1
zelfstandig naamwoord[C]
Een stoel; een meubel met een zitplaats, rugleuning en meestal vier poten, waarop één persoon kan zitten.
stóel
Etymologie
Van het Nederlandse stoel, uit het Middelnederlandse stoel, uiteindelijk uit een Germaanse wortel die verwant is aan het Engelse stool.
Voorbeelden
Die stoel staan by die tafel.
Die stóel stáán by die táfel.
De stoel staat bij de tafel.
Sit asseblief op die stoel.
Sít asseblíéf op die stóel.
Ga alstublieft op de stoel zitten.
Collocaties
op 'n stoel sit
'n stoel skuif
'n houtstoel
'n gemaklike stoel
AI-gegenereerd