Kraunama...
100 žodžių rasta
অলপ
/ɔlɔp/
সামান্য পৰিমাণে; অকণমান।
অহা
/ɔha/
এঠাইৰ পৰা কথকৰ ওচৰলৈ আগমন কৰা।
আগত
/aɡɔt/
সন্মুখত বা পূৰ্বৰ সময়ত; আগফালে।
আছে
/asɛ/
কোনো বস্তু বা অৱস্থাৰ অস্তিত্ব বা উপস্থিতি বুজোৱা ক্ৰিয়া।
আজি
/azi/
বৰ্তমানৰ দিনটো; এই দিনা।
আপুনি
/apuni/
সন্মানৰ সৈতে সম্বোধন কৰোঁতে ব্যৱহৃত দ্বিতীয় পুৰুষ সৰ্বনাম।
আমি
/ami/
কথা কোৱা জনকে ধৰি একাধিক ব্যক্তিক বুজোৱা প্ৰথম পুৰুষ বহুবচন সৰ্বনাম।
আৰু
/aɹu/
দুটা শব্দ বা বাক্য সংযোগ কৰা সংযোজক অব্যয়; ইয়াৰ উপৰিও।
ইয়াত
/ijat/
এই ঠাইত; ওচৰৰ স্থানত।
এই
/ei/
ওচৰত থকা বস্তু বা ব্যক্তিক দেখুৱাবলৈ ব্যৱহৃত নিৰ্দেশক শব্দ।
একো
/ɛkʊ/
কোনো বস্তু নাই বুজোৱা নেতিবাচক সৰ্বনাম; একেবাৰে নাই।
এজন
/ɛzɔn/
এজন মানুহ; ব্যক্তি গণনাত ব্যৱহৃত এক।
এটা
/ɛta/
সংখ্যাত এক; সাধাৰণ বস্তু গণনাত ব্যৱহৃত।
এতিয়া
/ɛtia/
বৰ্তমান মুহূৰ্তত; এই সময়ত।
ওচৰত
/ʊsɔɹɔt/
কাষত বা সমীপত; ওচৰাওচৰি ঠাইত।
কথা
/kɔtʰa/
মুখেৰে কোৱা বাণী বা বিষয়; আলোচনা।
কম
/kɔm/
পৰিমাণ বা সংখ্যাত সৰু; অলপ।
কাম
/kam/
সম্পাদন কৰিব লগীয়া কাৰ্য বা শ্ৰম।
কালি
/kali/
অতীতৰ ঠিক আগৰ দিনটো; আকৌ, আহিবলগীয়া পিছদিনটো।
কি
/ki/
অজ্ঞাত বস্তু বা বিষয় সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক শব্দ।
কিছুমান
/kisuman/
অনিৰ্দিষ্ট সংখ্যক; কেইটামান।
কিতাপ
/kitap/
পঢ়িবলৈ বা জ্ঞান আহৰণ কৰিবলৈ লিখা পাতৰ সংকলন; পুথি।
কিন্তু
/kintu/
বিপৰীত বা ব্যতিক্ৰম বুজোৱা সংযোজক অব্যয়।
কিয়
/kijɔ/
কাৰণ বা হেতু সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক শব্দ।
কেতিয়া
/kɛtia/
সময় বা কাল সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক শব্দ।
কেনেকৈ
/kɛnɛkɔi/
পদ্ধতি বা উপায় সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক শব্দ; কি ধৰণে।
কোন
/kʊn/
অজ্ঞাত ব্যক্তিৰ পৰিচয় সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক সৰ্বনাম।
কোৱা
/kʊa/
মুখেৰে কথা প্ৰকাশ কৰা; বাক্য উচ্চাৰণ কৰা।
কৰা
/kɔɹa/
কোনো কাম বা কাৰ্য সম্পাদন কৰা; ঘটোৱা।
ক’ত
/kɔt/
স্থান সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক শব্দ; কোন ঠাইত।
খোৱা
/kʰʊa/
আহাৰ মুখেৰে গ্ৰহণ কৰি ভক্ষণ কৰা।
গতিকে
/ɡɔtikɛ/
সেয়েহে; উক্ত কাৰণৰ বাবে।
গাঁও
/ɡãɔ/
গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ জনবসতি; নগৰৰ বিপৰীত ঠাই।
গোটেই
/ɡʊtei/
সমগ্ৰ; সম্পূৰ্ণ বা আটাইখিনি।
ঘৰ
/ɡʱɔɹ/
মানুহে বসবাস কৰা গৃহ বা আবাসস্থান।
চকু
/sɔku/
দেখাৰ কাম কৰা শৰীৰৰ অংগ; নয়ন।
ছোৱালী
/sʊali/
স্ত্ৰী সন্তান; কম বয়সীয়া নাৰী শিশু।
জনা
/zɔna/
কোনো বিষয়ৰ জ্ঞান বা তথ্য থকা; অৱগত হোৱা।
টকা
/tɔka/
ভাৰতৰ মুদ্ৰা; ধন।
ডাঙৰ
/daŋɔɹ/
আকাৰত বৃহৎ বা বিশাল; পৰিমাণত বেছি।
তাত
/tat/
সেই ঠাইত; দূৰৰ স্থানত।
তুমি
/tumi/
সমবয়সী বা সৰু জনক সম্বোধন কৰোঁতে ব্যৱহৃত দ্বিতীয় পুৰুষ সৰ্বনাম।
তেওঁ
/teũ/
সন্মানীয় তৃতীয় পুৰুষ এজনক বুজোৱা সৰ্বনাম।
থকা
/tʰɔka/
কোনো ঠাইত অৱস্থান কৰা বা বাস কৰা; থিতাপি লোৱা।
দিন
/din/
সূৰ্যোদয়ৰ পৰা সূৰ্যাস্তলৈকে সময়; চব্বিশ ঘণ্টাৰ কাল।
দিয়া
/dia/
কাৰোবাক কোনো বস্তু হস্তান্তৰ কৰা বা অৰ্পণ কৰা।
দেউতা
/dɛuta/
জন্মদাতা পুৰুষ; পিতৃ।
দেখা
/dɛkʰa/
চকুৰে কোনো বস্তু বা দৃশ্য অৱলোকন কৰা।
দেশ
/dɛx/
এক নিৰ্দিষ্ট ভূখণ্ড আৰু তাত বাস কৰা জনগণৰ ৰাষ্ট্ৰ।
নতুন
/nɔtun/
সদ্য অহা বা সৃষ্ট হোৱা; পুৰণি নোহোৱা।
নহয়
/nɔhɔj/
অস্বীকৃতি বা নেতিবাচকতা সূচোৱা শব্দ; সত্য নহয়।
নহ’লে
/nɔhɔlɛ/
অন্যথা; সেইটো নহ’লে যি হ’ব।
নাই
/nai/
অস্তিত্বহীনতা বা অভাৱ বুজোৱা নেতিবাচক ক্ৰিয়া।
নাম
/nam/
ব্যক্তি বা বস্তুক চিনাক্ত কৰা শব্দ; আখ্যা।
নে
/nɛ/
বিকল্প বা প্ৰশ্ন বুজোৱা অব্যয়; ‘অথবা’ বা প্ৰশ্নসূচক।
পানী
/pani/
বৰণহীন, গন্ধহীন তৰল পদাৰ্থ যিটো খোৱা আৰু ব্যৱহাৰৰ বাবে অপৰিহাৰ্য।
পাৰি
/paɹi/
সামৰ্থ্য বা সক্ষমতা থকা; কৰিব সমৰ্থ হোৱা।
পিছত
/pisɔt/
কোনো ঘটনা বা সময়ৰ পাছৰ কালত; পশ্চাতে।
পুৰণি
/puɹɔni/
বহুদিনৰ; নতুন নোহোৱা।
পুৱা
/pua/
দিনৰ আৰম্ভণিৰ সময়; সূৰ্যোদয়ৰ কাল।
পোৱা
/pʊa/
কোনো বস্তু লাভ কৰা বা হাতত পোৱা।
পৰা
/pɔɹa/
আৰম্ভণিৰ স্থান বা কাল বুজোৱা অনুসৰ্গ; কোনো ঠাইৰ পৰা।
বছৰ
/bɔsɔɹ/
বাৰটা মাহৰ কাল; বৰ্ষ।
বজাৰ
/bɔzaɹ/
বস্তু কিনা-বেচা কৰা ঠাই; হাট।
বন্ধু
/bɔnˈdʱu/
যাৰ লগত হৃদ্যতা আৰু আন্তৰিকতা থাকে; সখী।
বহুত
/bɔhut/
পৰিমাণ বা সংখ্যাত অধিক; বহু।
বাট
/bat/
এঠাইৰ পৰা আন এঠাইলৈ যোৱা পথ বা ৰাস্তা।
বাবে
/babɛ/
উদ্দেশ্য বা কাৰণ বুজোৱা অনুসৰ্গ; নিমিত্তে।
বিচৰা
/bisɔɹa/
কোনো বস্তু বা ফলাফলৰ ইচ্ছা কৰা; কামনা কৰা।
বেছি
/bɛsi/
পৰিমাণ বা সংখ্যাত অধিক; বেছি।
বেয়া
/bɛja/
গুণত নিকৃষ্ট বা অসন্তোষজনক; মন্দ।
বৰ
/bɔɹ/
অতিশয় মাত্ৰাত; খুব।
ভবা
/bʱɔba/
মনতে চিন্তা কৰা বা বিবেচনা কৰা।
ভাত
/bʱat/
সিজোৱা চাউল; অসমীয়া লোকৰ প্ৰধান আহাৰ।
ভাল
/bʱal/
উত্তম গুণসম্পন্ন; মনোৰম বা সন্তোষজনক।
ভিতৰত
/bʱitɔɹɔt/
কোনো বস্তু বা ঠাইৰ অভ্যন্তৰত; মাজত।
মই
/mɔi/
কথা কোৱা ব্যক্তিয়ে নিজকে বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা সৰ্বনাম; প্ৰথম পুৰুষ একবচন।
মন
/mɔn/
চিন্তা, অনুভূতি আৰু ইচ্ছাৰ উৎস; হৃদয়।
মা
/ma/
জন্মদাত্ৰী নাৰী; জননী।
মানুহ
/manuh/
বুদ্ধিসম্পন্ন প্ৰাণী; নৰ-নাৰী সকল।
মূৰ
/muɹ/
শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশ য’ত মগজু আৰু মুখমণ্ডল থাকে।
যদি
/zɔdi/
চৰ্ত বা সম্ভাৱনা বুজোৱা সংযোজক অব্যয়।
যোৱা
/zʊa/
এঠাইৰ পৰা আন এঠাইলৈ গমন কৰা।
লগত
/lɔɡɔt/
কাৰোবাৰ সংগত বা সহিতে থকা বুজোৱা অনুসৰ্গ।
লগা
/lɔɡa/
প্ৰয়োজন হোৱা বা আৱশ্যক হোৱা।
লাগে
/laɡɛ/
প্ৰয়োজন হয়; আৱশ্যক হয়।
লৈ
/lɔi/
গন্তব্য বা দিশ বুজোৱা অনুসৰ্গ; কোনো ঠাইৰ ফালে।
লোৱা
/lʊa/
কোনো বস্তু হাতত গ্ৰহণ কৰা বা ল’বলৈ লোৱা।
ল’ৰা
/lɔɹa/
পুৰুষ সন্তান; কম বয়সীয়া ছোৱালী নোহোৱা শিশু।
শুনা
/xuna/
কাণেৰে শব্দ বা কথা গ্ৰহণ কৰা।
সকলো
/xɔkɔlʊ/
গোটেই; আটাইবোৰ বা সমগ্ৰ।
সময়
/xɔmɔj/
ঘটনা ঘটা বা কাম কৰাৰ কাল বা মুহূৰ্ত।
সি
/xi/
দূৰত থকা পুৰুষ এজনক বুজোৱা তৃতীয় পুৰুষ সৰ্বনাম।
সেই
/xei/
দূৰত থকা বস্তু বা ব্যক্তিক দেখুৱাবলৈ ব্যৱহৃত নিৰ্দেশক শব্দ।
স্কুল
/skul/
শিক্ষা লাভ কৰা প্ৰতিষ্ঠান; বিদ্যালয়।
সৰু
/xɔɹu/
আকাৰত সৰু বা ক্ষুদ্ৰ; বয়সত কম।
হয়
/hɔj/
সত্যতা বা স্বীকৃতি সূচোৱা সন্মতিসূচক শব্দ; ঠিক আছে।
হাত
/hat/
শৰীৰৰ ওপৰৰ অংগ, যাৰ সহায়ত মানুহে কাম কৰে।
হোৱা
/hʊa/
ঘটা বা সংঘটিত হোৱা; কোনো অৱস্থালৈ পৰিণত হোৱা।
ৰাতি
/ɹati/
সূৰ্যাস্তৰ পৰা সূৰ্যোদয়লৈকে অন্ধকাৰ সময়।
অলপ
/ɔlɔp/
সামান্য পৰিমাণে; অকণমান।
অহা
/ɔha/
এঠাইৰ পৰা কথকৰ ওচৰলৈ আগমন কৰা।
আগত
/aɡɔt/
সন্মুখত বা পূৰ্বৰ সময়ত; আগফালে।
আছে
/asɛ/
কোনো বস্তু বা অৱস্থাৰ অস্তিত্ব বা উপস্থিতি বুজোৱা ক্ৰিয়া।
আজি
/azi/
বৰ্তমানৰ দিনটো; এই দিনা।
আপুনি
/apuni/
সন্মানৰ সৈতে সম্বোধন কৰোঁতে ব্যৱহৃত দ্বিতীয় পুৰুষ সৰ্বনাম।
আমি
/ami/
কথা কোৱা জনকে ধৰি একাধিক ব্যক্তিক বুজোৱা প্ৰথম পুৰুষ বহুবচন সৰ্বনাম।
আৰু
/aɹu/
দুটা শব্দ বা বাক্য সংযোগ কৰা সংযোজক অব্যয়; ইয়াৰ উপৰিও।
ইয়াত
/ijat/
এই ঠাইত; ওচৰৰ স্থানত।
এই
/ei/
ওচৰত থকা বস্তু বা ব্যক্তিক দেখুৱাবলৈ ব্যৱহৃত নিৰ্দেশক শব্দ।
একো
/ɛkʊ/
কোনো বস্তু নাই বুজোৱা নেতিবাচক সৰ্বনাম; একেবাৰে নাই।
এজন
/ɛzɔn/
এজন মানুহ; ব্যক্তি গণনাত ব্যৱহৃত এক।
এটা
/ɛta/
সংখ্যাত এক; সাধাৰণ বস্তু গণনাত ব্যৱহৃত।
এতিয়া
/ɛtia/
বৰ্তমান মুহূৰ্তত; এই সময়ত।
ওচৰত
/ʊsɔɹɔt/
কাষত বা সমীপত; ওচৰাওচৰি ঠাইত।
কথা
/kɔtʰa/
মুখেৰে কোৱা বাণী বা বিষয়; আলোচনা।
কম
/kɔm/
পৰিমাণ বা সংখ্যাত সৰু; অলপ।
কাম
/kam/
সম্পাদন কৰিব লগীয়া কাৰ্য বা শ্ৰম।
কালি
/kali/
অতীতৰ ঠিক আগৰ দিনটো; আকৌ, আহিবলগীয়া পিছদিনটো।
কি
/ki/
অজ্ঞাত বস্তু বা বিষয় সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক শব্দ।
কিছুমান
/kisuman/
অনিৰ্দিষ্ট সংখ্যক; কেইটামান।
কিতাপ
/kitap/
পঢ়িবলৈ বা জ্ঞান আহৰণ কৰিবলৈ লিখা পাতৰ সংকলন; পুথি।
কিন্তু
/kintu/
বিপৰীত বা ব্যতিক্ৰম বুজোৱা সংযোজক অব্যয়।
কিয়
/kijɔ/
কাৰণ বা হেতু সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক শব্দ।
কেতিয়া
/kɛtia/
সময় বা কাল সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক শব্দ।
কেনেকৈ
/kɛnɛkɔi/
পদ্ধতি বা উপায় সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক শব্দ; কি ধৰণে।
কোন
/kʊn/
অজ্ঞাত ব্যক্তিৰ পৰিচয় সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক সৰ্বনাম।
কোৱা
/kʊa/
মুখেৰে কথা প্ৰকাশ কৰা; বাক্য উচ্চাৰণ কৰা।
কৰা
/kɔɹa/
কোনো কাম বা কাৰ্য সম্পাদন কৰা; ঘটোৱা।
ক’ত
/kɔt/
স্থান সোধিবলৈ ব্যৱহৃত প্ৰশ্নবাচক শব্দ; কোন ঠাইত।
খোৱা
/kʰʊa/
আহাৰ মুখেৰে গ্ৰহণ কৰি ভক্ষণ কৰা।
গতিকে
/ɡɔtikɛ/
সেয়েহে; উক্ত কাৰণৰ বাবে।
গাঁও
/ɡãɔ/
গ্ৰাম্য অঞ্চলৰ জনবসতি; নগৰৰ বিপৰীত ঠাই।
গোটেই
/ɡʊtei/
সমগ্ৰ; সম্পূৰ্ণ বা আটাইখিনি।
ঘৰ
/ɡʱɔɹ/
মানুহে বসবাস কৰা গৃহ বা আবাসস্থান।
চকু
/sɔku/
দেখাৰ কাম কৰা শৰীৰৰ অংগ; নয়ন।
ছোৱালী
/sʊali/
স্ত্ৰী সন্তান; কম বয়সীয়া নাৰী শিশু।
জনা
/zɔna/
কোনো বিষয়ৰ জ্ঞান বা তথ্য থকা; অৱগত হোৱা।
টকা
/tɔka/
ভাৰতৰ মুদ্ৰা; ধন।
ডাঙৰ
/daŋɔɹ/
আকাৰত বৃহৎ বা বিশাল; পৰিমাণত বেছি।
তাত
/tat/
সেই ঠাইত; দূৰৰ স্থানত।
তুমি
/tumi/
সমবয়সী বা সৰু জনক সম্বোধন কৰোঁতে ব্যৱহৃত দ্বিতীয় পুৰুষ সৰ্বনাম।
তেওঁ
/teũ/
সন্মানীয় তৃতীয় পুৰুষ এজনক বুজোৱা সৰ্বনাম।
থকা
/tʰɔka/
কোনো ঠাইত অৱস্থান কৰা বা বাস কৰা; থিতাপি লোৱা।
দিন
/din/
সূৰ্যোদয়ৰ পৰা সূৰ্যাস্তলৈকে সময়; চব্বিশ ঘণ্টাৰ কাল।
দিয়া
/dia/
কাৰোবাক কোনো বস্তু হস্তান্তৰ কৰা বা অৰ্পণ কৰা।
দেউতা
/dɛuta/
জন্মদাতা পুৰুষ; পিতৃ।
দেখা
/dɛkʰa/
চকুৰে কোনো বস্তু বা দৃশ্য অৱলোকন কৰা।
দেশ
/dɛx/
এক নিৰ্দিষ্ট ভূখণ্ড আৰু তাত বাস কৰা জনগণৰ ৰাষ্ট্ৰ।
নতুন
/nɔtun/
সদ্য অহা বা সৃষ্ট হোৱা; পুৰণি নোহোৱা।
নহয়
/nɔhɔj/
অস্বীকৃতি বা নেতিবাচকতা সূচোৱা শব্দ; সত্য নহয়।
নহ’লে
/nɔhɔlɛ/
অন্যথা; সেইটো নহ’লে যি হ’ব।
নাই
/nai/
অস্তিত্বহীনতা বা অভাৱ বুজোৱা নেতিবাচক ক্ৰিয়া।
নাম
/nam/
ব্যক্তি বা বস্তুক চিনাক্ত কৰা শব্দ; আখ্যা।
নে
/nɛ/
বিকল্প বা প্ৰশ্ন বুজোৱা অব্যয়; ‘অথবা’ বা প্ৰশ্নসূচক।
পানী
/pani/
বৰণহীন, গন্ধহীন তৰল পদাৰ্থ যিটো খোৱা আৰু ব্যৱহাৰৰ বাবে অপৰিহাৰ্য।
পাৰি
/paɹi/
সামৰ্থ্য বা সক্ষমতা থকা; কৰিব সমৰ্থ হোৱা।
পিছত
/pisɔt/
কোনো ঘটনা বা সময়ৰ পাছৰ কালত; পশ্চাতে।
পুৰণি
/puɹɔni/
বহুদিনৰ; নতুন নোহোৱা।
পুৱা
/pua/
দিনৰ আৰম্ভণিৰ সময়; সূৰ্যোদয়ৰ কাল।
পোৱা
/pʊa/
কোনো বস্তু লাভ কৰা বা হাতত পোৱা।
পৰা
/pɔɹa/
আৰম্ভণিৰ স্থান বা কাল বুজোৱা অনুসৰ্গ; কোনো ঠাইৰ পৰা।
বছৰ
/bɔsɔɹ/
বাৰটা মাহৰ কাল; বৰ্ষ।
বজাৰ
/bɔzaɹ/
বস্তু কিনা-বেচা কৰা ঠাই; হাট।
বন্ধু
/bɔnˈdʱu/
যাৰ লগত হৃদ্যতা আৰু আন্তৰিকতা থাকে; সখী।
বহুত
/bɔhut/
পৰিমাণ বা সংখ্যাত অধিক; বহু।
বাট
/bat/
এঠাইৰ পৰা আন এঠাইলৈ যোৱা পথ বা ৰাস্তা।
বাবে
/babɛ/
উদ্দেশ্য বা কাৰণ বুজোৱা অনুসৰ্গ; নিমিত্তে।
বিচৰা
/bisɔɹa/
কোনো বস্তু বা ফলাফলৰ ইচ্ছা কৰা; কামনা কৰা।
বেছি
/bɛsi/
পৰিমাণ বা সংখ্যাত অধিক; বেছি।
বেয়া
/bɛja/
গুণত নিকৃষ্ট বা অসন্তোষজনক; মন্দ।
বৰ
/bɔɹ/
অতিশয় মাত্ৰাত; খুব।
ভবা
/bʱɔba/
মনতে চিন্তা কৰা বা বিবেচনা কৰা।
ভাত
/bʱat/
সিজোৱা চাউল; অসমীয়া লোকৰ প্ৰধান আহাৰ।
ভাল
/bʱal/
উত্তম গুণসম্পন্ন; মনোৰম বা সন্তোষজনক।
ভিতৰত
/bʱitɔɹɔt/
কোনো বস্তু বা ঠাইৰ অভ্যন্তৰত; মাজত।
মই
/mɔi/
কথা কোৱা ব্যক্তিয়ে নিজকে বুজাবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা সৰ্বনাম; প্ৰথম পুৰুষ একবচন।
মন
/mɔn/
চিন্তা, অনুভূতি আৰু ইচ্ছাৰ উৎস; হৃদয়।
মা
/ma/
জন্মদাত্ৰী নাৰী; জননী।
মানুহ
/manuh/
বুদ্ধিসম্পন্ন প্ৰাণী; নৰ-নাৰী সকল।
মূৰ
/muɹ/
শৰীৰৰ ওপৰৰ অংশ য’ত মগজু আৰু মুখমণ্ডল থাকে।
যদি
/zɔdi/
চৰ্ত বা সম্ভাৱনা বুজোৱা সংযোজক অব্যয়।
যোৱা
/zʊa/
এঠাইৰ পৰা আন এঠাইলৈ গমন কৰা।
লগত
/lɔɡɔt/
কাৰোবাৰ সংগত বা সহিতে থকা বুজোৱা অনুসৰ্গ।
লগা
/lɔɡa/
প্ৰয়োজন হোৱা বা আৱশ্যক হোৱা।
লাগে
/laɡɛ/
প্ৰয়োজন হয়; আৱশ্যক হয়।
লৈ
/lɔi/
গন্তব্য বা দিশ বুজোৱা অনুসৰ্গ; কোনো ঠাইৰ ফালে।
লোৱা
/lʊa/
কোনো বস্তু হাতত গ্ৰহণ কৰা বা ল’বলৈ লোৱা।
ল’ৰা
/lɔɹa/
পুৰুষ সন্তান; কম বয়সীয়া ছোৱালী নোহোৱা শিশু।
শুনা
/xuna/
কাণেৰে শব্দ বা কথা গ্ৰহণ কৰা।
সকলো
/xɔkɔlʊ/
গোটেই; আটাইবোৰ বা সমগ্ৰ।
সময়
/xɔmɔj/
ঘটনা ঘটা বা কাম কৰাৰ কাল বা মুহূৰ্ত।
সি
/xi/
দূৰত থকা পুৰুষ এজনক বুজোৱা তৃতীয় পুৰুষ সৰ্বনাম।
সেই
/xei/
দূৰত থকা বস্তু বা ব্যক্তিক দেখুৱাবলৈ ব্যৱহৃত নিৰ্দেশক শব্দ।
স্কুল
/skul/
শিক্ষা লাভ কৰা প্ৰতিষ্ঠান; বিদ্যালয়।
সৰু
/xɔɹu/
আকাৰত সৰু বা ক্ষুদ্ৰ; বয়সত কম।
হয়
/hɔj/
সত্যতা বা স্বীকৃতি সূচোৱা সন্মতিসূচক শব্দ; ঠিক আছে।
হাত
/hat/
শৰীৰৰ ওপৰৰ অংগ, যাৰ সহায়ত মানুহে কাম কৰে।
হোৱা
/hʊa/
ঘটা বা সংঘটিত হোৱা; কোনো অৱস্থালৈ পৰিণত হোৱা।
ৰাতি
/ɹati/
সূৰ্যাস্তৰ পৰা সূৰ্যোদয়লৈকে অন্ধকাৰ সময়।