タジク語の語彙

ва

/va/

Пайвандаки пайвасткунандае, ки калимаҳо, ибораҳо ё ҷумлаҳоро ба ҳам мепайвандад.

ин

/in/

Ҷонишини ишоратие, ки ба чизу шахси наздик ишора мекунад.

дар

/dar/

Пешоянде, ки ҷой ё вақти воқеъ шудани чизеро мефаҳмонад.

ба

/ba/

Пешоянде, ки самт ё мақсади амалро нишон медиҳад.

аз

/az/

Пешоянде, ки ибтидо, манбаъ ё ҷудошавиро мефаҳмонад.

ки

/ki/

Пайвандаки тобеъкунандае, ки ҷумлаҳои пайравро ба ҷумлаи асосӣ мепайвандад.

ман

/man/

Ҷонишини шахси якуми танҳо, ки гӯянда худро ифода мекунад.

ӯ

/ɵ/

Ҷонишини шахси сеюми танҳо, ки ба одам ишора мекунад (зан ё мард).

ту

/tu/

Ҷонишини шахси дуюми танҳо, ки муроҷиати самимӣ ба ҳамсӯҳбатро ифода мекунад.

мо

/mo/

Ҷонишини шахси якуми ҷамъ, ки гӯяндаро бо дигарон якҷоя ифода мекунад.