Kraunama...
100 žodžių rasta
af
/aːv/
nuo
aftur
/ˈaftʏr/
atviksorð sem táknar á ný, í annað sinn, eða til baka.
allt
/al̥t/
viskas
alltaf
/ˈal̥taf/
atviksorð sem táknar á öllum tímum, án undantekninga.
annar
/ˈanːar/
kitas
að
/að/
kad
aðeins
/ˈaːðeins/
atviksorð sem táknar einungis, ekki meira en, eða örlítið.
bara
/ˈpaːra/
atviksorð sem táknar einungis eða ekkert annað en; algengt í talmáli.
barn
/patn̥/
vaikas
dagur
/ˈtaːɣʏr/
tímabil frá miðnætti til miðnættis, eða bjartur hluti sólarhringsins.
eftir
/ˈɛftɪr/
forsetning sem táknar tíma á eftir einhverju eða höfund verks.
eiga
/ˈeiːja/
að hafa eignarrétt á einhverju eða vera skyldur til einhvers.
einn
/eitn̥/
vienas
ekki
/ˈɛhcɪ/
neitunaratviksorð sem afneitar sögn eða fullyrðingu.
en
/ɛːn/
samtenging sem táknar andstæðu eða mótsögn milli tveggja liða.
er
/ɛːr/
3. persóna eintölu í nútíð af sögninni „vera“; táknar tilvist eða eiginleika.
eða
/ˈɛːða/
arba
fara
/ˈfaːra/
að hreyfast frá einum stað til annars, að leggja af stað.
fyrir
/ˈfɪːrɪr/
forsetning sem táknar tilgang, framan við eitthvað eða í þágu einhvers.
gaman
/ˈkaːman/
ánægja eða skemmtun; oft í orðasambandi eins og „það er gaman“.
gera
/ˈcɛːra/
að framkvæma verk, búa til eða valda einhverju.
geta
/ˈcɛːta/
að vera fær um að gera eitthvað; hafa getu eða möguleika.
gott
/kɔht/
geras
góður
/ˈkouːðʏr/
sem hefur góða eiginleika, er af háum gæðum eða vænn í lund.
hafa
/ˈhaːva/
turėti
hann
/hanː/
persónufornafn í 3. persónu eintölu karlkyns sem vísar til karlmanns eða karlkyns orðs.
heima
/ˈheiːma/
atviksorð sem táknar að vera á heimili sínu eða staddur í heimahúsi.
heita
/ˈheiːta/
að bera tiltekið nafn.
hjá
/çauː/
forsetning sem táknar að vera hjá eða í nálægð einhvers, oft persónu.
hvað
/kvað/
kas
hvaða
/ˈkvaːða/
kuris
hver
/kvɛːr/
kas
hvernig
/ˈkvɛtnɪɣ/
spurnaratviksorð sem spyr um hátt eða aðferð.
hér
/hjɛːr/
atviksorð sem táknar á þessum stað, nálægt þeim sem talar.
hún
/huːn/
ji
hús
/huːs/
bygging sem fólk býr í eða notar.
já
/jauː/
játunarorð sem lýsir samþykki eða jákvæðu svari.
kannski
/ˈkʰansciː/
galbūt
koma
/ˈkʰɔːma/
að nálgast eða komast á þann stað þar sem talandinn er.
kona
/ˈkʰɔːna/
fullorðin kvenkyns mannvera; einnig eiginkona.
kvöld
/kvœlt/
síðasti hluti dagsins, þegar tekur að dimma en fyrir nótt.
land
/lant/
afmarkað svæði jarðar með sjálfstæðri stjórn; einnig þurrlendi.
líf
/liːv/
það ástand að vera lifandi; tilvera lífveru frá fæðingu til dauða.
líka
/ˈliːka/
atviksorð sem táknar að eitthvað gildi einnig eða jafnframt.
lítill
/ˈliːtɪtl̥/
sem er smár að stærð eða umfangi.
maður
/ˈmaːðʏr/
mannvera; oft notað um karlmann eða sem óákveðið fornafn um fólk almennt.
með
/mɛːð/
su
mig
/mɪːɣ/
þolfall af persónufornafninu „ég“.
mikill
/ˈmɪːcɪtl̥/
sem er stór, umfangsmikill eða í miklu magni.
mikið
/ˈmɪːcɪð/
atviksorð eða lýsingarorð sem táknar stórt magn eða háan gráðu.
af
/aːv/
nuo
prielinksnis, reiškiantis kilmę, priežastį arba dalį ko nors.
aftur
/ˈaftʏr/
atviksorð sem táknar á ný, í annað sinn, eða til baka.
allt
/al̥t/
viskas
Neapibrėžtasis įvardis, žymintis visumą arba kiekvieną atskirą dalyką.
alltaf
/ˈal̥taf/
atviksorð sem táknar á öllum tímum, án undantekninga.
annar
/ˈanːar/
kitas
neapibrėžiamasis įvardis, žymintis antrąjį iš dviejų arba kitą, ne tą, kuris buvo paminėtas.
að
/að/
kad
jungtukas, jungiantis šalutinį sakinį arba veiksmažodžio bendratį.
aðeins
/ˈaːðeins/
atviksorð sem táknar einungis, ekki meira en, eða örlítið.
bara
/ˈpaːra/
atviksorð sem táknar einungis eða ekkert annað en; algengt í talmáli.
barn
/patn̥/
vaikas
jaunas žmogaus palikuonis, kuris dar nėra suaugęs.
dagur
/ˈtaːɣʏr/
tímabil frá miðnætti til miðnættis, eða bjartur hluti sólarhringsins.
eftir
/ˈɛftɪr/
forsetning sem táknar tíma á eftir einhverju eða höfund verks.
eiga
/ˈeiːja/
að hafa eignarrétt á einhverju eða vera skyldur til einhvers.
einn
/eitn̥/
vienas
skaitvardis, reiškiantis vieną, numeris 1.
ekki
/ˈɛhcɪ/
neitunaratviksorð sem afneitar sögn eða fullyrðingu.
en
/ɛːn/
samtenging sem táknar andstæðu eða mótsögn milli tveggja liða.
er
/ɛːr/
3. persóna eintölu í nútíð af sögninni „vera“; táknar tilvist eða eiginleika.
eða
/ˈɛːða/
arba
sujungtukas, žymintis pasirinkimą tarp dviejų ar daugiau variantų.
fara
/ˈfaːra/
að hreyfast frá einum stað til annars, að leggja af stað.
fyrir
/ˈfɪːrɪr/
forsetning sem táknar tilgang, framan við eitthvað eða í þágu einhvers.
gaman
/ˈkaːman/
ánægja eða skemmtun; oft í orðasambandi eins og „það er gaman“.
gera
/ˈcɛːra/
að framkvæma verk, búa til eða valda einhverju.
geta
/ˈcɛːta/
að vera fær um að gera eitthvað; hafa getu eða möguleika.
gott
/kɔht/
geras
būdvardžio „geras“ bevardė giminė; tokios kokybės, kuri yra gera ar maloni.
góður
/ˈkouːðʏr/
sem hefur góða eiginleika, er af háum gæðum eða vænn í lund.
hafa
/ˈhaːva/
turėti
turėti ką nors, laikyti ar valdyti ką nors; taip pat pagalbinis veiksmažodis esamajam laikui sudaryti.
hann
/hanː/
persónufornafn í 3. persónu eintölu karlkyns sem vísar til karlmanns eða karlkyns orðs.
heima
/ˈheiːma/
atviksorð sem táknar að vera á heimili sínu eða staddur í heimahúsi.
heita
/ˈheiːta/
að bera tiltekið nafn.
hjá
/çauː/
forsetning sem táknar að vera hjá eða í nálægð einhvers, oft persónu.
hvað
/kvað/
kas
klausiamasis įvardis, kuriuo klausiama apie daiktą, dalyką ar įvykį.
hvaða
/ˈkvaːða/
kuris
klausiamasis įvardis, klausiantis, kokios rūšies ar kurio iš daugelio variantų.
hver
/kvɛːr/
kas
klausiamasis įvardis, kuriuo teiraujamasi apie asmenį arba individą iš grupės.
hvernig
/ˈkvɛtnɪɣ/
spurnaratviksorð sem spyr um hátt eða aðferð.
hér
/hjɛːr/
atviksorð sem táknar á þessum stað, nálægt þeim sem talar.
hún
/huːn/
ji
3-iojo asmens vienaskaitos įvardis, vartojamas moteriai ar moteriškos giminės žodžiui nusakyti.
hús
/huːs/
bygging sem fólk býr í eða notar.
já
/jauː/
játunarorð sem lýsir samþykki eða jákvæðu svari.
kannski
/ˈkʰansciː/
galbūt
prieveiksmis, reiškiantis neapibrėžtumą arba galimybę, galbūt.
koma
/ˈkʰɔːma/
að nálgast eða komast á þann stað þar sem talandinn er.
kona
/ˈkʰɔːna/
fullorðin kvenkyns mannvera; einnig eiginkona.
kvöld
/kvœlt/
síðasti hluti dagsins, þegar tekur að dimma en fyrir nótt.
land
/lant/
afmarkað svæði jarðar með sjálfstæðri stjórn; einnig þurrlendi.
líf
/liːv/
það ástand að vera lifandi; tilvera lífveru frá fæðingu til dauða.
líka
/ˈliːka/
atviksorð sem táknar að eitthvað gildi einnig eða jafnframt.
lítill
/ˈliːtɪtl̥/
sem er smár að stærð eða umfangi.
maður
/ˈmaːðʏr/
mannvera; oft notað um karlmann eða sem óákveðið fornafn um fólk almennt.
með
/mɛːð/
su
prielinksnis, reiškiantis buvimą kartu, palydą arba įrankį, kuriuo kas nors naudojamasi
mig
/mɪːɣ/
þolfall af persónufornafninu „ég“.
mikill
/ˈmɪːcɪtl̥/
sem er stór, umfangsmikill eða í miklu magni.
mikið
/ˈmɪːcɪð/
atviksorð eða lýsingarorð sem táknar stórt magn eða háan gráðu.