1
werkwoord[T]
Iemand of iets vertrouwen; geloven dat iemand eerlijk, betrouwbaar of goed is.
vertróu
Etymologie
Uit het Nederlandse vertrouwen, uit het Middelnederlandse vertrouwen, verwant aan trou, dat “trouw” of “loyaal” betekent.
Voorbeelden
Ek vertrou haar heeltemal.
Ék vertróu háár hééltemal.
Ik vertrouw haar volledig.
Moenie alles glo wat jy hoor nie; vertrou jou eie oordeel.
Móénie álles gló wát jy hóór nie; vertróu jou éie óórdeel.
Geloof niet alles wat je hoort; vertrouw op je eigen oordeel.
Synoniemen
Collocaties
AI-gegenereerd