäitpunkt an.

wat

/vat/

Freewuert no enger Saach oder engem Sachverhalt.

well

/vel/

だから

理由を導く原因・理由の接続詞。

wien

/viən/

Freewuert no enger Persoun.

wou

/vəʊ/

どこ

場所を尋ねる疑問詞。

wunnen

/ˈvunən/

Op enger Plaz doheem sinn a stänneg do liewen.

wéi

/veː/

Freewuert no der Aart a Weis oder dem Grad.

wéini

/ˈveːni/

Freewuert no dem Zäitpunkt.

wëllen

/ˈvələn/

E Wonsch oder en Absicht hunn eppes ze maachen.

wëssen

/ˈvəsən/

Eng Informatioun am Kapp hunn; iwwer eppes Bescheed wëssen.

zu

/tsu/

Weist op eng Uertschaft oder eng Stad hin, wou eppes ass oder geschitt.

Zäit

/tsɛːɪt/

Dat wat een un der Auer mëscht; de Verlaf vun de Momenter, Stonnen an Deeg.