1
형용사adjective; usually used predicatively or attributively; comparative: ontevredener, superlative: meest ontevreden
불만족한; 어떤 상황, 결과, 사람 또는 사물에 대해 만족하지 않는 상태.
ontevréden
발음
어원
Formed from Dutch on- (“un-, not”) + tevreden (“satisfied, content”).
예문
De klant was ontevreden over de service.
De klánt was ontevréden over de sérvice.
그 고객은 서비스에 불만을 느꼈다.
Ze is ontevreden met haar cijfer.
Ze is ontevréden met haar cíjfer.
그녀는 자신의 성적에 만족하지 않는다.
Een ontevreden werknemer diende een klacht in.
Een ontevréden wérknemer diende een klácht in.
불만족한 직원이 불만을 제기했다.
연어
ontevreden zijn over
ontevreden zijn met
een ontevreden klant
ontevreden werknemers
ontevreden reageren
AI 생성