1
zelfstandig naamwoord[C]
Definitie (Engels)Bezig met vertalen…
a mirror; a smooth reflective surface, especially a glass surface backed with metal, used for seeing reflections
spíeël
Etymologie
From Dutch spiegel, from Middle Dutch spiegel, ultimately from Latin speculum meaning “mirror,” from specere meaning “to look.”
Voorbeelden
Ek kyk in die spieël voordat ek uitgaan.
Ék kýk in die spíeël voordát ek úitgaan.
I look in the mirror before I go out.
Die spieël teen die muur is gebreek.
Die spíeël téén die múúr is gebréék.
The mirror against the wall is broken.
Synoniemen
Collocaties
in die spieël kyk
voor die spieël staan
’n gebreekte spieël
’n handspieël
AI-gegenereerd