1
명사[C; plural-only]
빗; 머리를 정돈하거나 엉킨 머리를 풀 때 쓰는 이빨이 있는 도구.
šúkos
발음
어원
An inherited Baltic word, related to Latvian suka ‘brush, comb’ and to Lithuanian šukuoti ‘to comb’.
예문
Mano šukos dingo.
Máno šúkos díngo.
내 빗이 없어졌어.
Ant stalo gulėjo šukos.
Ant stálo gúlėjo šúkos.
탁자 위에 빗이 놓여 있었다.
Šukos sulūžo, todėl nusipirkau naujas.
Šúkos sulūžo, todė́l nusipírkau náujas.
빗이 부러져서 새것을 샀다.
연어
plaukų šukos
tankios šukos
retos šukos
šukomis šukuoti plaukus
AI 생성