Kraunama...
100 žodžių rasta
a
/aː/
ir
Aarbecht
/ˈaːɐ̯bəɕt/
D'Aktivitéit fir déi ee bezuelt gëtt; de Beruff oder d'Tätegkeet.
al
/aːl/
senas
all
/al/
Weist op d'Gesamtheet oder op all eenzelt Element vun enger Grupp.
an
/an/
Weist op eng Plaz oder eng Richtung an d'Bannescht vun eppes.
ass
/as/
Drëtt Persoun Singular vum Verb 'sinn'; weist en Zoustand oder eng Eegeschaft un.
Auto
/ˈaʊto/
E Gefier mat véier Rieder an engem Motor fir Leit ze transportéieren.
d'
/d/
artiklis
Dag
/daːx/
diena
dann
/dan/
Weist eng zäitlech Reiefolleg oder eng logesch Konsequenz un.
dat
/dat/
tas
datt
/dat/
Ënneruerdnend Konjunktioun déi en Objektsaz oder en Inhaltssaz aleet.
dee
/deː/
tas
den
/den/
tas
do
/doː/
ten
drénken
/ˈdʁeŋkən/
Eng Flëssegkeet an de Mond huelen an ofschlucken.
du
/duː/
tu
däin
/dɛːɪn/
Possessiv fir déi zweet Persoun Singular, familiär.
dës
/dəis/
Weisend Fürwuert dat op eppes Nolet oder Bekanntes hiweist.
e
/ə/
Onbestëmmten Artikel fir männlech a sächlech Substantiver am Singular.
ech
/eɕ/
aš
eis
/aɪs/
Objektsform (Akkusativ/Dativ) vum Fürwuert 'mir'.
elo
/əˈloː/
dabar
eng
/əŋ/
viena
eppes
/ˈɛpəs/
kažkas
esou
/əˈzəʊ/
Op déi Aart a Weis oder an deem Grad; weist op eppes hin dat scho bekannt ass.
fir
/fiːɐ̯/
Weist en Zweck, e Grond oder eng Bestëmmung un.
Fra
/fʁaː/
moteris
Frënd
/fʁənt/
Eng Persoun déi ee gär huet a mat där ee gutt versteet.
gesinn
/ɡəˈzin/
Mat den Aen eppes wuelhuelen oder erkennen.
ginn
/ɡin/
Eppes engem anere ginn oder iwwerreechen.
goen
/ˈɡoːən/
Sech zu Fouss oder allgemeng vun enger Plaz ewech bewegen.
grouss
/ɡʁəʊs/
Vu bedeitender Gréisst, Ausdehnung oder Wichtegkeet.
gudden Dag
/ˈɡudən daːx/
Héiflech Begréissung déi ee soe kann wann een een dagsiwwer begéint.
gutt
/ɡut/
geras
gär
/ɡɛːɐ̯/
Dréckt aus datt een eppes mat Freed mécht oder eppes gären huet.
Haus
/haʊs/
E Gebai wou Leit dran wunnen.
haut
/haʊt/
Um Dag wou een sech elo befënnt.
hei
/haɪ/
Op dëser Plaz, do wou deen ass deen schwätzt.
hien
/hiən/
jis
hir
/hiːɐ̯/
jos / jų
huelen
/ˈhuələn/
Eppes an d'Hand oder u sech huelen; och e Verkéiersmëttel benotzen.
hunn
/hun/
turėti
iessen
/ˈiəsən/
Iesswueren an de Mond huelen, kauen an ofschlucken.
iwwer
/ˈivɐ/
Weist eng Plaz uewen driwwer oder d'Thema vun eppes un.
iwwerall
/ˈivɐʁal/
Op all Plaz; net nëmmen op enger Plaz.
jiddereen
/ˈjidɐʁeːn/
Onbestëmmt Fürwuert dat all eenzel Persoun vun enger Grupp menge.
jo
/joː/
Bejeeungswuert; dréckt Zoustëmmung oder e Jo aus.
Joer
/joːɐ̯/
metai
Kand
/kant/
E jonke Mënsch dee nach net erwuess ass.
kann
/kan/
Drëtt oder éischt Persoun Singular vu 'kënnen'; dréckt eng Fäegkeet oder eng Méiglechkeet aus.
kee
/keː/
Verneenende Artikel; net ee, guer keen.
kleng
/klɛŋ/
Vu wéineg Gréisst oder Ausdehnung.
kommen
/ˈkɔmən/
Sech op eng Plaz hin bewegen, do hi wou deen ass deen schwätzt.
kréien
/ˈkʁəiən/
Eppes vun engem aneren empfänken oder erhalen.
Land
/lant/
E Staat mat sengem Territoire; och d'Géigend ausserhalb vun der Stad.
Leit
/laɪt/
Eng Grupp vu Persounen; Mënschen am Allgemengen.
maachen
/ˈmaːxən/
Eppes erschafen, ausféieren oder zoustane bréngen.
Mann
/man/
E männlechen erwuessene Mënsch; och en Éimann.
mat
/mat/
Weist eng Begleedung, e Mëttel oder eng Verbindung un.
mengen
/ˈmeːŋən/
manyti
merci
/ˈmɛʁsi/
ačiū
mir
/miːɐ̯/
Perséinlecht Fürwuert fir déi éischt Persoun Plural, 'ech' an anerer zesummen.
moien
/ˈmoːiən/
Allgemeng Begréissung zu all Auerzäit; entsprécht 'hallo'.
muer
/ˈmuːɐ̯/
Um Dag deen no haut kënnt.
muss
/mus/
Form vu 'mussen'; dréckt eng Verpflichtung oder eng Noutwennegkeet aus.
mä
/mɛː/
Adversativ Konjunktioun déi e Géigesaz oder eng Aschränkung aleet.
mäin
/mɛːɪn/
Possessiv fir déi éischt Persoun Singular; weist datt eppes mir gehéiert.
Mënsch
/mənʃ/
E Wiesen aus der Aart Homo sapiens; eng Persoun.
nach
/nax/
Dréckt aus datt eppes weider dauert oder nach ëmmer de Fall ass.
neen
/neːn/
Verneenungswuert; dréckt eng Oflehnung oder e Widderspréch aus.
nei
/naɪ/
naujas
net
/net/
ne
näischt
/nɛːɪʃt/
Onbestëmmt Fürwuert dat ausdréckt datt et keng Saach gëtt; guer keng Saach.
nëmmen
/ˈnəmən/
Schränkt op eng eenzeg Saach oder eng kleng Zuel an; net méi wéi.
och
/ɔx/
taip pat
op
/op/
Weist eng Plaz uewen op eppes oder eng Richtung fort.
schaffen
/ˈʃafən/
dirbti
schéin
/ʃəɪn/
Wat dem Aa oder dem Gefill gefält; ästheetesch uspriechend.
si
/siː/
Perséinlecht Fürwuert fir déi drëtt Persoun weiblech Singular oder fir de Plural.
sinn
/zin/
Existéieren oder e bestëmmten Zoustand hunn; och Hëllefsverb fir de Perfekt vu Beweegungsverben.
soen
/ˈzoːən/
Eppes mat Wierder ausdrécken oder matdeelen.
Stad
/ʃtaːt/
Eng grouss Uertschaft mat ville Leit, Haiser a Geschäfter; dacks d'Stad Lëtzebuerg gemengt.
säin
/zɛːɪn/
Possessiv fir déi drëtt Persoun männlech oder sächlech Singular.
vill
/fil/
Weist eng grouss Quantitéit oder Unzuel un.
vun
/fun/
Weist d'Hierkonft, den Ausgangspunkt oder d'Zougehéieregkeet un.
w.e.g.
/van eɕ ɡəˈlift/
Ofkierzung vu 'wann ech gelift'; héiflech Bidderformel bei enger Ufro.
Waasser
/ˈvaːsɐ/
Déi klor Flëssegkeet ouni Faarf a Geschmaach déi een dréngt an déi a Baachen a Séien ass.
wann
/van/
Konditional oder temporal Konjunktioun; leet eng Bedingung oder e Zäitpunkt an.
wat
/vat/
Freewuert no enger Saach oder engem Sachverhalt.
well
/vel/
nes
wien
/viən/
Freewuert no enger Persoun.
wou
/vəʊ/
Freewuert no der Plaz.
wunnen
/ˈvunən/
Op enger Plaz doheem sinn a stänneg do liewen.
wéi
/veː/
Freewuert no der Aart a Weis oder dem Grad.
wéini
/ˈveːni/
Freewuert no dem Zäitpunkt.
wëllen
/ˈvələn/
E Wonsch oder en Absicht hunn eppes ze maachen.
wëssen
/ˈvəsən/
Eng Informatioun am Kapp hunn; iwwer eppes Bescheed wëssen.
zu
/tsu/
Weist op eng Uertschaft oder eng Stad hin, wou eppes ass oder geschitt.
Zäit
/tsɛːɪt/
Dat wat een un der Auer mëscht; de Verlaf vun de Momenter, Stonnen an Deeg.
a
/aː/
ir
Sujungia du žodžius arba du sakinius, kurie eina kartu.
Aarbecht
/ˈaːɐ̯bəɕt/
D'Aktivitéit fir déi ee bezuelt gëtt; de Beruff oder d'Tätegkeet.
al
/aːl/
senas
Tai, kas jau seniai egzistuoja arba yra didelio amžiaus.
all
/al/
Weist op d'Gesamtheet oder op all eenzelt Element vun enger Grupp.
an
/an/
Weist op eng Plaz oder eng Richtung an d'Bannescht vun eppes.
ass
/as/
Drëtt Persoun Singular vum Verb 'sinn'; weist en Zoustand oder eng Eegeschaft un.
Auto
/ˈaʊto/
E Gefier mat véier Rieder an engem Motor fir Leit ze transportéieren.
d'
/d/
artiklis
Apibrėžtasis artikelis, vartojamas prieš moteriškosios ir niekatrinės giminės daiktavardžius bei daugiskaitą, prieš balsį sutrumpintas.
Dag
/daːx/
diena
Dvidešimt keturių valandų laikotarpis arba laikas nuo saulės patekėjimo iki nusileidimo.
dann
/dan/
Weist eng zäitlech Reiefolleg oder eng logesch Konsequenz un.
dat
/dat/
tas
Parodomasis įvardis arba artikelis prie bevardžių daiktavardžių.
datt
/dat/
Ënneruerdnend Konjunktioun déi en Objektsaz oder en Inhaltssaz aleet.
dee
/deː/
tas
Parodomasis arba santykinis įvardis vyriškosios giminės daiktavardžiams.
den
/den/
tas
Tam tikras artikelis vyriškos giminės daiktavardžiams vienaskaitoje.
do
/doː/
ten
Vietoje, kuri yra toliau nuo kalbėtojo.
drénken
/ˈdʁeŋkən/
Eng Flëssegkeet an de Mond huelen an ofschlucken.
du
/duː/
tu
Asmeninis įvardis antrajam asmeniui vienaskaitoje, familiariai.
däin
/dɛːɪn/
Possessiv fir déi zweet Persoun Singular, familiär.
dës
/dəis/
Weisend Fürwuert dat op eppes Nolet oder Bekanntes hiweist.
e
/ə/
Onbestëmmten Artikel fir männlech a sächlech Substantiver am Singular.
ech
/eɕ/
aš
Asmeninis įvardis pirmajam asmeniui vienaskaitoje, kalbėtojui.
eis
/aɪs/
Objektsform (Akkusativ/Dativ) vum Fürwuert 'mir'.
elo
/əˈloː/
dabar
Tuo momentu, kai kalbama; tuojau.
eng
/əŋ/
viena
Neapibrėžtasis artikelis moteriškosios giminės vienaskaitos daiktavardžiams.
eppes
/ˈɛpəs/
kažkas
Neapibrėžtinis įvardis nenurodytam daiktui.
esou
/əˈzəʊ/
Op déi Aart a Weis oder an deem Grad; weist op eppes hin dat scho bekannt ass.
fir
/fiːɐ̯/
Weist en Zweck, e Grond oder eng Bestëmmung un.
Fra
/fʁaː/
moteris
Suaugusi moteriškos lyties būtybė; taip pat žmona.
Frënd
/fʁənt/
Eng Persoun déi ee gär huet a mat där ee gutt versteet.
gesinn
/ɡəˈzin/
Mat den Aen eppes wuelhuelen oder erkennen.
ginn
/ɡin/
Eppes engem anere ginn oder iwwerreechen.
goen
/ˈɡoːən/
Sech zu Fouss oder allgemeng vun enger Plaz ewech bewegen.
grouss
/ɡʁəʊs/
Vu bedeitender Gréisst, Ausdehnung oder Wichtegkeet.
gudden Dag
/ˈɡudən daːx/
Héiflech Begréissung déi ee soe kann wann een een dagsiwwer begéint.
gutt
/ɡut/
geras
Aukštos kokybės arba teigiamas; toks, koks turi būti.
gär
/ɡɛːɐ̯/
Dréckt aus datt een eppes mat Freed mécht oder eppes gären huet.
Haus
/haʊs/
E Gebai wou Leit dran wunnen.
haut
/haʊt/
Um Dag wou een sech elo befënnt.
hei
/haɪ/
Op dëser Plaz, do wou deen ass deen schwätzt.
hien
/hiən/
jis
Trečiojo asmens vyriškosios giminės vienaskaitos asmeninis įvardis.
hir
/hiːɐ̯/
jos / jų
Trečiojo asmens moteriškosios giminės vienaskaitos arba daugiskaitos posesyvinis įvardis.
huelen
/ˈhuələn/
Eppes an d'Hand oder u sech huelen; och e Verkéiersmëttel benotzen.
hunn
/hun/
turėti
ką nors turėti ar disponuoti; taip pat pagalbinis veiksmažodis perfektui.
iessen
/ˈiəsən/
Iesswueren an de Mond huelen, kauen an ofschlucken.
iwwer
/ˈivɐ/
Weist eng Plaz uewen driwwer oder d'Thema vun eppes un.
iwwerall
/ˈivɐʁal/
Op all Plaz; net nëmmen op enger Plaz.
jiddereen
/ˈjidɐʁeːn/
Onbestëmmt Fürwuert dat all eenzel Persoun vun enger Grupp menge.
jo
/joː/
Bejeeungswuert; dréckt Zoustëmmung oder e Jo aus.
Joer
/joːɐ̯/
metai
Dvylikos mėnesių laikotarpis; laikas, kurio Žemei reikia apsisukti aplink Saulę.
Kand
/kant/
E jonke Mënsch dee nach net erwuess ass.
kann
/kan/
Drëtt oder éischt Persoun Singular vu 'kënnen'; dréckt eng Fäegkeet oder eng Méiglechkeet aus.
kee
/keː/
Verneenende Artikel; net ee, guer keen.
kleng
/klɛŋ/
Vu wéineg Gréisst oder Ausdehnung.
kommen
/ˈkɔmən/
Sech op eng Plaz hin bewegen, do hi wou deen ass deen schwätzt.
kréien
/ˈkʁəiən/
Eppes vun engem aneren empfänken oder erhalen.
Land
/lant/
E Staat mat sengem Territoire; och d'Géigend ausserhalb vun der Stad.
Leit
/laɪt/
Eng Grupp vu Persounen; Mënschen am Allgemengen.
maachen
/ˈmaːxən/
Eppes erschafen, ausféieren oder zoustane bréngen.
Mann
/man/
E männlechen erwuessene Mënsch; och en Éimann.
mat
/mat/
Weist eng Begleedung, e Mëttel oder eng Verbindung un.
mengen
/ˈmeːŋən/
manyti
Turėti nuomonę arba kažką tikėti; taip pat norėti ką nors konkrečiai pasakyti.
merci
/ˈmɛʁsi/
ačiū
Padėkos išraiška; dėkojama už ką nors.
mir
/miːɐ̯/
Perséinlecht Fürwuert fir déi éischt Persoun Plural, 'ech' an anerer zesummen.
moien
/ˈmoːiən/
Allgemeng Begréissung zu all Auerzäit; entsprécht 'hallo'.
muer
/ˈmuːɐ̯/
Um Dag deen no haut kënnt.
muss
/mus/
Form vu 'mussen'; dréckt eng Verpflichtung oder eng Noutwennegkeet aus.
mä
/mɛː/
Adversativ Konjunktioun déi e Géigesaz oder eng Aschränkung aleet.
mäin
/mɛːɪn/
Possessiv fir déi éischt Persoun Singular; weist datt eppes mir gehéiert.
Mënsch
/mənʃ/
E Wiesen aus der Aart Homo sapiens; eng Persoun.
nach
/nax/
Dréckt aus datt eppes weider dauert oder nach ëmmer de Fall ass.
neen
/neːn/
Verneenungswuert; dréckt eng Oflehnung oder e Widderspréch aus.
nei
/naɪ/
naujas
Kas tik ką įvyko ar buvo sukurtas, ne senas.
net
/net/
ne
Neigiamasis žodelis; sako, kad kažkas nėra taip.
näischt
/nɛːɪʃt/
Onbestëmmt Fürwuert dat ausdréckt datt et keng Saach gëtt; guer keng Saach.
nëmmen
/ˈnəmən/
Schränkt op eng eenzeg Saach oder eng kleng Zuel an; net méi wéi.
och
/ɔx/
taip pat
Išreiškia, kad kas nors galioja papildomai arba lygiai taip pat kaip kas nors kita.
op
/op/
Weist eng Plaz uewen op eppes oder eng Richtung fort.
schaffen
/ˈʃafən/
dirbti
Atlikti darbą, dažnai siekiant užsidirbti pinigų.
schéin
/ʃəɪn/
Wat dem Aa oder dem Gefill gefält; ästheetesch uspriechend.
si
/siː/
Perséinlecht Fürwuert fir déi drëtt Persoun weiblech Singular oder fir de Plural.
sinn
/zin/
Existéieren oder e bestëmmten Zoustand hunn; och Hëllefsverb fir de Perfekt vu Beweegungsverben.
soen
/ˈzoːən/
Eppes mat Wierder ausdrécken oder matdeelen.
Stad
/ʃtaːt/
Eng grouss Uertschaft mat ville Leit, Haiser a Geschäfter; dacks d'Stad Lëtzebuerg gemengt.
säin
/zɛːɪn/
Possessiv fir déi drëtt Persoun männlech oder sächlech Singular.
vill
/fil/
Weist eng grouss Quantitéit oder Unzuel un.
vun
/fun/
Weist d'Hierkonft, den Ausgangspunkt oder d'Zougehéieregkeet un.
w.e.g.
/van eɕ ɡəˈlift/
Ofkierzung vu 'wann ech gelift'; héiflech Bidderformel bei enger Ufro.
Waasser
/ˈvaːsɐ/
Déi klor Flëssegkeet ouni Faarf a Geschmaach déi een dréngt an déi a Baachen a Séien ass.
wann
/van/
Konditional oder temporal Konjunktioun; leet eng Bedingung oder e Zäitpunkt an.
wat
/vat/
Freewuert no enger Saach oder engem Sachverhalt.
well
/vel/
nes
Priežastį įvedantis priežastinis jungtukas.
wien
/viən/
Freewuert no enger Persoun.
wou
/vəʊ/
Freewuert no der Plaz.
wunnen
/ˈvunən/
Op enger Plaz doheem sinn a stänneg do liewen.
wéi
/veː/
Freewuert no der Aart a Weis oder dem Grad.
wéini
/ˈveːni/
Freewuert no dem Zäitpunkt.
wëllen
/ˈvələn/
E Wonsch oder en Absicht hunn eppes ze maachen.
wëssen
/ˈvəsən/
Eng Informatioun am Kapp hunn; iwwer eppes Bescheed wëssen.
zu
/tsu/
Weist op eng Uertschaft oder eng Stad hin, wou eppes ass oder geschitt.
Zäit
/tsɛːɪt/
Dat wat een un der Auer mëscht; de Verlaf vun de Momenter, Stonnen an Deeg.