1
명사[C]; feminine singular, plural: حفيدات
손녀. 자신의 아들이나 딸의 딸.
ḥafīdah
발음
어원
From Arabic حَفِيد, meaning “grandchild” or “descendant,” formed from the root ح ف د, associated historically with serving or hastening.
예문
لدي حفيدة ذكية.
ladayya ḥafīdah dhakīyah.
나는 똑똑한 손녀가 있다.
أصبحت حفيدة الملك طبيبة.
aṣbaḥat ḥafīdat al-malik ṭabībah.
왕의 손녀는 의사가 되었다.
연어
حفيدة العائلة
حفيدة الملك
حفيدة الابن
حفيدة البنت
AI 생성