Armėnų žodynas

ես

/jɛs/

aš

Pirmojo asmens vienaskaitos asmeninis įvardis, kuriuo kalbantysis nurodo save.

ունենալ

/unɛˈnɑl/

turėti

Turėti ką nors kaip nuosavybę ar savybę.

որ

/vɔɾ/

Ստորադասական շաղկապ, որ ներմուծում է երկրորդական նախադասություն։

եւ

/jɛv/

ir

Jungtukas, jungiantis žodžius, žodžių junginius arba sakinius.

նա

/nɑ/

jis/ji

Trečiojo asmens vienaskaitos įvardis, vartojamas vietoj nurodyto asmens arba daikto.

լինել

/liˈnɛl/

Գոյություն ունենալ, ինչ-որ վիճակում կամ տեղում գտնվել։

այն

/ɑjn/

Ցուցական դերանուն՝ խոսողից հեռու գտնվող առարկան մատնանշելու համար։

այո

/ɑˈjɔ/

Հաստատում արտահայտող բառ՝ համաձայնության կամ դրական պատասխանի համար։

անել

/ɑˈnɛl/

daryti

Atlikti kokį nors veiksmą, įvykdyti.

մարդ

/mɑɾtʰ/

žmogus

Mąstantis ir kalbantis gyvas padaras; žmonių giminės atstovas.