zelfstandig naamwoord

[C]

formeel

Een vrouw; een vrouwelijke echtgenoot.

eggenóte

Etymologie

Uit het Afrikaans eggenoot/eggenote, verwant aan het Nederlandse echtgenoot/echtgenote, letterlijk ‘huwelijksgenoot’; van eg/echt ‘wettig huwelijk’ en genoot ‘genoot, metgezel’.

Voorbeelden

My eggenote werk as dokter.

Mý eggenóte wérk as dókter.

Mijn echtgenote werkt als dokter.

Sy eggenote het hom by die onthaal vergesel.

Sý eggenóte hét hóm by die ontháal vergésel.

Zijn echtgenote vergezelde hem op de receptie.

Synoniemen

Antoniemen

Collocaties

my eggenote

sy eggenote

geliefde eggenote

eggenote en kinders

AI-gegenereerd